Piaggio Ape - Πλέον θα παράγεται αποκλειστικά στην Ινδία

Η μικρή παραγωγή της Pontedera προοριζόταν εδώ και χρόνια μόνο για τις ασιατικές αγορές
Piaggio Ape
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/12/2024

Το τρίτροχο ελαφρύ επαγγελματικό όχημα  Piaggio Ape (με το ape να σημαίνει “μέλισσα” στα ιταλικά, και με την Piaggio να έχει εμμονή με τα έντομα -θυμίζουμε και τη σφήκα - Vespa), αρχικά κυκλοφόρησε στην αγορά ως VespaCar ή TriVespa το 1948, με την παραγωγή του στην Pontedera, σε design του Corradino D'Ascanio, σχεδιαστή υπεύθυνου και για τη Vespa.

Το Ape μπορούσε να διαμορφωθεί και να πάρει ποικίλες μορφές, εξυπηρετώντας πολλές χρηστικές λειτουργίες, από μεταφορές αντικειμένων και ανθρώπων, ως ελαφρύ φορτηγάκι, ή ως ταξί. Παράλληλα αρκετοί ήταν και οι πιτσιρικάδες που το έπαιρναν αντί για αυτοκίνητο, με κλασική περίπτωση τον Valentino Rossi να έχει επικές ιστορίες να διηγηθεί για τις κόντρες του με το “φτιαγμένο” Ape 50 του, ενάντια στα Ape των άλλων πιτσιρικάδων της Tavullia!

Το 1960 η Piaggio ξεκίνησε να εξάγει το Ape παγκοσμίως, με την Ινδία να αποτελεί τον καλύτερο πελάτη της, αφού τα τρίκυκλα ταξί και φορτηγάκια εκεί αποτελούσαν τη δημοφιλέστερη λύση για τον επαγγελματία. Στη συνέχεια, το Ape γνωρίζει μεγάλη επιτυχία και σε άλλες αγορές της Ασίας, όπως η Ταϊλάνδη με τα Tuk-Tuk της και η Ινδονησία.

Το 1999 σηματοδότησε την έναρξη της λειτουργίας της Piaggio Vehicles Pvt Ltd (PVPL) στην Ινδία, και την έναρξη της παραγωγής του Ape στο εργοστάσιο του Pune, με το τρίκυκλο να αποκτά ηγετική θέση στην τεράστια ινδική αγορά.

Ape Electric

Τα τελευταία χρόνια, παρόλο που μικρός αριθμός Ape παραγόταν στο εργοστάσιο της Pontedera στην Ιταλία, κανένα από αυτά δεν κατέληγε σε αγορές τις Ευρώπης, αφού εδώ και πολύ καιρό τα Ape δεν πωλούνταν στην Ευρώπη. Αιτία από τη μία οι αυστηρές Euro προδιαγραφές Euro 5, ενώ η παρουσίαση του ηλεκτρικού Ape E-City στην Ινδία το 2019 ήταν “too little, too late” για τους Ευρωπαίους, που προτιμούν πλέον το τετράτροχο ελαφρύ φορτηγάκι Porter που πλέον έχει και ηλεκτρική έκδοση -Porter NPE- η οποία παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο του 2024.

Valentino Rossi

Τώρα, η Piaggio ανακοίνωσε πως σταματά την μικρή παραγωγή του Ape στην Pontedera, με το θρυλικό τρίκυκλο να αποχαιρετά τις γραμμές του ιταλικού εργοστασίου για τα καλά, μετά από 76 αδιάλειπτα χρόνια παραγωγής του εκεί.

Rossi Ape

Πλέον θα κατασκευάζεται αποκλειστικά στην Ινδία -σε 12 παραλλαγές μάλιστα με κινητήρες ηλεκτρικούς, βενζίνης και diesel, δίπλα στα Porter που επίσης κατασκευάζονται και στο ινδικό εργοστάσιο-, για τις αγορές της Ασίας και της Αφρικής, ενώ το μέρος του εργοστασίου της Pontedera για το Ape θα μετατραπεί για την παραγωγή του ηλεκτρικού φορτηγού Porter.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»