Piaggio Fast Forward: Το Gita κέρδισε το Red Dot Best of the Best
Μια εξαιρετική καινοτομία
Από τον
Πάνο Καραβοκύρη
27/4/2020
Όπως ήδη γνωρίζετε, το Red Dot Awards είναι ένας απ’ τους σημαντικούς διαγωνισμούς σχεδιασμού και πραγματοποιείται για πάνω από 60 χρόνια. Με την πάροδο του χρόνου έχει φτάσει να μετρά 50 διαφορετικές κατηγορίες, στις οποίες εταιρείες παγκοσμίου φήμης συμμετέχουν και η επιτροπή του αποτελείται από 40 εξιδεικευμένους κριτές από όλο τον κόσμο. Φέτος, είδαμε πολλές εταιρείες της μοτοσυκλετιστικής βιομηχανίας να διακρίνονται μέσα απ’ τις δημιουργίες τους, όπως οι Honda και Yamaha.
Ωστόσο, η εταιρεία που έλαβε την μεγαλύτερη διάκριση μέσα απ’ την απονομή του “Red Dot: Best of the Best” ήταν μια απ’ τις πολλές θυγατρικές του Ομίλου Piaggio, η Piaggio Fast Forward (PFF), χάρη στο Gita.
Η PFF είναι μια σχετικά νεοσύστατη εταιρεία που μετρά λιγότερο από πέντε χρόνια λειτουργίας και έχει έναν ξεκάθαρο στόχο, την εξέλιξη προϊόντων και καινοτόμων ιδεών για έξυπνη μετακίνηση. Το 2017 μας είχε παρουσιάσει για πρώτη φορά τα Kilo και Gita, δύο ρομποτικές προτάσεις ατομικής μετακίνησης, με το Kilo να έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει μέχρι και 100 κιλά.
Το Gita που κέρδισε το βραβείο, αποτελεί κατά μια έννοια τη μικρότερη έκδοση του Kilo, καθώς το ωφέλιμο φορτίο του περιορίζεται στα 20 κιλά και χάρη στον ηλεκτρικό κινητήρα του η τελική του φτάνει τα 10km/h, ενώ η αυτονομία του τις τέσσερις ώρες. Βρίσκεται ήδη στην παραγωγή και διατίθεται στην αμερικάνικη αγορά απ’ τον περασμένο Νοέμβριο, αφού υπάρχουν ήδη οι απαραίτητες νομοθεσίες για την κυκλοφορία των ρομπότ στους δρόμους των πόλεων.
Φυσικά αυτό που κέρδισε την προσοχή της επιτροπής, ήταν η ποιότητα κατασκευής και όλα τα χαρακτηριστικά που το καθιστούν ως έναν πραγματικά χρήσιμο βοηθό στις μεταφορές μικροαντικειμένων. Το δεύτερο βραβείο που δόθηκε στο Gita ήταν το “Red Dot: Seal of quality”, για την μοναδική και ξεχωριστή σχεδίασή του πέρα απ’ την ποιότητα που το χαρακτηρίζει.
Σίγουρα με τις κατάλληλες τροποποιήσεις, οι δυνατότητες των Kilo και Gita πάντως θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμες εν καιρώ πανδημίας και όχι μόνο!
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.