Piaggio Fast Forward: Το Gita κέρδισε το Red Dot Best of the Best

Μια εξαιρετική καινοτομία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

27/4/2020

Όπως ήδη γνωρίζετε, το Red Dot Awards είναι ένας απ’ τους σημαντικούς διαγωνισμούς σχεδιασμού και πραγματοποιείται για πάνω από 60 χρόνια. Με την πάροδο του χρόνου έχει φτάσει να μετρά 50 διαφορετικές κατηγορίες, στις οποίες εταιρείες παγκοσμίου φήμης συμμετέχουν και η επιτροπή του αποτελείται από 40 εξιδεικευμένους κριτές από όλο τον κόσμο. Φέτος, είδαμε πολλές εταιρείες της μοτοσυκλετιστικής βιομηχανίας να διακρίνονται μέσα απ’ τις δημιουργίες τους, όπως οι Honda και Yamaha.

Ωστόσο, η εταιρεία που έλαβε την μεγαλύτερη διάκριση μέσα απ’ την απονομή του “Red Dot: Best of the Best” ήταν μια απ’ τις πολλές θυγατρικές του Ομίλου Piaggio, η Piaggio Fast Forward (PFF), χάρη στο Gita.

Η PFF είναι μια σχετικά νεοσύστατη εταιρεία που μετρά λιγότερο από πέντε χρόνια λειτουργίας και έχει έναν ξεκάθαρο στόχο, την εξέλιξη προϊόντων και καινοτόμων ιδεών για έξυπνη μετακίνηση. Το 2017 μας είχε παρουσιάσει για πρώτη φορά τα Kilo και Gita, δύο ρομποτικές προτάσεις ατομικής μετακίνησης, με το Kilo να έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει μέχρι και 100 κιλά.

Το Gita που κέρδισε το βραβείο, αποτελεί κατά μια έννοια τη μικρότερη έκδοση του Kilo, καθώς το ωφέλιμο φορτίο του περιορίζεται στα 20 κιλά και χάρη στον ηλεκτρικό κινητήρα του η τελική του φτάνει τα 10km/h, ενώ η αυτονομία του τις τέσσερις ώρες. Βρίσκεται ήδη στην παραγωγή και διατίθεται στην αμερικάνικη αγορά απ’ τον περασμένο Νοέμβριο, αφού υπάρχουν ήδη οι απαραίτητες νομοθεσίες για την κυκλοφορία των ρομπότ στους δρόμους των πόλεων.

Φυσικά αυτό που κέρδισε την προσοχή της επιτροπής, ήταν η ποιότητα κατασκευής και όλα τα χαρακτηριστικά που το καθιστούν ως έναν πραγματικά χρήσιμο βοηθό στις μεταφορές μικροαντικειμένων. Το δεύτερο βραβείο που δόθηκε στο Gita ήταν το Red Dot: Seal of quality, για την μοναδική και ξεχωριστή σχεδίασή του πέρα απ’ την ποιότητα που το χαρακτηρίζει.

Σίγουρα με τις κατάλληλες τροποποιήσεις, οι δυνατότητες των Kilo και Gita πάντως θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμες εν καιρώ πανδημίας και όχι μόνο!

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες