Πιέσεις για να καθυστερήσουν οι Euro5

Οι συνέπειες της πανδημίας φτάνουν πολύ βαθειά
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/4/2020

Από την 1η Ιανουαρίου του 2021 κάθε καινούργια μοτοσυκλέτα που θα πωλείται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα πρέπει να πληροί τις Euro5 προδιαγραφές, αλλά σύμφωνα με τις τελευταίες πκηροφορίες η πλειοψηφία των κατασκευαστών θα αντιμετωπίσουν μεγάλες δυσκολίες για να εναρμονίσουν την γκάμα τους με τις επικείμενες νέες προδιαγραφές. Προφανώς και η αιτία είναι το ολοκληρωτικό πάγωμα της παραγωγής και της εξέλιξης, εξαιτίας των μέτρων κατά της πανδημίας  που μαστίζει ολόκληρο τον πλανήτη.

Το θέμα με τις Euro5 προδιαγραφές δεν είναι κάτι νέο. Έχει μελετηθεί και σχεδιαστεί εδώ και μία δεκαετία από την αρμόδια ευρωπαϊκή επιτροπή, με την τελική τους μορφή να κατατίθεται το 2013. Παρ' όλο το μεγάλο διάστημα ενημέρωσης και προσαρμογής που είχαν τα εργοστάσια, βλέπουμε ότι υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος μοντέλων που ακόμη και σήμερα δεν εναρμονίζονται με τις νέες αυτές προδιαγραφές.

Πολλά από αυτά απαιτούν μικρές αναβαθμίσεις για να ανταποκριθούν στα νέα δεδομένα, αλλά υπάρχουν εξίσου αρκετά που χρειάζονται ριζική ανανέωση αν θέλουν να ανήκουν στην Euro5 εποχή και σύμφωνα με ό,τι ισχύει σήμερα, θα είναι αδύνατο να πουληθούν Euro4 μοτοσυκλέτες μετά την 31η Δεκεμβρίου.

Οι συνέπειες της πανδημίας του Covid-19 έχουν ήδη δείξει το καταστροφικό τους μέγεθος στην μοτοσυκλετιστική βιομηχανία, από τις πωλήσεις μέχρι την παραγωγή, και γι' αυτό το λόγο υπάρχουν διαρκώς αυξανόμενες αντιδράσεις από τα εργοστάσια ώστε να αναβληθεί η έναρξη της ισχύος των Euro5 προδιαγραφών για το 2022.

Τι είναι όμως ακριβώς οι Euro5 προδιαγραφές; Εν συντομία μπορούμε να πούμε ότι σε σχέση με τις ισχύουσες Euro4 μειώνουν σημαντικά το όριο εκπομπής του μονοξειδίου του άνθρακα (από τα 1.140mg/km στα 1.000mg/km), ενώ μεγαλύτερη είναι η μείωση στις εκπομπές υδρογονανθράκων και οξειδίου του αζώτου (NOx), από 170mg/km στα 100mg/km και από τα 90mg/km στα 60mg/km αντίστοιχα. Επιπλέον, έχει προστεθεί κι ακόμη ένας περιορισμός ο οποίος λέει ότι οι υδρογονάνθρακες χωρίς μεθάνιο, που δεν μετρούνταν ξεχωριστά στις Euro4 προδιαγραφές, τώρα δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τα 68mg/km.

Για τις μοτοσυκλέτες που παίρνουν έγκριση τύπου για πρώτη φορά, οι Euro5 προδιαγραφές ισχύουν από την αρχή του 2020. Αυτό σημαίνει ότι οποιοδήποτε νέο μοντέλο έχει πάρει ήδη έγκριση τύπου και κυκλοφορεί στην αγορά, πληροί τις προδιαγραφές αλλά από την πρώτη του έτους της επόμενης χρονιάς, θα πρέπει όλες οι μοτοσυκλέτες να συμμορφώνονται με αυτές, ανεξάρτητα από πότε πήραν την έγκριση τύπου, για να μπορούν να πουληθούν εντός της Ε.Ε.

Έχουμε δει ήδη αρκετούς κατασκευαστές να "παρακάμπτουν" τα περιθώρια για τις Euro5 προδιαγραφές, βγάζοντας εγκρίσεις τύπου για τα μοντέλα του 2020 πριν το τέλος του 2019. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η Ducati Superleggera V4, η οποία παρουσιάστηκε επίσημα τον Φεβρουάριο, αλλά το εργοστάσιο είχε πάρει έγκριση τύπου με Euro4 προδιαγραφές τον περασμένο Νοέμβριο, όταν ακόμη η αποκάλυψή του ήταν ένα μυστικό της Ducati. Με αυτό τον τρόπο είναι απολύτως νόμιμο να πουληθεί ως καινούργιο μοντέλο αλλά με Euro4 προδιαγραφές.

Ένα άλλο μεγάλο ερώτημα, είναι το πώς επηρεάζουν οι Euro5 τις υφιστάμενες μοτοσυκλέτες. Όπως είπαμε αρχικά, αυτές αφορούν καινούργιες μοτοσυκλέτες, οπότε όσοι είναι ήδη ιδιοκτήτες παλαιότερων μοντέλων, δεν έχουν κάποιο θέμα. Τουλάχιστον άμεσα, γιατί εμμέσως μπορεί να επηρεαστούν από το εξής: οι προδιαγραφές μπορεί να οδηγήσουν τα εργοστάσια σε διακοπή κάποιων μοντέλων τους, αν δεν καταφέρουν ή επιλέξουν να τα αναβαθμίσουν σε Euro5. Μοιραία, το ενδιαφέρον των εταιρειών για μια τέτοια αναβάθμιση θα επικεντρωθεί στα πιο δημοφιλή και εμπορικά μοντέλα της γκάμας τους. Όσα μοντέλα δεν φέρνουν νούμερα ή δεν συμβάλλουν ιδιαίτερα στο προφίλ τους εκάστοτε εργοστασίου, είναι και τα πιο πιθανά για να μπουν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.