Pirelli Diablo Rosso Scooter SC – Φτιαγμένα για αγώνες

Για scooter και mini bikes

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/6/2020

H Pirelli εξέλιξε το ελαστικό της Diablo Rosso Scooter με στόχο τις κορυφαίες επιδόσεις εντός πίστας. Μάλιστα, είναι σχεδιασμένο για αγωνιστική χρήση όχι μόνο σε scooter αλλά και σε mini bike. Ιδιαίτερη μελέτη έχει γίνει τόσο για το κράτημα, όσο και για την συμπεριφορά, δύο παράγοντες που παίζουν βασικό ρόλο κατά την διάρκεια ενός αγώνα. Αντίστοιχα σημαντική όμως είναι και η διάρκεια ζωής, ένας ακόμη τομέας που έχει δοθεί πολύ προσοχή, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε από τις τεχνολογίες που έχουν χρησιμοποιηθεί, στο ακόλουθο δελτίο τύπου της εταιρείας

Δελτίο τύπου

Το DIABLO ROSSO” SCOOTER SC διαθέτει ειδικά προφίλ και γόμα. Η σχεδίαση του πέλματος προέρχεται από αυτή του DIABLO ROSSO ”SCOOTER, και είναι βελτιστοποιημένη για αγωνιστική χρήση. Είναι ιδανικό για Αγωνιστική χρήση εκτός από scooter και σε Mini Bike (Mini-GP)

Τα κύρια οφέλη του DIABLO ROSSO ’* SCOOTER SC είναι:

• Αγωνιστικό κράτημα (Racing Grip)

• Αγωνιστικός χειρισμός (Racing Handling)

• Ευελιξία χρήσης και συνέπεια απόδοσης

Αγωνιστικό κράτημα (Racing Grip): Όταν συμμετέχεις σε αγώνες, η πρόσφυση είναι προτεραιότητα. Το πλαίσιο χρήσης του DIABLO ROSSO ’* SCOOTER SC απαιτεί επίπεδο απόδοσης πολύ πάνω από τις κανονικές συνθήκες του δρόμου και οι προσδοκίες των τελικών χρηστών απαιτούν κορυφαίες επιδόσεις σε όλες τις συνθήκες και σε ένα ευρύ φάσμα θερμοκρασιών. Για το λόγο αυτό, η γόμα (σύνθεση του ελαστικού) του DIABLO ROSSO "SCOOTER SC είναι νέα και έχει αναπτυχθεί και εμπνευστεί από τη σειρά DIABLO SUPERCORSA" ° SC.

Ο αγωνιστικός χειρισμός (Racing Handling) του συγκεκριμένου ελαστικού είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά που θα εκτιμηθεί από τους οδηγούς! Θα εκπλήξει η ευελιξία του και η γρήγορη επίτευξη της μέγιστης κλίσης, η ακρίβειά του στην σταθερότητα της γραμμής κατά την κλίση μέσα στην στροφή και η γρήγορη αλλαγή κατεύθυνσης από μια στροφή στην επόμενη. Μαζί με τη σταθερότητα στην ευθεία, στην επιτάχυνση και το φρενάρισμα, ο αγωνιστικός χειρισμός του ελαστικού προέρχεται από τα συνδυασμένα χαρακτηριστικά του προφίλ και της γόμας (δομής).

Ευελιξία και συνέπεια: Το να είσαι ο ταχύτερος στην αρχή του αγώνα ή για μερικούς γύρους δεν αρκεί. Αν θέλετε να κερδίσετε τον αγώνα, πρέπει να είστε ο γρηγορότερος για ολόκληρο τον αγώνα: αυτό είναι το σπουδαίο μάθημα που μάθαμε στο WSBK που έγινε ένα είδος κυρίαρχου θέματος (Leitmotif) σε όλες τις εξελίξεις μας. Η εξαιρετική απόδοση πρέπει να αντέξει σε ολόκληρο τον αγώνα και όχι μόνο σε στεγνές επιφάνειες όπου το Pirelli είναι σημείο αναφοράς για όλους τους αγωνιζόμενους, αλλά και στο βρεγμένο, προσφέροντας μια ισχυρή αίσθηση προβλεψιμότητας. Αυτή η ευελιξία και η συνοχή της απόδοσης παρέχονται από συνδυασμό υλικών και σχεδιασμού μοτίβου πέλματος.

Τα κύρια τεχνικά χαρακτηριστικά του DIABLO ROSSO ’* SCOOTER SC είναι:

- Πλήρης Χημική ένωση μαύρου άνθρακα (carbon-black), για γρήγορη προθέρμανση, κορυφαία πρόσφυση και αντοχή

- Αγωνιστικό Προφίλ, για ευελιξία στο χειρισμό

- Ειδική πατενταρισμένη σχεδίαση πέλματος Flash, για ελάχιστη φθορά και αποστράγγιση νερού.

Χημική ένωση

Η χημική ένωση τόσο του εμπρός όσο και του πίσω ελαστικού, μοιάζει πολύ με εκείνη του DIABLO '' SUPERCORSA SC2. Η μαλακή γόμα πλήρους μαύρου άνθρακα (carbon-black), αναμεμιγμένη με χαμηλό θερμο-πλαστικό πολυμερές, και την ενσωμάτωση ειδικών ρητινών, ενισχύουν την ευελιξία του ελαστικού σε διαφορετικές συνθήκες ασφάλτου και παρέχουν λειτουργία σε ένα ευρύ φάσμα θερμοκρασιών.

Η μαλακή αυτή γόμα προσαρμόζετε στην υφή της ασφάλτου με μεγάλη αποτελεσματικότητα και προσφέρει μια τεράστια πρόσφυση και μεγάλη εμπιστοσύνη κατά το πλάγιασμα.

Η εξαιρετική πρόσφυση αποτρέπει επίσης το ελαστικό από το φαινόμενο μικρο-ολίσθησης, το οποίο μειώνει τόσο το σχίσιμο όσο και τη διαδικασία φθοράς, παρέχοντας έτσι τη συνέπεια της απόδοσης σε ολόκληρο τον κύκλο ζωής του ελαστικού.

Η χρήση θερμαινόμενων κουβερτών στα ελαστικά είναι ευρέως διαδεδομένη στους αγώνες και η χρήση τους στα DIABLO ROSSO '"SCOOTER SC συνιστάται ιδιαίτερα για καλύτερη σταθερότητα πίεσης, αλλά δεν είναι υποχρεωτικό: τα χαρακτηριστικά γρήγορης προθέρμανσης του συγκεκριμένου ελαστικού και το ευρύ φάσμα του στη θερμοκρασία λειτουργίας το καθιστά την τέλεια επιλογή για οποιαδήποτε χρήση.

Προτεινόμενη ελάχιστη πίεση για συνθήκες αγώνων

	Cold pressure [psi]	Hot pressure (with warmers) [psi]
Εμπρός 100/90-12	15-17 (1,03-1,17)	18-20 (1,20-1,37)
Πίσω 120/80-12	16-18 (1,10-1,24)	20-22 (1,37-1,51)

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.