Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/6/2025

Μία μόλις στιγμή ελλιπούς προσοχής και η καταστροφή ήταν απόλυτη για την μοτοσυκλέτα, έτσι ώστε το μάθημα να μην γίνει ακόμη πιο σκληρό, από το να χάνεις την μοτοσυκλέτα σου την άλλη άκρη του κόσμου.

Ο Damian είναι ένας Πολωνός που δεν τον νοιάζει καθόλου να γίνει διάσημος ή να καλύψει με χορηγίες τα έξοδά του, όπως λέει ο ίδιος, μην με έχετε ως παράδειγμα, ζω την ζωή μου και τα όνειρά μου με τον δικό μου τρόπο.

Κι αυτό ακριβώς έκανε, επί δύο μήνες, έχοντας στείλει την μοτοσυκλέτα του στο Dallas, στο Texas ξεκινώντας έπειτα για την Λ.Αμερική, ο Damian ζούσε το όνειρο περνώντας στην Κολομβία, στον Ισημερινό και ολόκληρο το Περού μέχρι τα σύνορα με την Χιλή.

Είχε βάλει στόχο να επιστρέψει από διαφορετικό δρόμο, να ανέβει πιο κοντά στις παρυφές της λεκάνης απορροής του Αμαζονίου και έτσι έφτασε στην πόλη Κούσκο όπου αποφάσισε να μην είναι συνέχεια σε κεντρικούς δρόμους αλλά να δοκιμάσει κάτι πιο περιπετειώδες. Έτσι και αλλιώς από χώμα κινούνταν, απλά ήθελε κάτι ακόμη πιο δύσκολο, το βρήκε και κατάφερε να το περάσει μάλιστα!

Την στιγμή που έπεσε στο γκρεμό ο Damian σχολίαζε πως με βάση, τα ποτάμια, τα δύσβατα μονοπάτια και όλα όσα είχε περάσει, ο συγκεκριμένος δρόμος ήταν εκπληκτικά εύκολος.

Εκείνη ήταν και η στιγμή που θα μας δίδασκε πως δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο, από ακριβώς αυτό: Μία στιγμή με λιγότερη προσοχή.

Γύρισε πίσω να κοιτάξει αν οι μπότες του ήταν ακόμη δεμένες και μαζί πήρε και το τιμόνι πατώντας έξω από το μονοπάτι.

Μονάχα που το μονοπάτι ήταν σε γκρεμό που κρυβόταν από την πυκνή βλάστηση από μαλακή ξυλεία που δεν μπορούσε δυστυχώς να συγκρατήσει την μοτοσυκλέτα. Ήταν όμως αρκετό για να κρατήσει τον ίδιο!

Ο Damian δεν πρόλαβε ούτε να φωνάξει.

Το BMW R1250GS του 2022 έφυγε αμέσως στον γκρεμό και έμεινε μόνος του, με το μόνο που κατάφερε να ψελλίσει να είναι: «συμβαίνει στα αλήθεια τώρα αυτό;»

Αρκετή ώρα αργότερα βρήκε έναν αγρότη για να καταφέρει να κατέβει στην βάση του ποταμού και να βρει την μοτοσυκλέτα. Μόλις την αντίκρυσε απλά έκοψε μερικά φύλλα και τα έριξε επάνω της, σηματοδοτώντας την ματαιότητα κάθε προσπάθειας.

Εκείνη την ημέρα είχε μπροστά του 8 ώρες οδήγηση, για πολλές μέρες είχε περάσει κάθε κακουχία, κάθε δυσκολία και βαθιά περάσματα με την προσοχή του τεταμένη για να μην χάσει την μοτοσυκλέτα στα ποτάμια και τελικά χρειάστηκε μία μόνο στιγμή στο πιο εύκολο πέρασμα για να σταματήσει το ταξίδι του, ευτυχώς με τον ίδιο αλώβητο!