Πορεία quad στην Βουλή & παραπληροφόρηση από πολλά ΜΜΕ

Οι γουρούνες δεν απαγορεύονται από τους δρόμους – όχι όλες – όχι γενικά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/3/2018

Στην χθεσινή πορεία των quad στην Βουλή που κυρίως πραγματοποιήθηκε από ιδιοκτήτες ενοικίασης quad, εκδηλώθηκε η αντίρρηση με το άρθρο 31 που προτείνει ο Υπουργός κ. Σπίρτζης. Θα γράφαμε το Υπουργείο, αλλά με όλες τις συνεννοήσεις που έχουμε κάνει τώρα τελευταία και την συνέντευξη με τον Υφυπουργό κ. Μαυραγάνη, μπορούμε ξεκάθαρα να πούμε πως ο κ.Σπίρτζης δρα μόνος του, με τους συμβούλους του να είναι αντίθετοι και να σηκώνουν τα χέρια ψηλά και τον κ.Μαυραγάνη να κρατά αποστάσεις.

φωτό - video iefimerida.gr (από τα site γενικής ενημέρωσης που έχει σωστή πληροφόριση για το ζήτημα)

Ωστόσο η πορεία αυτή έφερε στην επιφάνεια κι ένα άλλο πρόβλημα, πως ο κόσμος δεν γνωρίζει για πιο λόγο διαμαρτύρονται ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ γενικής δημοσιογραφίας διαπράττει το ίδιο λάθος, βγάζοντας τίτλους όπως «απαγορεύονται οι γουρούνες» γενικά και αόριστα. Ο Ειδικός Τύπος δεν έχει κάνει ευτυχώς το ίδιο λάθος, ενώ κι αρκετά ενημερωτικά site γενικού τύπου αρχίζουν τις διορθώσεις:

Οι γουρούνες δεν απαγορεύονται, γενικά και όλες τους. Ο Υπουργός όμως αποφάσισε να εισηγηθεί την απαγόρευση των quad έως 125 κυβικά κι αυτό γιατί άκουσε έναν και μόνο Δήμο να του κάνει παράπονα για την χρήση των quad από τους τουρίστες.

Πιο είναι το πρόβλημα εδώ;

Πως η γενικευμένη απαγόρευση σε όλη την Ελλάδα, εξαιτίας ενός προβλήματος σε έναν Δήμο, είναι αδύνατο να εφαρμοστεί γενικεύοντας το πρόβλημα με φουσκωμένα στοιχεία. Επίσης και το πιο σημαντικό για το οποίο δεν ακούμε κανέναν να μιλάει, είναι πως το μέτρο αυτό επηρεάζει αρκετούς μεμονωμένους ιδιοκτήτες!

Σε όλη την Ελλάδα, και περισσότερο σε χωριά και μικρότερες πόλεις, υπάρχουν ιδιοκτήτες που έχουν αποκτήσει νόμιμα ένα μικρό quad και το χρησιμοποιούν για την καθημερινή τους μετακίνηση. Ο Υπουργός –πιστέψτε μας- δεν έχει σκεφτεί καθόλου αυτούς τους ιδιώτες, που από την μία στιγμή στην άλλη θα βρεθούν να έχουν παράνομα οχήματα που το κράτος τους επέτρεψε να αγοράσουν νόμιμα! Οι χιλιάδες επιχειρήσεις στην υπόλοιπη επικράτεια της χώρας, που επίσης έχουν νόμιμα αποκτήσει τα quad, έχουν πάρει δάνεια ακόμα και επιχορηγήσεις με ΕΣΠΑ, είναι αυτές που έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα φυσικά και για αυτό αντιδρούν με αυτό τον τρόπο.

Πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο;

Η σειρά λήψης αποφάσεων εδώ είναι τραγική, φανερώνει την Ελληνική παράνοια και καταλήγει να είναι άλλο ένα τραγικό παράδειγμα για τον λανθασμένο τρόπο που διοικείται η χώρα μας! Ξεκινάμε με ένα τραγικό πρόβλημα στον Δήμο Χερσονήσου της Κρήτης, όπου τουρίστες νοικιάζουν quad και κάνουν σωρεία παραβάσεων, δημιουργούν όχληση και το χειρότερο ατυχήματα, συχνά και σοβαρά. Αυτό είναι ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ που θα έπρεπε όμως να λυθεί με αστυνόμευση, συνεχή και αδιάλειπτη. Η αδυναμία της τοπικής αστυνομίας είναι εδώ το ζητούμενο, όπως και του Υπουργείου Δημ.Τάξης και των τοπικών αρχών να πιέσουν για καλύτερη αστυνόμευση. Για τον απλούστατο λόγο πως το πρόβλημα δεν είναι στο όχημα, αν οι ίδιοι τουρίστες που έρχονται εδώ και οδηγούν έχοντας πιει ή παρκάρουν όπου βρουν, νοικιάσουν με το ίδιο δίπλωμα ένα αυτοκίνητο, όπως και φυσικά μπορούν και μάλιστα με λιγότερα χρήματα, τότε όλα τα παραπάνω θα συνεχίσουν και τότε η λύση, με βάση την λογική που βλέπουμε να ακολουθεί ο Δήμος Χερσονήσου, θα είναι να μετατραπεί σε Σπέτσες και Ύδρα, απαγορεύοντας τελείως τα οχήματα!

Το πρώτο από όλα αυτά που θα συμβούν, αν τελικά περάσει το άρθρο 31 είναι πως η χώρα θα φτάσει στα δικαστήρια και θα καταλήξει να πληρώνει πρόστιμα, νόμιμοι ιδιοκτήτες να γίνουν παράνομοι και μερικές χιλιάδες επιχειρήσεις να αντιμετωπίζουν την οικονομική καταστροφή, με τα Μάλια και την Χερσόνησο της Κρήτης να συνεχίσουν να έχουν πρόβλημα αστυνόμευσης…

Κι όμως, εδώ η παράνοια συνεχίζεται. Ο Υπουργός πείθεται πως η λύση της απαγόρευσης των quad έως 125 κυβικών είναι η λύση και φυσικά, χωρίς καμία απολύτως έρευνα ή απλά βαθύτερη σκέψη, αποφασίζει την απαγόρευσή τους. Στην αρχή καθολικά, απαγορεύοντας όλες τις «γουρούνες» έπειτα –μόλις κατάλαβε το μέγεθος του λάθους-  το μάζεψε. Δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο για να χαρακτηριστεί ανίκανος για αυτή την θέση, παρόλο που το «μάζεψε». Αν ο Υπουργός Μεταφορών, δεν ήξερε πως δεν μπορεί να απαγορεύσει οχήματα Euro4 ή πως τα στοιχεία με ποσοστά ατυχημάτων που έφερε στην δημοσιότητα ήταν ΨΕΥΔΗ, δεν θα έπρεπε να είναι σε αυτή τη θέση, τόσο απλά. Πρώτα μίλησε για τα στοιχεία της Τροχαίας, που δείχνουν «υψηλό ποσοστό» ατυχημάτων και μετά είδε πως το ποσοστό αυτό είναι στην πράξη το μικρότερο, μόλις 0,5% λιγότερο ακόμα και από τα ποδήλατα. Οπότε ανασκεύασε λέγοντας πως θα στηριχθεί στα στοιχεία της Αμερικής και της Γερμανίας, κάτι τραγικό γιατί τα αμερικάνικα στοιχεία είναι αυτονόητο πως δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν, ενώ και της Γερμανίας δείχνουν το αντίθετο από αυτό που πιστεύει!

Τα λάθη του κ.Σπίρτζη εδώ είναι απανωτά και μεγάλα, ενώ παράλληλα εισηγείται και ειδική άδεια οδήγησης για όλα τα quad, αγνοώντας πως όλες αυτές οι κινήσεις του θα φέρουν την χώρα στα δικαστήρια. Ταυτόχρονα όμως, και με την ίδια απλότητα που οι ίδιοι οι κυβερνώντες μας συνηθίζουν, εκτοξεύοντας γνώμες που μετά τις ανακαλούν, υπάρχει και μία μικρή μερίδα της κοινής γνώμης που τίθεται μαζί του, ακόμα και στην καθολική απαγόρευση των quad. Άλλο ένα σοβαρό ζήτημα καταλήγει λοιπόν να συζητείται με όρους «λαϊκού δικαστηρίου», με φράσεις όπως «εγώ πιστεύω πως πρέπει να σου δείξουν πώς να τα οδηγείς» - «είχα ένα γνωστό που έπαθε ατύχημα με αυτά τα πράγματα» - «εγώ ξέρω εσείς όχι» και άλλα τέτοια τραγικά και ελληνικά για τα οποία ξανά το φταίξιμο πηγαίνει πίσω στον ίδιο τον κ.Σπίρτζη! Γιατί αν ένας Υπουργός λέει στην Βουλή, πως «ανέβηκα μία φορά στη σέλα και δεν μπορώ να το οδηγήσω, άρα το απαγορεύω» και συνεχίζει να είναι Υπουργός, τότε φυσικά και θα βρεθεί κόσμος που θεωρεί πως μπορεί να εκφράζεται με τον ίδιο τρόπο, τόσο απλοϊκά και επιφανειακά!

Με αυτό τον τρόπο, κι επειδή δεν μπορεί η πολιτεία και το Υπουργείο Δημ. Τάξης να επιβάλλει την τάξη σε ένα μέρος της χώρας, φτάσαμε χθες σε μία πορεία στην Βουλή που είναι το πρώτο από όλα αυτά που θα συμβούν, αν τελικά περάσει το άρθρο 31 όπως έχει. Το χειρότερο είναι πως η χώρα θα φτάσει στα δικαστήρια και θα καταλήξει να πληρώνει πρόστιμα, νόμιμοι ιδιοκτήτες να γίνουν παράνομοι και μερικές χιλιάδες επιχειρήσεις να αντιμετωπίζουν την οικονομική καταστροφή, με τα Μάλια και την Χερσόνησο της Κρήτης να συνεχίσουν να έχουν πρόβλημα αστυνόμευσης…

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες