Το πόρισμα απ' το ατύχημα στο Deadpool 2

Έγινε εξωδικαστικός διακανονισμός
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/10/2019

Πριν από δύο χρόνια, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της δεύτερης ταινίας Deadpool, μια stunwoman, η Joi Harris έχασε τη ζωή της, οδηγώντας τη Hypermotard της Ducati. Η παραγωγή της ταινίας διακόπηκε προσωρινά όμως τελικά έκανε την πρεμιέρα της στο κινηματογράφο το 2018 και σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Πρόκειται για μία ταίνια επιστημονικής φαντασίας, με πρωταγωνιστή τον Deadpool, έναν μεταλλαγμένο που από τα πειράματα που του έκαναν δεν απέκτησε μόνο υπερδυνάμεις αλλά.. του “λάσκαρε” και μια βίδα, χάνοντας τα λογικά του. Ως εκ τούτου χαρακτηρίζεται από αστείες σκηνές αλλά και δράσης, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και ορισμένα αρκετά ριψοκίνδυνα πλάνα με μοτοσυκλέτες.

Συγκεκριμένα, το ατύχημα τη Joi Harris έγινε στις 14 Αυγούστου, όπου χάνοντας τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας της έπεσε στη τζαμαρία ενός κτιρίου στο Vancouver του Καναδά, αφήνοντας την τελευταία της πνοή. Η stuntwoman νοτμπλάριζε την Zazie Beetz στα ριψοκίνδυνα πλάνα, η οποία είχε το ρόλο της Domino στη ταινία. Παρότι ήταν μια έμπειρη αναβάτης, καθώς ασχολούνταν επαγγελματικα με τους αγώνες μοτοσυκλέτας από το 2014, ήταν η πρώτη φορά που δούλευε ως stuntwoman σε ταινία.

Μετά το τραγικό συμβάν είχαν ξεκίνησαν έρευνες για να δουν τι οδήγησε στο χαμό της Harris. Δύο χρόνια αργότερα, η WorkSafeBC, που είχε αναλάβει την έρευνες, έδωσε στη δημοσιότητα τα ευρήματά της και κατηγορεί την Twentieth Century Fox (TCF), ότι δεν είχε λάβει όλα τα μέτρα ασφαλείας. Την επίσημη ανακοίνωσης της WorkSafeBC μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ.

Η λίστα με τους παράγοντες που οδήγησαν στην τραγική κατάληξη είναι μεγάλη, ωστόσο ο πιο σημαντικός είναι ένας: Ότι η TCF απέτυχε στο να διασφαλίσει πως η υπάλληλός της φορούσε κράνος κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, όπως προβλέπεται. Ο λόγος που δεν φορούσε κράνος η Harris ήταν επειδή ούτε η Domino είχε και για αυτό η 20th Century Fox της είχε επιβάλλει να μην φορέσει ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο πιστή η μεταφορά από τα κόμικς στη μεγάλη οθόνη.

 

Ένας εκπρόσωπος της κινηματογραφικής εταιρείας, μετά την αναφορά της WorkSafeBC, δήλωσε πως η ΤCF έχει θέσει την ασφάλεια του προσωπικού της ως τη νούμερο ένα προτεραιότητά της και πλέον έχει επανεξετάσει όλα τα πρωτόκολλα ασφαλείας, μετά το συμβάν του 2017. Η υπόθεση ωστόσο δεν θα πάει στα δικαστήρια, καθώς η οικογένεια της Joi Harris ήρθε σε συμφωνία με τον κινηματογραφικό κολοσσό όπως δήλωσε ο δικηγόρος τους, λέγοντας πως η 20th Century Fox εκπλήρωσε όλα όσα ζήτησε η οικογένεια με μεγάλη υπευθυνότητα και τον επαγγελματισμό που την χαρακτηρίζει. 

Ετικέτες

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.