Το πόρισμα απ' το ατύχημα στο Deadpool 2

Έγινε εξωδικαστικός διακανονισμός
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/10/2019

Πριν από δύο χρόνια, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της δεύτερης ταινίας Deadpool, μια stunwoman, η Joi Harris έχασε τη ζωή της, οδηγώντας τη Hypermotard της Ducati. Η παραγωγή της ταινίας διακόπηκε προσωρινά όμως τελικά έκανε την πρεμιέρα της στο κινηματογράφο το 2018 και σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Πρόκειται για μία ταίνια επιστημονικής φαντασίας, με πρωταγωνιστή τον Deadpool, έναν μεταλλαγμένο που από τα πειράματα που του έκαναν δεν απέκτησε μόνο υπερδυνάμεις αλλά.. του “λάσκαρε” και μια βίδα, χάνοντας τα λογικά του. Ως εκ τούτου χαρακτηρίζεται από αστείες σκηνές αλλά και δράσης, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και ορισμένα αρκετά ριψοκίνδυνα πλάνα με μοτοσυκλέτες.

Συγκεκριμένα, το ατύχημα τη Joi Harris έγινε στις 14 Αυγούστου, όπου χάνοντας τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας της έπεσε στη τζαμαρία ενός κτιρίου στο Vancouver του Καναδά, αφήνοντας την τελευταία της πνοή. Η stuntwoman νοτμπλάριζε την Zazie Beetz στα ριψοκίνδυνα πλάνα, η οποία είχε το ρόλο της Domino στη ταινία. Παρότι ήταν μια έμπειρη αναβάτης, καθώς ασχολούνταν επαγγελματικα με τους αγώνες μοτοσυκλέτας από το 2014, ήταν η πρώτη φορά που δούλευε ως stuntwoman σε ταινία.

Μετά το τραγικό συμβάν είχαν ξεκίνησαν έρευνες για να δουν τι οδήγησε στο χαμό της Harris. Δύο χρόνια αργότερα, η WorkSafeBC, που είχε αναλάβει την έρευνες, έδωσε στη δημοσιότητα τα ευρήματά της και κατηγορεί την Twentieth Century Fox (TCF), ότι δεν είχε λάβει όλα τα μέτρα ασφαλείας. Την επίσημη ανακοίνωσης της WorkSafeBC μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ.

Η λίστα με τους παράγοντες που οδήγησαν στην τραγική κατάληξη είναι μεγάλη, ωστόσο ο πιο σημαντικός είναι ένας: Ότι η TCF απέτυχε στο να διασφαλίσει πως η υπάλληλός της φορούσε κράνος κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, όπως προβλέπεται. Ο λόγος που δεν φορούσε κράνος η Harris ήταν επειδή ούτε η Domino είχε και για αυτό η 20th Century Fox της είχε επιβάλλει να μην φορέσει ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο πιστή η μεταφορά από τα κόμικς στη μεγάλη οθόνη.

 

Ένας εκπρόσωπος της κινηματογραφικής εταιρείας, μετά την αναφορά της WorkSafeBC, δήλωσε πως η ΤCF έχει θέσει την ασφάλεια του προσωπικού της ως τη νούμερο ένα προτεραιότητά της και πλέον έχει επανεξετάσει όλα τα πρωτόκολλα ασφαλείας, μετά το συμβάν του 2017. Η υπόθεση ωστόσο δεν θα πάει στα δικαστήρια, καθώς η οικογένεια της Joi Harris ήρθε σε συμφωνία με τον κινηματογραφικό κολοσσό όπως δήλωσε ο δικηγόρος τους, λέγοντας πως η 20th Century Fox εκπλήρωσε όλα όσα ζήτησε η οικογένεια με μεγάλη υπευθυνότητα και τον επαγγελματισμό που την χαρακτηρίζει. 

Ετικέτες

MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας

Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
MotoCAP αξιολόγηση προστατευτικού εξοπλισμού αναβάτη
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.

Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη. 

Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.

Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού αναβάτη

Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω). 

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού

Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.

Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.

Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.

Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.