Που και πώς το πάει η Kawasaki με την υβριδική μοτοσυκλέτα – VIDEO

Η απόδοσή της στο δυναμόμετρο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/11/2020

Η Kawasaki μας έδειξε πέρσι στην EICMA πως ετοιμάζει μία μοτοσυκλέτα με υβριδική τεχνολογία και επιβεβαίωσε πρόσφατα πως δεν ήταν πυροτέχνημα αλλά δουλεύει πάνω σε αυτό, δείχνοντας ένα teaser video. Ξεκινά λάθος το video με το φουτουριστικό τετράτροχο που πρώτη φορά είδαμε το 2013 και δεν θα γίνει πραγματικότητα ούτε το 2030, και είναι λάθος γιατί μας μιλά για μία τεχνολογία την οποία έχει σχεδόν έτοιμη, όχι για κάτι θεωρητικό στο μέλλον. Είναι κάτι που μελετά εδώ και είκοσι χρόνια, δεν ξεκίνησε τώρα, αλλά η έλευσή της στην παραγωγή πλησιάζει. Στην πράξη όλα τα πλάνα από το νέο video είναι παλιά, εκτός από το τελευταίο κομμάτι που έχει και μεγάλο ενδιαφέρον, διότι είναι η πρώτη φορά που την ακούμε να δουλεύει στο δυναμόμετρο, όπως επίσης μας δίνει και μία πιο ξεκάθαρη οπτική για το πώς βλέπει το μέλλον της υβριδικής τεχνολογίας στις μοτοσυκλέτες.

Ουσιαστικά επιβεβαιώνει όσα γράφαμε πριν από ένα μήνα με την αποκάλυψη των πατεντών για την μελλοντική μοτοσυκλέτα παραγωγής, και όλα όσα είχαμε πει ακριβώς ένα χρόνο πριν όταν βλέπαμε από κοντά το πρωτότυπο στη EICMA. Αντιμετωπίζει λοιπόν την ύπαρξη του ηλεκτροκινητήρα με τον ίδιο τρόπο που υπάρχει και η υπερτροφοδότηση στην σειρά H2! Μία πρόσθετη δύναμη όταν χρειάζεσαι περισσότερη επιτάχυνση και αντίστοιχα το δυνατό φρενάρισμα να φέρνει και φόρτιση της μπαταρίας μεγαλώνοντας το φρένο του κινητήρα. Το πρόσθετο όφελος είναι ολότελα ηλεκτρική κίνηση με μικρές ταχύτητες κι αυτό στον υπόλοιπο κόσμο να ξέρετε πως είναι μεγάλο όφελος. Διότι οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, μέχρι και αυτή την στιγμή τουλάχιστον, επιτρέπεται να περάσουν μέσα από πάρκα, ζώνες για ποδήλατα κτλ, που στην Ιταλία για παράδειγμα, σημαίνει μία τεράστια εξοικονόμηση χρόνου. Διότι πηγαίνεις μέσα από τεράστια πάρκα κόβοντας δρόμο κάτω από τα δέντρα αντί για γύρω-γύρω περιμένοντας στα φανάρια μέσα στην κίνηση.

Στο video η Kawasaki φέρνει ένα αντίστοιχο παράδειγμα από το Παρίσι, όπου η EV μοτοσυκλέτα φτάνει στο κέντρο οδηγώντας στους αυτοκινητόδρομους αποκλειστικά με τον κινητήρα εσωτερικής καύσης. Μόλις μπαίνει στο ιστορικό κέντρο, κινείται στους δρόμους μόνο με τον ηλεκτροκινητήρα και φεύγει αργότερα προς μία στριφτερή διαδρομή χρησιμοποιώντας και τους δύο για άμεση επιτάχυνση και περισσότερη δύναμη. Στον αυτοκινητόδρομο δεν χρειάζεσαι την μέγιστη ιπποδύναμη ταξιδεύοντας με σταθερή ταχύτητα, φαντάζεται η Kawasaki, και έτσι μπορείς να χρησιμοποιείς μόνο τον βενζινοκινητήρα κρατώντας και την μπαταρία πλήρως φορτισμένη για μετά. Είναι βέβαια ουτοπικό αυτό το σενάριο διότι οι αυτοκινητόδρομοι του οδηγούν στο Παρίσι έχουν απίστευτη κίνηση και κινείσαι όπως όπως στο Κηφισό, ανάμεσα από σταματημένα αυτοκίνητα. Με τις πρόσφατες συνεργασίες που έχουμε συνάψει στο ΜΟΤΟ, μία από αυτές για την Γαλλία εξάγοντας τις δοκιμές που κάνουμε στην Ελλάδα(!) και παράλληλα συμμετέχοντας σε συγκριτικά εκεί, η εικόνα που έχουμε για τους αυτοκινητόδρομους στο Παρίσι είναι πως είσαι κλείσε-άνοιξε το γκάζι συνέχεια, αλλά ας πάμε παρακάτω στο παράδειγμα της Kawasaki.

Ακούστε την EV μοτοσυκλέτα στο τέλος του Video

Διότι το πραγματικά καλό είναι σε αυτό το σημείο, όπου κινείσαι στο κέντρο μόνο με τον ηλεκτροκινητήρα. Για αυτό και το παράδειγμα του Παρισιού δεν είναι τυχαίο. Διότι το Παρίσι θα είναι το πρώτο ευρωπαϊκό κέντρο πόλης που θα κλειδώσει για οχήματα με κινητήρα εσωτερικής καύσης! Προς το παρόν από το 2024 θα επιτρέπονται μόνο οι Euro4 μοτοσυκλέτες και νεότερες, οπότε ναι, οι λιγοστοί δίχρονοι Γάλλοι δεν θα μπορούν να κάνουν βόλτα κάτω από τον Πύργο του Άιφελ. Είναι άγνωστο πότε θα γίνει το επόμενο βήμα απαγορεύοντας τελείως την πρόσβαση εκτός των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, αλλά σίγουρα έρχεται και ευτυχώς δεν θα είναι σύντομα. Η Kawasaki βλέπει πως οι υβριδικές μοτοσυκλέτες θα είναι η καλύτερη λύση τότε, εξασφαλίζοντας την κίνηση παντού ενώ ταυτόχρονα ο αναβάτης θα επωφελείται από τον συνδυασμό ιπποδύναμης των δύο κινητήρων. Θα έχει βέβαια και το πρόσθετο βάρος μπαταριών και ηλεκτροκινήτρα, κόστος, συντήρηση κτλ για τα οποία όμως δεν μπορεί να γίνει λόγος αυτή την στιγμή. Διότι η τεχνολογία καλπάζει, κυριολεκτικά, και οι ισοδυναμίες αλλάζουν συνέχεια οπότε η EV μοτοσυκλέτα θα πρέπει να κριθεί όταν είναι έτοιμη να κυκλοφορήσει. Άλλωστε η Kawasaki πρώτη φορά ασχολήθηκε με αυτή την λύση στις αρχές του 2000, δηλαδή είναι κάτι που το βλέπει από την αρχή της ανάπτυξης των μπαταριών και των ηλεκτρικών και στόχος είναι να έχει έτοιμη την μοτοσυκλέτα την στιγμή ακριβώς που η διαθέσιμη τεχνολογία είναι σε στάδιο να υποστηρίξει την χρήση της EV, σε βάρος, αυτονομία, συντήρηση και κόστος.

Αντίστροφα βέβαια, τόσο η BMW Motorrad όσο και η KTM, με την πρώτη να έχει πρόσβαση στον εξαιρετικά ανεπτυγμένο τομέα της αυτοκίνησης, θεωρούν πως οι υβριδικές μοτοσυκλέτες δεν είναι μία καλή λύση. Θέλουν είτε αμιγώς ηλεκτρικές, είτε αμιγώς με κινητήρα εσωτερικής καύσης.

Εμείς πάντως βρίσκουμε πως η λύση της Kawasaki ακούγεται δελεαστική γιατί ξεφεύγει από το «πάρε ένα ηλεκτρικό για την πόλη» και προσανατολίζεται λίγο πιο κοντά στην σπορ οδήγηση, έχοντας ένα κουμπί “Boost” που επιλέγεις με τον αντίχειρα αν θα ακολουθεί το άνοιγμα της γκαζιέρας. Όταν το κάνεις, η ροπή σου θα πολλαπλασιάζεται για τόσο όσο χρειάζεσαι στην έξοδο μίας στροφής σε στριφτερό δρόμο, μερικά δευτερόλεπτα την φορά δηλαδή, περίπου όσο θα κράταγες και το γκάζι ανοικτό μέχρι να το κόψεις για την επόμενη στροφή. Αλλιώς η λειτουργεία “Boost” ακυρώνεται την στιγμή που θα χρησιμοποιήσεις τα φρένα.

Η Kawasaki προσανατολίζεται να έχει διάφορες καταστάσεις λειτουργίας η μοτοσυκλέτα, όπως τις ξέρουμε, Touring, Sport, Rain κτλ και κάθε μία από αυτές να μπορεί επίσης να επιλέξει αν θα είναι Economy ή Sport με τον ηλεκτροκινητήρα να αναλαμβάνει τον αντίστοιχο ρόλο. Με το τελευταίο teaser video ξέρουμε πως όλα αυτά τα εννοεί και στην πράξη. Βέβαιο θα πρέπει να θεωρείται επίσης από εδώ και πέρα, πως θα βγάλει τελικά στην παραγωγή μία υβριδική μοτοσυκλέτα, αλλά καθόλου βέβαιο δεν είναι το «πότε». Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να την οδηγήσουμε πριν την απορρίψουμε, διότι τίποτα δεν είναι σίγουρο…

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»