Πρόγραμμα ηλεκτροκίνησης από την Ν.Δ. [video]

Η Ελλάδα ξανά στην θέση του καταναλωτή...
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/11/2018

Την Τρίτη 27 Νοεμβρίου το κόμμα της Νέα Δημοκρατίας διοργάνωσε μια εκδήλωση στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, με σκοπό την παρουσίαση του προγράμματός της σχετικά με την ηλεκτροκίνηση στην Ελλάδα. Βασικός ομιλητής ήταν η κυρία Αλεξάνδρα Σδούκου, η οποία είναι σύμβουλος για τα θέματα ενέργειας του προέδρου της ΝΔ, κυρίου Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος επίσης παρεβρέθηκε στην εκδήλωση και έκανε μια ολιγόλεπτη ομιλία. Εμείς ήμασταν το μοναδικό αμιγώς μοτοσυκλετιστικό μέσο ενημέρωσης που είχαμε πρόσκληση για να παραβρεθούμε σε αυτή την εκδήλωση. Ο λόγος που ήμασταν οι μόνοι είναι πολύ απλός: ΜΑΣ ΚΑΛΕΣΑΝ ΚΑΤΑ ΛΑΘΟΣ!!!! Το λέμε αυτό διότι η πρόσκληση ήρθε μέσω e-mail στον προσωπικό λογαριασμό του γράφοντα στο Yahoo και ΟΧΙ στον επαγγελματικό λογαριασμό. Με άλλα λόγια δεν κάλεσαν το ΜΟΤΟ, αλλά προσωπικά έναν δημοσιογράφο που στο mail-list της εταιρείας που είχε αναλάβει την πρόσκληση των καλεσμένων εμφανιζόταν ως δημοσιογράφος Ειδικού Τύπου, όπου προφανώς θεώρησαν πως είναι δημοσιογράφος αυτοκινήτου…

Ναι, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, η μοτοσυκλέτα και τα δίκυκλα γενικότερα δεν είναι μέσα στο πρόγραμμα και τις σκέψεις κανενός πολιτικού που ασχολείται με την ηλεκτροκίνηση στην Ελλάδα. Πωλούνται 40.000 δίκυκλα στην Ελλάδα ετησίως, τα οποία κινούνται καθημερινά στο κέντρο των πόλεων (δηλαδή εκεί που είναι πιο έντονο και ορατό το πρόβλημα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και της ηχορύπανσης), αλλά ΟΛΟΙ οι πολιτικοί μιλούν μόνο για τα αυτοκίνητα, όταν αναφέρονται σε θέματα που αφορούν την ατομική μετακίνηση και τις επιπτώσεις της στο περιβάλλον.

Για κανένα κόμμα στην Ελλάδα τα δίκυκλα δεν αποτελούν μέρος της λύσης του προβλήματος!

Οπότε δεν μας έκανε καμία έκπληξη που το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για την ηλεκτροκίνηση στην Ελλάδα μιλάει μόνο για ηλεκτρικά αυτοκίνητα και δεν λέει κουβέντα για τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες. Για να μην ήμαστε εντελώς άδικοι, στο σημείο που η κυρία Σδούκου αναφέρθηκε για μείωση του ΦΠΑ στα ηλεκτρικά οχήματα από 24% στο 13% είπε και την λέξη “ΔΙΚΥΚΛΑ”…

Η υπόλοιπη ομιλία της κυρίας Αλεξάνδρας Σδούκου δεν ξέφυγε από τα κλισέ των Ελλήνων πολιτικών που ασχολούνται με θέματα υψηλής τεχνολογίας, χωρίς να έχουν γνώσεις υψηλής τεχνολογίας. Έτσι ακούσαμε για άλλη μια φορά να αποκαλούνται τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα ως οχήματα μηδικών ρύπων, κάτι που είναι η μεγαλύτερη πλάνη της εποχής μας. Διότι μπορεί τα ίδια τα οχήματα να μην εκπέμπουν ρύπους, αλλά έχουν μεγάλο ρυπογόνο ίχνος. Εκτός κι αν υπάρχουν εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας χωρίς να ρυπαίνουν, εργοστάσια που κατασκευάζουν ηλεκτρικά αυτοκίνητα χωρίς να ρυπαίνουν και η λίστα φυσικά δεν έχει τέλος αν αρχίσουμε να μιλάμε για τις μπαταρίες και τις σπάνιες γαίες των ηλεκτροκινητήρων… Το έχουμε πει αρκετές φορές από εδώ για ποιους λόγους οι “οικολόγοι” και οι πολιτικοί δεν θέλουν να ακούνε τίποτα περί δημιουργίας Ταυτότητας Αποτυπώματος COστα προϊόντα.

Επιστρέφοντας πίσω στο πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για την ηλεκτροκίνηση, το γενικό συμπέρασμα είναι πως ΔΕΝ ΔΙΑΦΕΡΕΙ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ από το αντίστοιχο “πρόγραμμα” του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι ίδιο με το “πρόγραμμα” του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου... Πρόκειται δηλαδή για τετελεσμένες αποφάσεις της Ε.Ε. που αφορούν την μετάβαση από την σημερινή μορφή ενέργειας (ορυκτά καύσιμα) σε μια νέα μορφή ενέργειας (ηλεκτρική), όπου θα αλλάξει δραματικά τις οικονομικές ισορροπίες ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε. αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε αυτή την μετάβαση θα δημιουργηθούν δύο στρατόπεδα. Στο ένα θα είναι οι χώρες που θα ΠΟΥΛΑΝΕ τεχνολογία, ρεύμα και αποκομιδή-διαχείριση τοξικών αποβλήτων και στο άλλο στρατόπεδο θα είναι οι χώρες που θα ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ για να αγοράζουν τεχνολογία, ρεύμα και υπηρεσίες αποκομιδής-διαχείρισης τοξικών αποβλήτων.

Όλα τα προγράμματα των Ελλήνων πολιτικών και των κομμάτων τους τοποθετούν σαφέστατα την Ελλάδα στο στρατόπεδο των χωρών-καταναλωτών. Κι αυτό διότι η Ελλάδα δεν θα φτιάξει ΠΟΤΕ πυρηνικά εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (έχουμε και σεισμούς…), οπότε θα ΑΓΟΡΑΖΕΙ ρεύμα από τις χώρες που έχουν πυρηνικά εργοστάσια. Η Ελλάδα ΠΟΤΕ δεν θα κατασκευάζει δικά της ηλεκτρικά οχήματα, διότι αυτοί που πιέζουν για την ηλεκτροκίνηση στην χώρα μας είναι ο ΣΕΑΑ όχι ο ΣΕΒ. Και τέλος, η Ελλάδα ποτέ δεν θα πουλάει υπηρεσίες διαχείρισης τοξικών αποβλήτων, διότι οι πολιτικοί μας δεν γνωρίζουν ότι οι μπαταρίες μετά από πέντε χρόνια χρήσης είναι τοξικά απόβλητα και επίσης δεν γνωρίζουν με ακρίβεια τους κανονισμούς ISO 9001 και τι είδους περιορισμούς θέτουν στις βιομηχανίες.

Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα απ’ όλα, είναι πως οι Έλληνες πολιτικοί δεν έχουν καταλάβει, πως αυτή τη στιγμή που μιλάμε, οι G7 έχουν φτιάξει ένα διεθνές “νομικό” πλαίσιο που θα τους επιτρέπει σε λίγα χρόνια να ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΟΝ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΑΕΡΑ!!!! Πρόκειται φυσικά για την αγοροπωλησία εκπομπών CO2, όπου όποια χώρα παράγει COπάνω από το όριο που έχουν θέσει (αυθαίρετα…) οι ηγέτες των G7 θα πρέπει να ΑΓΟΡΑΖΕΙ καθαρό αέρα από κάποια άλλη χώρα που παράγει λιγότερο CO2. Μάλιστα αυτό θα ξεκινήσει πρώτα από το επίπεδο των βιομηχανιών, όπου οι βιομηχανίες των χωρών θα πουλάνε και θα αγοράζουν ποσοστά CO2Κανονικό χρηματιστήριο αέρα κοπανιστού δηλαδή! Φυσικά, προβλέπονται ΠΡΟΣΤΙΜΑ για τις εταιρείες και τις χώρες-παραβάτες.

Όπως βλέπουμε δηλαδή, το θέμα της μετάβασης στην ηλεκτροκίνηση δεν είναι τόσο απλό και κυρίως δεν είναι καθόλου αθώο σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Στη χώρα μας ταξινομούνται τουλάχιστον 100.000 καινούρια αυτοκίνητα και 40.000 καινούρια δίκυκλα κάθε χρόνο. Σε βάθος πέντε-έξι χρόνων θα μπορούσαμε εύκολα να αντικαταστήσουμε το 80%-90% των συμβατικών προσωπικών μας οχημάτων με ηλεκτρικά, χωρίς να επιβαρυνθεί περαιτέρω το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας και χωρίς να επιβαρυνθεί δραματικά ο οικονομικός προϋπολογισμός της μέσης ελληνικής οικογένειας. Όμως το πρόβλημα της μετάβασης στην ηλεκτροκίνηση για την Ελλάδα δεν σταματά με την αγορά του στόλου των ηλεκτρικών οχημάτων, ούτε καν με την αγορά του απαραίτητου εξοπλισμού επαναφόρτισής τους. Τα μεγάλα προβλήματα για την χώρα μας θα ξεκινήσουν μόλις αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε τα ηλεκτρικά οχήματα. Εκεί θα φανεί το πραγματικό κόστος που θα πληρώσει η οικονομία της χώρας μας αν οι Έλληνες πολιτικοί συνεχίσουν να μας προορίζουν για το στρατόπεδο των χωρών-καταναλωτών. Διότι η μέρα που θα πληρώνουμε για την αγορά κοπανιστού αέρα δεν είναι πολύ μακριά…

Ως περιοδικό ΜΟΤΟ είμαστε υπέρ της ηλεκτροκίνησης, καθώς είναι μια τεχνολογία που μπορεί να αποφορτίσει τα κέντρα των πόλεων από την ατμοσφαιρική ρύπανσης και κυρίως την ηχορύπανση. Επίσης τα ηλεκτρικά λεωφορεία είναι χίλιες φορές καλύτερα από τα επικίνδυνα Τραμ και δίνουν μεγαλύτερη ευελιξία επιλογής προμηθευτών στις δημόσιες υπηρεσίες και σχετική απεξάρτηση από τα μονοπώλια. Όμως η ένταξη της ηλεκτροκίνησης στην ελληνική πραγματικότητα, θα πρέπει να γίνει έχοντας γνώση των νέων συσχετισμών δυνάμεων που θα δημιουργηθούν σε παγκόσμιο επίπεδο.

 

Υ.Γ.   

Προς ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ και ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ

Όταν καλείτε διεθνώς καταξιωμένους έλληνες επιχειρηματίες (κάποιοι από αυτούς έχουν δικά τους μόνιμα προσωπικά γραφεία μέσα στα εργοστάσια κατασκευής αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών της Ιαπωνίας) και δημοσιογράφους που η καθημερινότητά τους είναι να μιλούν με τους ανθρώπους που σχεδιάσουν/κατασκευάζουν αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες, καλό θα ήταν οι ομιλίες σας να είναι αντάξιες των γνώσεων του κοινού σας.

Στο video που ακολουθεί μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη την εκδήλωση και τις ομιλίες της κυρίας Αλεξάνδρας Σδούκου και του προέδρους της Νέα Δημοκρατίας κυρίου Κυριάκου Μητσοτάκη 

Ο νέος αερόσακος που εξελίσσει η Autoliv αγκαλιάζει τον αναβάτη

Η σουηδική εταιρεία ανεβάζει ταχύτητα αναζητώντας μοτοσυκλετιστικές συνεργασίες
Autoliv airbag patent
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/3/2026

Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1953 και μισό αιώνα αργότερα είναι κυρίαρχη δύναμη στην αυτοκινητοβιομηχανία, προμηθεύοντας με συστήματα αερόσακων αρκετούς κατασκευαστές τετράτροχων. Η Autoliv ωστόσο ακόμη δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο των δύο τροχών, όπου η αλήθεια είναι πως οι αερόσακοι παραμένουν περιορισμένοι στο τεχνολογικό περιθώριο των ακριβών αξεσουάρ.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές στην αγορά για μοτοσυκλετιστικά μπουφάν ή χωριστά πρόσθετα γιλέκα με αερόσακο, ωστόσο η μοναδική μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής που μπορεί να αγοραστεί με τέτοιο σύστημα τοποθετημένο πάνω της (και όχι στον αναβάτη) είναι η Honda Gold Wing. Η τουριστική ναυαρχίδα της Honda απέκτησε αυτήν την πολυδιαφημισμένη επιλογή το 2007, εξοπλισμένη από την ιαπωνική Takata, μα παραμένει φωτεινή εξαίρεση στις δύο δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε.

 

Autoliv airbag

Δεν είναι ότι η Autoliv δεν έχει προσπαθήσει να μπει στη γωνία αυτή της βιομηχανίας οχημάτων. Από το 2020 έχει ξεκινήσει συνεργασία με την Piaggio για να την προμηθεύσει με αερόσακους στον εξοπλισμό των σκούτερ της, ενώ έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για μοτοσυκλετιστικά κράνη, καθώς και για ηλεκτρικά σκούτερ και πατίνια. Η ουσία όμως είναι πως μέχρι σήμερα δεν κυκλοφορεί ακόμη δίκυκλο με εργοστασιακά τοποθετημένο αερόσακο της Autoliv, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι Σουηδοί θα σταματήσουν να προσπαθούν και αυτό ακριβώς δείχνει η πατέντα που κατοχύρωσαν με την επόμενη γενιά αερόσακων για δίκυκλα. Η σκέψη τους δεν αλλάζει σε κάτι επί της ουσίας στην τεχνολογία τους, δηλαδή στα ως τώρα σχέδια που λειτουργούν ως τοίχος ή μαξιλάρι ανάμεσα στον αναβάτη και το εμπόδιο που τον απειλεί μετωπικά.

 

Η νέα γενιά που θέλει να εξελίξει απλώς διευρύνει την κάλυψη σε μεγαλύτερη επιφάνεια, αγκαλιάζοντας το σώμα του αναβάτη, αντί απλώς να παρεμβάλλεται.

Autoliv airbag

Πρόκειται για μια βελτίωση της υπάρχουσας τακτικής δηλαδή, με επιπλέον τμήματα στον αερόσακο για να συμπεριλάβουν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και να καλύψουν περισσότερες γωνίες, αφήνοντας μάλιστα χώρο για τα χέρια ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας.

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια λύση που δείχνει αποδοτική σε οποιοδήποτε δίκυκλο χαρακτηρίζεται από όρθια στάση για το σώμα, δηλαδή για τη μεγάλη πλειοψηφία των μοτοσυκλετών και σκούτερ που κυκλοφορούν στην αγορά.

Το κατά πόσο θα το δούμε μια μέρα στη μαζική παραγωγή ως επιλογή εξοπλισμού δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα σχέδια μιας πατέντας, πάντως είναι ευτυχές που εταιρείες όπως η Autoliv συνεχίζουν να εξερευνούν το πεδίο της παθητικής ασφάλειας στα δίτροχα και δη με μια τεχνολογία που δεν εμπεριέχει ρίσκα καθώς έχει αποδείξει προ πολλού την αξία της στα αυτοκίνητα.