Project Harley Davidson V4 Nova

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/9/2016

Στο μοτοσυκλετιστικό σύμπαν υπάρχουν ορισμένες σταθερές που είναι εξαιρετικά δύσκολο να αλλάξουν. Κάποια στερεότυπα που είναι τόσο βαθιά ριζωμένα, που και μόνο η σκέψη για κάτι διαφορετικό προκαλεί ανατριχίλες. Για παράδειγμα, ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ένα Ducati χωρίς desmo, κάποιο Kawasaki που να μην βγαίνει σε πράσινο χρώμα ή ένα Harley που δεν θα είναι δικύκλινδρο V! Όλα αγγίζουν τα όρια της… βλασφημίας, αλλά το τελευταίο "σοκαριστικό" σενάριο κόντεψε να γίνει πραγματικότητα με το Project Nova, το πρώτο τετρακύλινδρο Harley Davidson στην Ιστορία.
Η ιδέα γεννήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '70, όταν είχε πρωτοξεκινήσει και η συνεργασία του αμερικάνικου εργοστασίου με την γερμανική Porsche, η οποία αφορούσε την εξέλιξη των κινητήρων της Harley. Το πιο πρόσφατο αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας –κι αυτό που γνωρίζουν οι περισσότεροι- είναι ο κινητήρας της οικογένειας των V-Rod, αλλά η ανταλλαγή τεχνογνωσίας και μηχανολογικής βοήθειας είχε ξεκινήσει σχεδόν πριν τέσσερις δεκαετίες, με την συνεργασία για την εξέλιξη των μεγάλων δικύλινδρων V Evolution κινητήρων με τα 1.340cc (ίσως ο πιο επιτυχημένος εμπορικά κινητήρας σε ολόκληρη την Ιστορία της Harley Davidson.

Την ίδια περίοδο "έτρεξε" παράλληλα κι ένα project που δεν είδε ποτέ τα φώτα της δημοσιότητας για ένα υγρόψυκτο V4 κινητήρα, ο οποίος προοριζόταν να "φορεθεί" σε μια ολόκληρη σειρά νέων μοντέλων. Αυτός ο κινητήρας έμοιαζε με V-2 από το πλάι, αλλά διέθετε πλήθος τεχνολογικών καινοτομιών –για τα δεδομένα της Harley- που ήταν δύσκολο να κρυφτούν, όπως οι επικεφαλής εκκεντροφόροι και ο αντικραδασμικός άξονας. Το σχέδιο ήταν να υπάρξουν επιλογές διαφορετικών κυβισμών –ανάλογα με το μοντέλο- που θα κυμαίνονταν από τα 800 στα 1.000 κυβικά εκατοστά, με υπερτετράγωνες διαστάσεις (κάτι εντελώς ξένο για την φιλοσοφία της Harley) και μέγιστη ιπποδύναμη στους 135 ίππους. Καταλαβαίνετε ότι μιλάμε για μια εντελώς ριζοσπαστική ιδέα…
Η ρηξικέλευθη τεχνολογία –πάντα για τα δεδομένα της Harley- δεν περιοριζόταν μόνο στον κινητήρα, αλλά σε ολόκληρο το πακέτο. Το πλαίσιο ήταν μονής ραχοκοκαλιάς, κρυμμένο από τα περιφερειακά εξαρτήματα, ενώ η τελική μετάδοση γινόταν –για πρώτη φορά στην Ιστορία της εταιρείας- με άξονα. Το ρεζερβουάρ ήταν κάτω από τη σέλα και τη θέση του κατελάμβαναν τα ηλεκτρικά και οι αεραγωγοί που οδηγούσαν τον φρέσκο αέρα στο ψυγείο, το οποίο ήταν επίσης τοποθετημένο κάτω από τη σέλα!
Το 1981 παρουσιάστηκαν δύο πρωτότυπα: Ένα σπορ roadster, που προοριζόταν να ενισχύσει την οικογένεια των Dyna, κι ένα με περισσότερες τουριστικές δυνατότητες, το οποίο μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες.
Το όλο project ξεκίνησε το 1976, με τις ευλογίες του τότε ιδιοκτήτη της εταιρείας (την AMF), αλλά η ενεργειακή κρίση που βίωσε η Αμερική το 1979, η οποία χτύπησε την αμερικάνικη βιομηχανία στο σύνολό της, δυσκόλεψε υπερβολικά την παραγωγή αυτών των δύο μοντέλων. Η Harley Davidson δεν λυπήθηκε τα έξοδα για την έρευνα και εξέλιξη των νέων κινητήρων, ξοδεύοντας συνολικά 15 εκατομμύρια δολάρια, αλλά στο τέλος αποφάσισε να επικεντρωθεί στην εξέλιξη των κινητήρων Evolution των 1.340 κυβικών και να αφήσει στην άκρη το project Nova, εξασφαλίζοντάς του μια θέση στο μουσείο της εταιρείας.


Παρόλα αυτά, δεν πήγαν όλα χαμένα από τη συγκεκριμένη προσπάθεια. Πολλά στοιχεία –κυρίως αισθητικά- του Nova βρήκαν το δρόμο για να εφαρμοστούν στην γκάμα της Harley Davidson, όπως η αρχιτεκτονική για τις πλαϊνές βαλίτσες και το top case, το φαίρνγκ και η ψηλή ζελατίνα, ενώ η συνεργασία με την Porsche οδήγησε στην γέννηση των V-Rod, την πρώτη επιτυχημένη προσπάθεια της Harley στην υγρόψυξη.

Η Kawasaki κατασκευάζει την μεγαλύτερη μονάδα υγροποίησης υδρογόνου - 50 τόνοι την ημέρα!

Μπήκε το τελευταίο σκαλί για την δημιουργία εφοδιαστικής αλυσίδας
Η Kawasaki κατασκευάζει την μεγαλύτερη μονάδα υγροποίησης υδρογόνου - 50 τόνοι την ημέρα!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/10/2026

Η Kawasaki Heavy Industries, Ltd. ανακοίνωσε την έναρξη κατασκευής μιας μονάδας υγροποίησης υδρογόνου στον τερματικό σταθμό Kawasaki LH2 Terminal πάνω στο τεχνικό νησί του ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού Ogishima, έξω ακριβώς από την ομώνυμη πόλη Kawasaki στην Kanagawa.

Η πόλη Kawasaki είναι η 9η μεγαλύτερη πόλη της Ιαπωνίας, μέρος της μητροπολιτικής περιοχής του Τόκυο, από το κέντρο του οποίου απέχει 30 χιλιόμετρα και ταυτόχρονα είναι μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές πόλεις του κόσμου.

Το νέο εργοστάσιο έχει δυνατότητα υγροποίησης 50 τόνων την ημέρα, που είναι μία σημαντική ποσότητα, συντρίβοντας το ρεκόρ της μεγαλύτερης δυναμικότητας που έχει ανακοινωθεί μέχρι σήμερα στην Ιαπωνία, η οποία φτάνει μόλις τους 15 τόνους ημερησίως. Η ολοκλήρωση του εργοστασίου έχει οριστεί στο τέλη του 2028 όπου αμέσως μετά θα ξεκινήσει μία περίοδος δοκιμών και ελέγχων βάση των οποίων αναμένεται να ξεκινήσει την εμπορική του λειτουργία το αργότερο μέχρι το 2030.

Η Ιαπωνία πιστεύει πολύ στο υδρογόνο ως εναλλακτικό τρόπο μεταφοράς ενέργειας. Με έμφαση στην μεταφορά. Όπως είχα γράψει στο MOTO το 2008, σχεδόν 20 χρόνια πριν, το υδρογόνο μπορεί να γίνει ένα νέο ενεργειακό νόμισμα σε μία κοινωνία που έχει κάνει την μετάβαση από το πετρέλαιο και αυτή την στιγμή, είναι το μόνο που μπορεί να εξασφαλίσει πως οι μοτοσυκλέτες του μέλλοντος θα είναι πολύ κοντά σε αίσθηση με αυτές που χρησιμοποιούμε τώρα. Καθότι το υδρογόνο μπορεί να γίνει εναλλακτικό καύσιμο πέρα από την χρήση του σε κυψέλες.

Η έμπρακτη στήριξη της Ιαπωνίας στο υδρογόνο εντοπίζεται στην ανάπτυξη του NEDO που σημαίνει: Οργανισμός Ανάπτυξης Νέας Ενέργειας και Βιομηχανικής Τεχνολογίας. Ο NEDO έχει ως επίκεντρο την ανάπτυξη εμπορικά εκμεταλλεύσιμης αλυσίδας εφοδιασμού υγροποιημένου υδρογόνου έχοντας ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια τις δοκιμές για να φτάσει σε αυτό το στάδιο απόδοσης. Η εταιρεία που βρίσκεται πίσω από την κατασκευή του εργοστασίου είναι η JSE (Japan Suiso Energy, Ltd) στην οποία έχει επενδύσει η Kawasaki.

Η υγροποίηση του υδρογόνου είναι ενεργοβόρα και εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία όταν μιλάμε για τόσο μεγάλες ποσότητες. Είναι όμως και η μόνη λύση για την μεταφορά μεγάλων ποσοτήτων: Όταν το υδρογόνο ψύχεται στους -253°C και υγροποιείται, ο όγκος του συρρικνώνεται περίπου στο 1/800 της αέριας μορφής του. Αυτό είναι ένα τεράστιο κέρδος για την αποθήκευση και μεταφορά τεράστιων ποσοτήτων σε μεγάλες αποστάσεις. Το πρόβλημα είναι πως χρειάζεται εξίσου πολύπλοκα καράβια.

Για αυτό και η Kawasaki πρώτα ξεκίνησε την κατασκευή ενός τάνκερ που θα μπορούσε να μεταφέρει το υδρογόνο διατηρώντας το στην υγρή του μορφή, χωρίς ακόμη να έχει φτάσει στο επίπεδο να μπορεί να παράγει τις ποσότητες που χρειάζεται για την πλήρωσή του!

Για τον περισσότερο κόσμο η Kawasaki είναι ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών, μόνο που αυτό δεν αποτελεί παρά το ελάχιστο, κυριολεκτικά το μικρότερο κομμάτι από τον τεράστιο κύκλο εργασιών του ομίλου. Από τρένα, εμπορικά πλοία, δορυφόρους και πυραύλους, μέχρι ρομπότ για γραμμές παραγωγής άλλων εργοστασίων και εξειδικευμένες εργαλειομηχανές η Kawasaki είναι μία τεράστια εταιρεία. Για αυτό τον λόγο και η Ιαπωνική κυβέρνηση την σταμάτησε από το να αναπτύξει το δικό της αυτοκίνητο πριν από τέσσερις δεκαετίες, δίνοντας το δικαίωμα αυτό στην Yamaha. Είναι όμως άλλο κομμάτι της ιστορίας αυτό. Κρατήστε πως η Kawasaki είναι ο κατάλληλος για να λύσει τα τεράστια προβλήματα που έχει το υδρογόνο, όταν είναι να χρησιμοποιηθεί εμπορικά ως καύσιμο.

Έχοντας λύση την μεταφορά μεγάλων ποσοτήτων και ενώ είναι κοντά να λύσει οριστικά και την αποθήκευσή τους, η Kawasaki εργάζεται πάνω στον τρόπο χρήσης του υδρογόνου ως καύσιμου σε κινητήρες εσωτερικής καύσης εδώ και πολλά χρόνια, με καλύτερη απόδειξη το παρακάτω video από μία πολύ απαιτητική μοτοσυκλέτα ως προς την τροφοδοσία της που εδώ και τρία χρόνια δοκιμάζεται σε Ευρωπαϊκό έδαφος.

Άρα το μεγαλύτερο αγκάθι στην αλυσίδα: Παραγωγή, Μεταφορά, Αποθήκευση, Πώληση Λιανικής, δεν είναι το τελευταίο στάδιο, αλλά το πρώτο. Και δεν σκοντάφτει στον τρόπο, αλλά στο μέγεθος της παραγωγής.

Για αυτό και η σημερινή της ανακοίνωση επικεντρώνεται στο μεγαλύτερο επίτευγμα μέχρι στιγμής, στον νέο Υγροποιητή. Για να μπορέσει να ανταποκριθεί στην διατήρηση ενός ακραίου κρυογονικού περιβάλλοντος, που απαιτεί η υγροποίηση του υδρογόνου, έχει νέας σχεδίασης εναλλάκτες θερμότητας, στροβίλους εκτόνωσης, πολύπλοκες σωληνώσεις και βαλβίδες, όλα τους βασισμένα σε νέες τεχνολογίες της Kawasaki που μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν αλλού.

Δεδομένης της τεράστιας στρατηγικής του σημασίας, ο Υγροποιητής έχει ήδη χαρακτηριστεί ως μία από τις τεχνολογίες-κλειδιά στη Στρατηγική Ανάπτυξης της Ιαπωνίας, με τη μονάδα να υπόσχεται την υψηλότερη απόδοση υγροποίησης παγκοσμίως στην κατηγορία της. Η εθνική στρατηγική της Ιαπωνίας περιλαμβάνει 17 τομείς, η υγροποίηση του υδρογόνου είναι ένας από αυτούς τους τομείς και στο κέντρο της εθνικής αυτής στρατηγικής τοποθετείται το νέο εργοστάσιο της Kawasaki. Αυτό σημαίνει πως ο Όμιλος υποστηρίζεται στο εγχείρημα αυτό από το Ιαπωνικό κράτος.

Η Kawasaki κατασκευάζει την μεγαλύτερη μονάδα υγροποίησης υδρογόνου - 50 τόνοι την ημέρα!

Η τεχνογνωσία αυτή, μοναδική στον κόσμο δεν προέκυψε χθες. Ήδη από το 2013, η Kawasaki είχε εξελίξει ένα πρωτότυπο του Υγροποιητή βασισμένο σε δικές της, τεχνολογίες που ανέπτυξε εσωτερικά ενώ προχώρησε και στον πρώτο του είδους του που κατασκευάστηκε ποτέ στην Ιαπωνία. Το 2020, η Kawasaki έγινε ο πρώτος Ιάπωνας κατασκευαστής που έβγαλε στην παραγωγή έναν υγροποιητή υδρογόνου, με δυνατότητα 5 τόνων την ημέρα. Οι πέντε τόνοι την ημέρα έμοιαζαν αδύνατο επίτευγμα πριν από το 2010 και πλέον μέσα σε μία εξαετία έχει τον τρόπο να δεκαπλασιάσει αυτή την ποσότητα, ξεκινώντας την κατασκευή της!

Kawasaki: Κατασκευάζει το πρώτο τάνκερ υγροποιημένου υδρογόνου! Το τεράστιο όφελος για το μέλλον της μοτοσυκλέτας

Κομμάτι του μυστικού της Kawasaki στην παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων υδρογόνου είναι πως συνδύασε την τεχνογνωσία της στις κρυογονικές εφαρμογές με την τεχνολογία τουμπινών υψηλής ταχύτητας που έχει χτίσει μέσα από την εξέλιξη αεροστροβίλων και κινητήρων jet για αεροσκάφη. Εξαιτίας αυτής της τεχνογνωσίας άλλωστε, κατάφερε να φέρει στην παραγωγή και την μόνη υπερτροφοδοτούμενη μοτοσυκλέτα που υπάρχει αυτή την στιγμή την H2 στις διάφορες εκδόσεις.

Αυτό το τεχνολογικό πάντρεμα είναι πίσω από την εκτόξευση της απόδοσης που με την σειρά της έχει στόχο να ρίξει το κόστος σε όλο το μήκος της αλυσίδας. Το μικρό κόστος παραγωγής είναι ο μόνος τρόπος να πετύχει εμπορικά το υδρογόνο, αφού λύσει όλα τα υπόλοιπα προβλήματα για τα οποία παλεύει.

Το νέο εργοστάσιο σε αυτό αποσκοπεί. Έχοντας το βλέμμα στην παγκόσμια ζήτηση, αλλά και στις παραδόσεις από μεγάλες χώρες παραγωγής όπως η Αυστραλία και η Μέση Ανατολή, η Kawasaki αφήνει ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο για περαιτέρω αύξηση της κλίμακας στο μέλλον.

Δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό, παρότι σηκώνει το κύριο βάρος της εξέλιξης της αλυσίδας παραγωγής, μεταφοράς και αποθήκευσης, η Yamaha στηρίζει έμπρακτα το κομμάτι της εμπορικής εκμετάλλευσης σε μοτοσυκλέτες παραγωγής, όπως και η Honda. Μόλις ολοκληρωθεί η κατασκευή του εργοστασίου και ξεκινήσει η λειτουργεία του, η περαιτέρω έρευνα και εξέλιξη θα βασιστεί αποκλειστικά στην μείωση του κόστους και στην αξιοπιστία της αποθήκευσης και μεταφοράς.

Τα πράγματα αποκτούν μία άλλη διάσταση, όταν τα δει κανείς από την άλλη μεριά, την μεριά της Πολιτείας, όπου η βοήθεια και η αρωγή στην Kawasaki δεν γίνονται για λόγους γοήτρου αλλά γιατί πάνω στο υδρογόνο βασίζουν μια ουδέτερη από πετρέλαιο κοινωνία, με στόχο να διασφαλίσουν της ενεργειακή ανεξαρτησία της Ιαπωνίας.