Project Harley Davidson V4 Nova

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/9/2016

Στο μοτοσυκλετιστικό σύμπαν υπάρχουν ορισμένες σταθερές που είναι εξαιρετικά δύσκολο να αλλάξουν. Κάποια στερεότυπα που είναι τόσο βαθιά ριζωμένα, που και μόνο η σκέψη για κάτι διαφορετικό προκαλεί ανατριχίλες. Για παράδειγμα, ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ένα Ducati χωρίς desmo, κάποιο Kawasaki που να μην βγαίνει σε πράσινο χρώμα ή ένα Harley που δεν θα είναι δικύκλινδρο V! Όλα αγγίζουν τα όρια της… βλασφημίας, αλλά το τελευταίο "σοκαριστικό" σενάριο κόντεψε να γίνει πραγματικότητα με το Project Nova, το πρώτο τετρακύλινδρο Harley Davidson στην Ιστορία.
Η ιδέα γεννήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '70, όταν είχε πρωτοξεκινήσει και η συνεργασία του αμερικάνικου εργοστασίου με την γερμανική Porsche, η οποία αφορούσε την εξέλιξη των κινητήρων της Harley. Το πιο πρόσφατο αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας –κι αυτό που γνωρίζουν οι περισσότεροι- είναι ο κινητήρας της οικογένειας των V-Rod, αλλά η ανταλλαγή τεχνογνωσίας και μηχανολογικής βοήθειας είχε ξεκινήσει σχεδόν πριν τέσσερις δεκαετίες, με την συνεργασία για την εξέλιξη των μεγάλων δικύλινδρων V Evolution κινητήρων με τα 1.340cc (ίσως ο πιο επιτυχημένος εμπορικά κινητήρας σε ολόκληρη την Ιστορία της Harley Davidson.

Την ίδια περίοδο "έτρεξε" παράλληλα κι ένα project που δεν είδε ποτέ τα φώτα της δημοσιότητας για ένα υγρόψυκτο V4 κινητήρα, ο οποίος προοριζόταν να "φορεθεί" σε μια ολόκληρη σειρά νέων μοντέλων. Αυτός ο κινητήρας έμοιαζε με V-2 από το πλάι, αλλά διέθετε πλήθος τεχνολογικών καινοτομιών –για τα δεδομένα της Harley- που ήταν δύσκολο να κρυφτούν, όπως οι επικεφαλής εκκεντροφόροι και ο αντικραδασμικός άξονας. Το σχέδιο ήταν να υπάρξουν επιλογές διαφορετικών κυβισμών –ανάλογα με το μοντέλο- που θα κυμαίνονταν από τα 800 στα 1.000 κυβικά εκατοστά, με υπερτετράγωνες διαστάσεις (κάτι εντελώς ξένο για την φιλοσοφία της Harley) και μέγιστη ιπποδύναμη στους 135 ίππους. Καταλαβαίνετε ότι μιλάμε για μια εντελώς ριζοσπαστική ιδέα…
Η ρηξικέλευθη τεχνολογία –πάντα για τα δεδομένα της Harley- δεν περιοριζόταν μόνο στον κινητήρα, αλλά σε ολόκληρο το πακέτο. Το πλαίσιο ήταν μονής ραχοκοκαλιάς, κρυμμένο από τα περιφερειακά εξαρτήματα, ενώ η τελική μετάδοση γινόταν –για πρώτη φορά στην Ιστορία της εταιρείας- με άξονα. Το ρεζερβουάρ ήταν κάτω από τη σέλα και τη θέση του κατελάμβαναν τα ηλεκτρικά και οι αεραγωγοί που οδηγούσαν τον φρέσκο αέρα στο ψυγείο, το οποίο ήταν επίσης τοποθετημένο κάτω από τη σέλα!
Το 1981 παρουσιάστηκαν δύο πρωτότυπα: Ένα σπορ roadster, που προοριζόταν να ενισχύσει την οικογένεια των Dyna, κι ένα με περισσότερες τουριστικές δυνατότητες, το οποίο μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες.
Το όλο project ξεκίνησε το 1976, με τις ευλογίες του τότε ιδιοκτήτη της εταιρείας (την AMF), αλλά η ενεργειακή κρίση που βίωσε η Αμερική το 1979, η οποία χτύπησε την αμερικάνικη βιομηχανία στο σύνολό της, δυσκόλεψε υπερβολικά την παραγωγή αυτών των δύο μοντέλων. Η Harley Davidson δεν λυπήθηκε τα έξοδα για την έρευνα και εξέλιξη των νέων κινητήρων, ξοδεύοντας συνολικά 15 εκατομμύρια δολάρια, αλλά στο τέλος αποφάσισε να επικεντρωθεί στην εξέλιξη των κινητήρων Evolution των 1.340 κυβικών και να αφήσει στην άκρη το project Nova, εξασφαλίζοντάς του μια θέση στο μουσείο της εταιρείας.

Παρόλα αυτά, δεν πήγαν όλα χαμένα από τη συγκεκριμένη προσπάθεια. Πολλά στοιχεία –κυρίως αισθητικά- του Nova βρήκαν το δρόμο για να εφαρμοστούν στην γκάμα της Harley Davidson, όπως η αρχιτεκτονική για τις πλαϊνές βαλίτσες και το top case, το φαίρνγκ και η ψηλή ζελατίνα, ενώ η συνεργασία με την Porsche οδήγησε στην γέννηση των V-Rod, την πρώτη επιτυχημένη προσπάθεια της Harley στην υγρόψυξη.

https://bit.ly/MOTO_683

Επικαιρότητα

Καύσιμα: Νέα επιδότηση-χαδάκι στη βενζίνη – Ισχύει μόνο για δυο εβδομάδες κι ο ΕΦΚ καλά κρατεί

Οι νέες εξαγγελίες επικεντρώνουν στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης, με μια ελάχιστη αναφορά στην αμόλυβδη βενζίνη

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/10/2026

Την τελευταία φορά που γράφαμε για επικείμενα μέτρα στήριξης κατά της ακρίβειας στα καύσιμα ήταν 21 Σεπτεμβρίου 2026 και το άρθρο κατέληγε σε μια πικρή προφητεία: πως η κυβέρνηση δεν πρόκειται να αγγίξει την πηγή του προβλήματος, τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) και ευχόμασταν να διαψευστούμε.

Με μεγάλη θλίψη, οι σημερινές εξαγγελίες των νέων κυβερνητικών μέτρων μας επιβεβαιώνουν.

Πάλι καλά να λέμε. Όλο το προηγούμενο διάστημα που μιλούσαμε για ληστρικούς ειδικούς φόρους στα καύσιμα και αναδεικνύαμε το παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που μειώνουν αυτούς τους φόρους για να ανακουφίσουν πραγματικά τους πολίτες τους από τις υπέρογκες τιμές στα καύσιμα, η κυβέρνηση είχε στρέψει το βλέμμα της αποκλειστικά στο πετρέλαιο.

Λογικότατο, θα μου πείτε, αφού αυτήν την εποχή η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης είναι το καυτό θέμα. Από κοντά, το πετρέλαιο κίνησης αφορά πολύ τους επαγγελματίες και φυσικά επηρεάζει άμεσα τα μεταφορικά κόστη που με τη σειρά τους μετακυλίονται στις τιμές όλων των καταναλωτικών προϊόντων.

Η βενζίνη ωστόσο είναι ένα αγαθό που δεν έχει εποχικότητα, είναι σε πρώτη ζήτηση καθημερινά για να πάει κανείς στη δουλειά του, για να μεταφέρει τα παιδιά του, για κάθε ανάγκη μετακίνησης μέρα-νύχτα, χειμώνα-καλοκαίρι. Και εδώ η κυβέρνηση μέχρι τώρα έχει προτείνει μέτρα που μοιάζουν με τσιρότα σε σπασμένα κόκκαλα.

Δυστυχώς για μια φορά ακόμη η πρόθεση της κυβέρνησης παραμένει στο ίδιο μοτίβο: περισσότερη επικοινωνιακή στάχτη στα μάτια παρά ουσία.

Η επιδότηση 10 σεντς ανά λίτρο αμόλυβδης που ανακοίνωσε είναι σταγόνα στον ωκεανό της υπερφορολόγησης, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως πρόκειται για ένα μέτρο που παίρνει μονόπλευρα η κυβέρνηση, καθώς τα διυλιστήρια δεν κάνουν καμιά έκπτωση από τη δική τους πλευρά, όπως είχε γίνει την προηγούμενη φορά που ανακοινώθηκε ανάλογο επιδοματάκι.

Απεναντίας, θα κάνουν έκπτωση 20 λεπτών στο πετρέλαιο θέρμανσης για συνολική επιδότηση 40 λεπτών ανά λίτρο, μαζί με το άλλο εικοσαρικάκι που θα τσοντάρει η κυβέρνηση εν είδει επιδότησης.

Στο ντίζελ κίνησης η κυβέρνηση βάζει 15 λεπτά και τα διυλιστήρια άλλα 5, για σύνολο ωφέλειας 20 λεπτών ανά λίτρο.

Στην αμόλυβδη βενζίνη πάλι καλά να λέμε που μας σκέφτηκαν, γιατί όλα έδειχναν πως πάμε ξυπόλητοι στ’ αγκάθια. Όχι πως περιμένουμε κάποια ουσιαστική βελτίωση. Κρίνοντας από την προηγούμενη “επιδότηση” στα καύσιμα, η ακρίβεια είχε καταπιεί εν ριπή οφθαλμού τα σεντς που προσέφερε το κράτος.

Ας ελπίσουμε να μην γίνει το ίδιο και τώρα, αν και αυτό προφανώς δεν είναι κάτι που ελέγχεται από την ελληνική κυβέρνηση, ή όποια άλλη κυβέρνηση, καθώς αρκεί ένα πυραυλάκι στο λάθος μέρος για να αρχίσει ξανά το ράλι ανόδου.

Στο μεταξύ ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στην Ελλάδα θα συνεχίσει να είναι σχεδόν διπλάσιος από τον προτεινόμενο της Ε.Ε., η κυβέρνηση θα συνεχίσει να κρύβεται πίσω από μια άδεια της Ε.Ε. που δεν χρειάζεται πραγματικά και τα κρατικά ταμεία θα συνεχίσουν να γεμίζουν με φόρους-χαράτσια από τα πανάκριβα καύσιμα στην υγειά του κορόιδου.

Το δε αποκορύφωμα στον σαρκασμό του νέου μέτρου; Η ισχύς του είναι μόλις για τις επόμενες 15 μέρες, ως το τέλος του Οκτώβρη και μετά θα ανακοινωθούν νέα μέτρα, αν χρειαστεί.

Ενημερωθήκαμε ωστόσο πως οι τρεις αυτές παρεμβάσεις που ανακοινώθηκαν θα κοστίσουν, λέει, 46 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή περίπου όσο το κόστος για την “Προμήθεια, εγκατάσταση, λειτουργία και συντήρηση δικτύου Καμερών Καταγραφής Παραβάσεων Κ.Ο.Κ.” που (στα 44 εκατομμύρια ευρώ) κατά μαγικό τρόπο βρέθηκε εν ριπή οφθαλμού χωρίς να στραγγαλιστεί κανένας προϋπολογισμός και άνευ άδειας από ανώτερες δυνάμεις.