Project Talos - by Alex’s Works

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/4/2015

   Ως σπουδαστής μηχανολογίας στα τελειώματα της σχολής, ήρθε η ώρα να διαλέξω θέμα για πτυχιακή εργασία… Η πτυχιακή που επέλεξα αφορά στην εξ ολοκλήρου κατασκευή μιας αγωνιστικής μοτοσυκλέτας μικρού κυβισμού με κάποια "ιδιαίτερα" χαρακτηριστικά. Στη μοτοσυκλέτα μου έδωσα το όνομα "Talos".

 

   Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για ένα track day bike βασισμένο στο δίχρονο κινητήρα του Yamaha TZR 250 3MA, αυτό με τους ανεστραμμένους κυλίνδρους! Το project Talos χαρακτηρίζεται frameless  καθώς η μόνη σύνδεση του μπροστά συστήματος -τροχού ανάρτησης κλπ- με το πίσω, γίνεται μέσω των κάρτερ του κινητήρα, με πολλά οφέλη, όπως η ακαμψία, το βάρος και η αεροδυναμική!

   Το μπροστινό σύστημα είναι τύπου Ηossack  -ή αλλιώς double wishbone ή duolever- και είναι παρόμοιο με το σύστημα που χρησιμοποίησε ο Jοhn Britten στο Britten V1000 με τη διαφορά όμως ότι το πιρούνι δεν συμπιέζει άμεσα το αμορτισέρ αλλά μέσω μοχλικού, κάτι που μου δίνει τη δυνατότητα να παίξω ανάμεσα σε μια απλή συμπίεση ή σε προοδευτική σκληρότητα ανάλογα με την σχέση μοχλισμού! Επίσης έχω την δυνατότητα να ρυθμίσω την γωνία κάστερ από 21 μέχρι 24 μοίρες. Το αμορτισέρ προέρχεται από παπί της Υamaha και είναι ρυθμιζόμενο μόνο ως προς τη προφόρτιση αλλά στο μέλλον θα αντικατασταθεί από κάτι καλύτερο.

   Στην πίσω ανάρτηση υπάρχει μια full floater στήριξη του αμορτισέρ και η συμπίεσή του γίνεται επίσης μέσω μοχλισμού προοδευτικής σκληρότητας. Το πίσω αμορτισέρ είναι από Yamaha FZR 1000 και είναι της WP, πλήρως ρυθμιζόμενο.

Και στα δύο αμορτισέρ πρόκειται να αντικατασταθούν τα ελατήρια με πιο μαλακά.

   Τα επιμέρους τμήματα της μοτοσυκλέτας είναι κατασκευασμένα από ατσάλινο σωλήνα Mannesmann ενώ όπου ήταν δυνατό έχω χρησιμοποιήσει αλουμίνιο (όπως υποπλαίσιο και μέρη της μπροστινής ανάρτησης). Oι ζάντες προέρχονται από FZR 400 η μπροστά και TDM 900 η πίσω. Θα ήθελα πολύ και ένα αλουμινένιο ψαλίδι αλλά τα μέσα που έχω δεν μου το επιτρέπουν. Tο φέρινγκ, τα φτερά, το ντεπόζιτο, το φιλτροκούτι και τα ram air είναι δικού μου σχεδιασμού και όταν ολοκληρωθούν θα είναι κατασκευασμένα από fiberglass και carbon..

   Συνολικά μέχρι στιγμής το βάρος της ανέρχεται στα 95 κιλά και υπολογίζω πως θα φτάσει τα 105 κιλά στεγνό! To μεταξόνιο βρίσκεται στα 1300mm. Αν όλα παν' καλά μέχρι το καλοκαίρι θα την έχω ολοκληρώσει και έπειτα σειρά έχουν οι δοκιμές στην πίστα! Θα σας κρατάω ενήμερους για όλες τις εξελίξεις.

 

Αλέξανδρος Μαΐδης – Alex’s Works

 

To project Τalos έχει "υιοθετηθεί" από το ΜΟΤΟ – με στόχο να βοηθήσουμε όσο μπορούμε για την ολοκλήρωσή του.

 

 

Ετικέτες

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.