Πρόταση δημιουργίας πίστας στην Κρήτη από τον Λ. Αυγενάκη

Όχι δεν είναι πρωταπριλιά, εκλογές έχουμε!
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

24/4/2023

Μετά την εξόρυξη των πετρελαίων του Αιγαίου που θα κάνει όλους μας να ζούμε σαν Σαουδάραβες, η δεύτερη πιο δημοφιλή προεκλογική υπόσχεση των Ελλήνων πολιτικών είναι η δημιουργία πίστας “προδιαγραφών F1”. Αυτή τη φορά στον πειρασμό υπέπεσε και ο Υφυπουργός Αθλητισμού Λευτέρης Αυγενάκης, όπου σε ομιλία του στην Κρήτη πρότεινε τη δημιουργία πίστας “μηχανοκίνητου αθλητισμού διεθνών προδιαγραφών” στο χώρο του αεροδρομίου “Νίκος Καζαντζάκης” μετά την έναρξη της λειτουργίας του νέου αεροδρομίου στο Καστέλι. Προφανώς κανένας Έλληνας δεν είναι αντίθετος με την δημιουργία πίστας σε οποιοδήποτε σημείο της Ελλάδας. Επίσης κανείς δεν θα πει “όχι” αν φτιαχτεί “διαστημική πιστάρα” που θα μπορέσει να φιλοξενήσει διεθνούς επιπέδου αγώνες. Εκεί που υπάρχει πρόβλημα είναι πως όσοι πολιτικοί υπόσχονται, είτε ακόμα έχουν εγκαινιάσει πίστες, λένε πράγματα που ακόμα και οι ίδιοι γνωρίζουν πως δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν. Πρώτα απ’ όλα να ξεκαθαρίσουμε πως δεν χρειάζεσαι πίστα για να κάνεις αγώνες της Formula 1, όπως μας ζάλιζαν επί δεκαετίες κάποιοι “ειδικοί”, οι οποίοι στην πραγματικότητα αποσκοπούσαν να φτιάξουν επιτροπές διεκδίκησης αγώνα F1 και με τα λεφτά των Ελλήνων φορολογούμενων να βολτάρουν στην Ευρώπη με παχυλούς μισθούς. Αγώνες Formula 1 γίνονται μια χαρά σε δημόσιους δρόμους χειρότερους από την Πατησίων, αρκεί να δώσεις τα απαραίτητα εκατομμύρια στους διοργανωτές και φυσικά να πληρώσεις τα στελέχη τους που θα έρθουν να σου ετοιμάσουν τον αγώνα. Λαμπρό παράδειγμα ο αγώνας της Valencia στην Ισπανία όπου γινόταν στο λιμάνι της πόλης αντί για την πίστα που γίνονται οι αγώνες των MotoGP!!!!!

Συγκεκριμένα για τη δημιουργία πίστας στο αεροδρόμιο της Κρήτης, η ιδέα δεν είναι κακή ως προς τη λειτουργία της για ένα, άντε δύο-τρεις διεθνείς αγώνες, αλλά ως προς την οικονομική βιωσιμότητά της σε βάθος χρόνου, η Κρήτη είναι ακατάλληλη για να επιζήσει μια τέτοιου μεγέθους επένδυση. Το κόστος μεταφοράς οχημάτων από την υπόλοιπη Ελλάδα είναι ασύμφορο για τη συχνή χρήση της, οπότε το ελληνικό δημόσιο θα πρέπει διαρκώς να χρηματοδοτεί το λειτουργικό κόστος. Οι διεθνείς αγώνες της F1 και των MotoGP είναι κερδοφόρες μόνο με μακροοικονομική προοπτική για το σύνολο της τοπικής επιχειρηματικότητας (ξενοδοχεία, εστιατόρια κ.τ.λ.) και του τουρισμού της χώρας, όμως το κέρδος αυτό δεν επαρκεί για να καλύψει τα έξοδα αυτού του τύπου αγώνων. Λαμπρό παράδειγμα ο αγώνας του Brno στην Τσεχία, όπου λόγω τοποθεσίας μάζευε τον περισσότερο κόσμο απ’ όλη την κεντρική Ευρώπη, αλλά η Τσεχία σταμάτησε να φιλοξενεί τα MotoGP πλέον δηλώνοντας πως δεν αντέχει άλλο οικονομικά!!!

Γιατί τα θυμίζουμε όλα αυτά; Πολύ απλά γιατί θέλουμε να γίνει και μια δεύτερη σωστή πίστα στην Ελλάδα μετά από εκείνη των Σερρών, η οποία θα έχει μικρότερο κόστος πρόσβασης στο 60% του ελληνικού πληθυσμού, δηλαδή στους Αθηναίους.

Μόνο που για να γίνει αυτό πράξη θα πρέπει η πίστα αυτή να είναι προσαρμοσμένη λειτουργικά στα οικονομικά δεδομένα της χώρας μας και να μπορεί να συντηρηθεί από την εθνική οικονομία χωρίς να δημιουργεί τρύπες εκατομμυρίων ή δισεκατομμυρίων. Όταν λοιπόν σταματήσουμε να ακούμε για αγώνες F1 και MotoGP, τότε η κουβέντα θα έχει γίνει σοβαρή και η προοπτική για την κατασκευή μιας σωστής πίστας θα έχει μπει στο σωστό δρόμο.

 

ΥΓ. Δεν χρειάζεσαι επίπεδη γη για να φτιάξεις πίστα. Οι πιο ωραίες και διάσημες πίστες του κόσμου είναι φτιαγμένες σε λόφους.  

 

ΥΓ 2. Η Dorna κάνει αγώνες όπου υπάρχει χρήμα. Μέχρι και στη Φιλανδία ήταν να πάνε, αλλά ευτυχώς οι Φιλανδοί φαλίρισαν!

 

ΥΓ 3. Με το μισό αεροδρόμιο να ανήκει στις αρμοδιότητες του Υπουργείου Άμυνας, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο περίπλοκα

 

ΥΓ 4. Μακάρι να γίνει πίστα αντί για να οικοπεδοποιηθεί όπως το Ελληνικό

 

Ακολουθεί το Δελτίο Τύπου της Οργανωτικής Επιτροπής Διοργανώσεων Μηχανοκίνητου Αθλητισμού:

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Πρόταση Αυγενάκη προς τους τουριστικούς φορείς: Κατασκευή πίστας μηχανοκίνητου αθλητισμού διεθνών προδιαγραφών στο χώρο του αεροδρομίου «Νίκος Καζαντζάκης»

 

 Ο υφυπουργός Αθλητισμού, Λευτέρης Αυγενάκης, «άνοιξε» παράθυρο στην προοπτική κατασκευής μιας πίστας μηχανοκίνητου αθλητισμού διεθνών προδιαγραφών στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της ημερίδας «Τουρισμός και Αθλητισμός» που διοργανώθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης.

Ειδικότερα, πρόταση του υφυπουργού είναι η κατασκευή πίστας στο χώρο του αεροδρομίου «Νίκος Καζαντζάκης», μόλις λειτουργήσει το νέο αεροδρόμιο του Ηρακλείου, στο Καστέλλι. Έρχεται μάλιστα σε συνέχεια της δήλωσης του Πρωθυπουργού σύμφωνα με την οποία «Η προσοχή μας θα στραφεί στην αξιοποίηση του αεροδρομίου “Καζαντζάκης”. Θα ακούσουμε τις σκέψεις και τις προτάσεις της τοπικής κοινωνίας. Δε θα ήθελα -σε καμία περίπτωση- να μεσολαβήσουν πάλι 18 χρόνια, όπως δυστυχώς έγινε με το Ελληνικό, από τη στιγμή, δηλαδή, που μετακινήθηκε το αεροδρόμιο στα Σπάτα, και να μείνει αυτή η πολύ σημαντική έκταση ανενεργή».

Η πρόταση στηρίζεται στις βασικές παραμέτρους ενός τέτοιου εγχειρήματος, καθώς μια πίστα ιδανικά πρέπει να βρίσκεται κοντά σε διεθνές αεροδρόμιο και σε λιμάνι, όπως και να έχει τη δυνατότητα φιλοξενίας δεκάδων χιλιάδων επισκεπτών τις ημέρες των αγώνων και ακόμα ιδανικότερα, να βρίσκεται σε περιοχή με εύκρατο κλίμα, ώστε να λειτουργεί απρόσκοπτα.

Η πρόταση του υφυπουργού Αθλητισμού περιλαμβάνει και φιλοξενία αγώνα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Moto GP. Σημειώνεται ότι ο κ. Λευτέρης Αυγενάκης πρόσφατα είχε συζητήσεις με τον Carmelo Ezpeleta, επικεφαλής της εταιρείας που διαχειρίζεται εμπορικά και τηλεοπτικά το Moto GP, Dorna, αναφορικά με το ενδεχόμενο διεξαγωγής ενός αγώνα στη χώρα μας. Kαι οι δυο πλευρές έχουν εκφραστεί θετικά σε μια τέτοια προοπτική και έχει διερευνηθεί το κόστος και η αποδοτικότητα μιας τέτοιας συνεργασίας.

Αναφερόμενος στην πρόταση του υφυπουργού, ο αερολιμενάρχης του Ηρακλείου, Γιώργος Πλιάκας σχολίασε: «Είναι μια εξαιρετική ιδέα. Μπορεί πιθανόν να αξιοποιηθεί μέρος των εγκαταστάσεων αλλά και οι δύο διάδρομοι, απογείωσης-προσγείωσης, ο βοηθητικός αλλά και οι περιφερειακοί δρόμοι. Είναι σημαντικό ότι όλη η έκταση ανήκει στο Δημόσιο».

Ανάλογα, ο Μιχάλης Βλατάκης Πρόεδρος Τουριστικών & Ταξιδιωτικών Πρακτόρων Κρήτης συμπλήρωσε: «Έχω ένα όνειρο από παλιά, να δω το Ηράκλειο να γίνεται Μόντε Κάρλο. Μια πίστα διεθνών προδιαγραφών μπορεί να αποτελεί πρώτης τάξεως εργαλείο για να έχουμε τουρισμό 12 μήνες το χρόνο».

Ιδιαίτερα θετική ήταν και η αντίδραση του λιμενάρχη Ηρακλείου, Ευθύμη Δουβή: «Ακούγεται σαν όνειρο μακρινό αλλά γιατί να μη γίνει αληθινό;». Την ίδια στιγμή, ο Δημήτρης Καλαϊτζιδάκης, Operation Manager των Grecotel, σχολίαζε πόσο σημαντικό είναι να ελαχιστοποιηθεί το κενό της σεζόν, ώστε να καταστεί δυνατή η μόνιμη εργασία και η επένδυση σε προσωπικό καταρτισμένο και σωστά αμειβόμενο.

Ο Νίκος Χαλκιαδάκης, Πρόεδρος Ξενοδόχων Ηρακλείου, τόνισε «Πιστεύω ότι η μισή έκταση θα παραμείνει ως στρατιωτική βάση. Αν φύγει το στρατιωτικό τμήμα θα μπορέσουν να γίνουν πολλά πράγματα. Ακόμα, όμως και η μισή έκταση, είναι υπεραρκετή για την κατασκευή μιας σύγχρονης πίστας. Είμαι υπέρ αυτής της ιδέας».

Ο Γιώργος Χριστοδουλάκης (πρόεδρος Ένωσης Επιχειρηματιών Ενοικιαζόμενων Διαμερισμάτων και Δωματίων Ν. Ηρακλείου «Η ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ») πρόσθεσε: «Η πρόταση μάς βρίσκει απόλυτα σύμφωνους. Θα ωφεληθούμε και θα είναι μεγάλη διαφήμιση για το νησί. Πιστεύω πως είναι η καλύτερη δυνατή αξιοποίηση που μπορεί να γίνει στη συγκεκριμένη περιοχή».

Ο Κώστας Κουρκούνης (επιχειρηματίας, αντιπρόεδρος Τουριστικών Πρακτόρων Κρήτης) έδωσε τη δική του οπτική: «Θα είναι ευχής έργο. Ο τόπος είναι κορεσμένος από άλλες δραστηριότητες, όπως είναι τα εμπορικά κέντρα. Ο μηχανοκίνητος αθλητισμός προσελκύει μια ευκατάστατη μερίδα τουριστών, που δεν είναι εύκολο να τους προσεγγίσεις με άλλον τρόπο».

Από την πλευρά του ο Τάκης Καλουτσάκης (τουριστικός επιχειρηματίας) συμπλήρωσε: «Είναι μια καλή πρόταση, πρέπει να δούμε τις επιχειρησιακές λεπτομέρειες με το ΥΠΕΘΑ. Είναι πολύ μεγάλος χώρος, δεν ξέρω αν χρειάζεται όλος, ίσως αρκεί μέρος αυτού. Για το δημοτικό διαμέρισμα Αλικαρνασσού, θα είναι μια πολύ θετική εξέλιξη όπως και για το Ηράκλειο, για ολόκληρη την Κρήτη».

Ο υφυπουργός Αθλητισμού τόνισε ότι μετά τις εκλογές μπορεί να ανοίξει η συζήτηση με όλους τους φορείς γι’ αυτό το εγχείρημα. Η χρονική συγκυρία κρίνεται ευνοϊκή καθώς η Ελλάδα, λόγω της επιτυχημένης διοργάνωσης του Ράλλυ Ακρόπολις έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία στον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η Dorna επιθυμεί τη διοργάνωση αγώνα Moto GP στην Ελλάδα, το εύκρατο κλίμα της Κρήτης ευνοεί τη λειτουργία της πίστας τους χειμερινούς μήνες (χαμηλή τουριστική περίοδος) που οι περισσότερες ευρωπαϊκές πίστες είναι κλειστές και επίσης είναι εξαιρετικά σπάνιο να βρεθεί μια τόσο μεγάλη επίπεδη έκταση δίπλα σε αστικό ιστό και να ανήκει μόνο σε έναν ιδιοκτήτη (Δημόσιο).

Σε κάθε περίπτωση, μια τέτοια εγκατάσταση μπορεί να λειτουργήσει όλο το χρόνο και όχι μόνο για τη διοργάνωση αγώνων. Ο κύριος όγκος εργασιών μιας ανάλογης υποδομής είναι οι δοκιμές εξέλιξης αγωνιστικών ομάδων, κατασκευαστών αυτοκινήτων ή και ελαστικών. Φυσικά θα μπορεί να λειτουργήσει και ως κόμβος τεχνολογίας για τους φοιτητές των πανεπιστημίων, όπως και ως χώρος εκπαίδευσης και ανάπτυξης κουλτούρας οδικής ασφάλειας.

Η πρόταση έγινε παρουσία όλων των εμπλεκόμενων φορέων στον Τουρισμό στην Κρήτη και πολλών στελεχών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κατά τη διάρκεια της ημερίδας που διοργανώθηκε από το υφυπουργείο Αθλητισμού, με τη συνδιοργάνωση της Ένωσης Ξενοδόχων Ηρακλείου, του Συνδέσμου Τουριστικών και Ταξιδιωτικών Πρακτόρων Κρήτης, του PANCRETAN HOTEL MANAGERS ASSOCIATION, του Επιμελητηρίου Ηρακλείου, της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Διευθυντών Ξενοδοχείων κ.ά.
 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.