QJ SVT650: Θα έχουμε και «V-Strom» με κινητήρα V - Aναμένεται στην EICMA

Έρχεται η νέα μεσαία της QJ
Από το

motomag

18/10/2022

Η QJ Motor, ο μεγαλύτερος κατασκευαστής της Κίνας που βρίσκεται πίσω και από την Benelli είναι γνωστό εδώ και δύο χρόνια πως ετοιμάζει μία μεσαία On-Off με κινητήρα που βασίζεται στα σχέδια της Suzuki και κινεί (κινούσε μέχρι τώρα) τα SV650 και V-Strom 650.

Τα σχέδια της QJ που είχαμε δει πριν από δύο χρόνια γίνονται τώρα φωτογραφίες, κι αυτή η μοτοσυκλέτα αναμένεται να κάνει επίσημα την εμφάνισή της στην φετινή EICMA που πλησιάζει ολοταχώς.

Πρόκειται για την καλύτερη χρονική συγκυρία να εμφανιστεί στο προσκήνιο καθώς η Suzuki μπορεί να μην εγκαταλείπει το V-Strom, αλλά εγκαταλείπει τον κινητήρα V για χάρη ενός νέου δικύλινδρου εν σειρά που αναμένεται να έχει αντίστοιχη απόδοση και σβέλτη απόκριση με μικρότερο όμως κόστος.

Το πιθανότερο είναι η QJ να μην έχει αντιγράψει τον κινητήρα αλλά να έχει αποκτήσει απευθείας τα σχέδια από την Suzuki, σε μία πάγια τακτική των Ιαπώνων κατασκευαστών (και όχι μόνο πλέον) να εκμεταλλεύονται τους κινητήρες που αποχωρούν από την γκάμα τους ή μίας πιο παλιάς έκδοσής τους. Η Kawasaki έχει διαθέσει σχέδια σε κινητήρα με πολλά χρόνια ζωής μπροστά του, αλλά από προηγούμενη γενιά του. Όπως έχουμε αναλύσει και παλαιότερα, τα σχέδια δεν φέρνουν τον μελλοντικό ανταγωνισμό πιο κοντά, αλλά σου επιτρέπουν να εισπράξεις από ένα βήμα που κάποια στιγμή θα έκανε μόνος του.

Η QJ Motors έχει βάλει στόχο την κατάκτηση της Ευρωπαϊκής αγοράς και ξεχωριστά από την Benelli, όπως άλλωστε έχουν δηλώσει και σε εμάς στο ΜΟΤΟ σε παλαιότερη EICMA.

Αισθητικά η νέα μοτοσυκλέτα θυμίζει μπροστά παλαιότερο Veresys της Kawasaki αλλά συνολικά συμβαδίζει με τα νεότερα παραδείγματα της κατηγορίας που γνωρίζει μεγάλη άνοδο αυτή την στιγμή, ενώ αναμένεται να είναι και στο άνω άκρο από πλευράς ιπποδύναμης καθώς θα αποδίδει 71 ίππους στις 8.800 στροφές. Αυτό σημαίνει πως με βάση την ιπποδύναμη που θα φτάνει στον πίσω τροχό θα ισοφαρίζει και πιθανότητα θα ξεπερνά το Yamaha Tenere 700 που είναι αυτή την στιγμή από τα πλέον εμπορικά της μεσαίας κατηγορίας. Βέβαια με 19αρι εμπρός τροχό και 17 πίσω το Tenere δεν είναι άμεσος ανταγωνιστής του.

Στα υπόλοιπα χαρακτηριστικά όπως βλέπουμε στις φωτογραφίες, υπάρχουν ένα αρκετά μεγάλο σε διάμετρο μπροστινό πιρούνι USD, τετραπίστονες ακτινικές δαγκάνες της Brembo με δύο δισκόφρενα, ABS (δε γνωρίζουμε αν θα είναι cornering), οθόνη TFT, ρυθμιζόμενη ζελατίνα, ακτινωτοί τροχοί που φαίνεται να έχουν πλέξη για tubeless ελαστικό, ντεπόζιτο 20 λίτρων και σχάρα για αποσκευές. Κάτω από τη θέση του συνεπιβάτη, βρίσκονται υποδοχές για πλαϊνές σκληρές βαλίτσες, οι οποίες πιθανότατα θα είναι μέρος μίας πιο τουριστικής έκδοσης.

Στις φωτογραφίες φαίνονται και κάγκελα και χούφτες, τα οποία με βάση τη φιλοσοφία των κινέζων κατασκευαστών ανήκουν στον στάνταρ εξοπλισμό και αντίστοιχα περιμένουμε να γίνεται και εδώ.

Μετά τις νέες φωτογραφίες που το δείχνουν έτοιμο για παραγωγή, είναι σχεδόν βέβαιο πως θα παρουσιαστεί στην EICMA 2022 ως μοντέλο του 2023, δίνοντας νέα πνοή στην κατηγορία μετά και από την αναμενόμενη αλλαγή των V-Strom 650.           

 

 

SYM Arctic Route 2025 - Στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού ο Κωνσταντίνος Μητσάκης [Gallery]

Με το SYM ADXTG 400 ο Μητσάκης έφτασε στο τελικό του στόχο
Sym Arctic Route 2025 - Alaska
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/7/2025

Το SYM Arctic Route 2025 φτάνει στον τελικό του στόχο, με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη και το ADXTG 400 να κατακτούν τη βορειότερη οδική άκρη της Αλάσκας και της αμερικανικής ηπείρου.

Το τελευταίο σκέλος πάνω στον Dalton Highway ολοκληρώνεται στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού και ακολοθουθεί η τελευταία ανταπόκριση του Κωνσταντίνου Μητσάκη:

"Ήταν 06:30 όταν πατούσα τη μίζα του SYM ADXTG 400 και ξεκινούσα για την βόρεια εσχατιά της Αλάσκας. Μόλις 410 χλμ. με χώριζαν από την κορύφωση του  SYM ARCTIC ROUTE 2025 – το τρελό όνειρό μου είχε όνομα και λεγόταν...Αρκτικός Ωκεανός! Το μακρινό Deadhorse / Prudhoe Bay ήταν εκεί και με καρτερούσε...

Το τελευταίο ετάπ του Dalton Highway απαιτούσε σωστή οργάνωση και πληροφόρηση. Καθοδόν δεν υπήρχε κανένα σημείο ανεφοδιασμού, κανένας οικισμός, κανένα ίχνος ανθρώπινης παρουσίας. Έπρεπε λοιπόν να μεριμνήσω για νερό και φαγητό, ενώ ένα εφεδρικό ντεπόζιτο βενζίνης (5lt) ήταν απαραίτητο για την απροβλημάτιστη προσέγγιση του τελικού προορισμού μου… 

Καθώς τα χιλιόμετρα περνούσαν, η μεταμόρφωση της τοπικής φύσης ήταν εμφανέστατη, με τις δασοσκέπαστες εκτάσεις να δίνουν σταδιακά την θέση τους σε μια εκτεταμένη βλάστηση τούνδρας – τυπικό αρκτικό τοπίο! Σημείο αναφοράς της διαδρομής Coldfoot–Deadhorse αποτέλεσε το θεαματικό ορεινό πέρασμα Atigun Pass (1.470 m), ενώ ο χωμάτινος Dalton Highway (για τουλάχιστον 80 χλμ.) με προβλημάτισε και με κούρασε αρκετά. Αποζημιώθηκα όμως στα τελευταία 100 χλμ., αφού ένας νεότευκτος ασφάλτινος δρόμος φρόντισε να οδηγήσει γρήγορα και ξεκούραστα το SYM ADXTG 400 στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού…  

Με τα συναισθήματα να κάνουν “πάρτυ”, φωτογραφήθηκα στο καθιερωμένο σημείο άφιξης των οδικών ταξιδευτών, έκανα μια βόλτα στους χωμάτινους δρόμους του βιομηχανικού οικισμού Deadhorse (αποτελεί την έδρα ποικίλων εταιριών που δραστηριοποιούνται στην εξόρυξη του μαύρου χρυσού) και γιόρτασα την άφιξη στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού μ’ ένα λουκούλλειο γεύμα στο εστιατόριο του ξενοδοχείου Aurora (τιμή δωματίου $295)… 

Ώρες αργότερα, αφού έστησα την σκηνή μου, άφησα την παγωμένη αύρα του Αρκτικού Ωκεανού να χαϊδεύει το πρόσωπό μου και να ζεσταίνει την ταξιδιάρικη ψυχή μου. Με όραμα, επιμονή και δύναμη ψυχής, είχα καταφέρει να φτάσω στον Αρκτικό Ωκεανό. Πιο βόρεια, δεν γίνεται..."

Δείτε και τις φωτογραφίες στη συλλογή που ακολουθεί: