QJ SVT650: Θα έχουμε και «V-Strom» με κινητήρα V - Aναμένεται στην EICMA

Έρχεται η νέα μεσαία της QJ
Από το

motomag

18/10/2022

Η QJ Motor, ο μεγαλύτερος κατασκευαστής της Κίνας που βρίσκεται πίσω και από την Benelli είναι γνωστό εδώ και δύο χρόνια πως ετοιμάζει μία μεσαία On-Off με κινητήρα που βασίζεται στα σχέδια της Suzuki και κινεί (κινούσε μέχρι τώρα) τα SV650 και V-Strom 650.

Τα σχέδια της QJ που είχαμε δει πριν από δύο χρόνια γίνονται τώρα φωτογραφίες, κι αυτή η μοτοσυκλέτα αναμένεται να κάνει επίσημα την εμφάνισή της στην φετινή EICMA που πλησιάζει ολοταχώς.

Πρόκειται για την καλύτερη χρονική συγκυρία να εμφανιστεί στο προσκήνιο καθώς η Suzuki μπορεί να μην εγκαταλείπει το V-Strom, αλλά εγκαταλείπει τον κινητήρα V για χάρη ενός νέου δικύλινδρου εν σειρά που αναμένεται να έχει αντίστοιχη απόδοση και σβέλτη απόκριση με μικρότερο όμως κόστος.

Το πιθανότερο είναι η QJ να μην έχει αντιγράψει τον κινητήρα αλλά να έχει αποκτήσει απευθείας τα σχέδια από την Suzuki, σε μία πάγια τακτική των Ιαπώνων κατασκευαστών (και όχι μόνο πλέον) να εκμεταλλεύονται τους κινητήρες που αποχωρούν από την γκάμα τους ή μίας πιο παλιάς έκδοσής τους. Η Kawasaki έχει διαθέσει σχέδια σε κινητήρα με πολλά χρόνια ζωής μπροστά του, αλλά από προηγούμενη γενιά του. Όπως έχουμε αναλύσει και παλαιότερα, τα σχέδια δεν φέρνουν τον μελλοντικό ανταγωνισμό πιο κοντά, αλλά σου επιτρέπουν να εισπράξεις από ένα βήμα που κάποια στιγμή θα έκανε μόνος του.

Η QJ Motors έχει βάλει στόχο την κατάκτηση της Ευρωπαϊκής αγοράς και ξεχωριστά από την Benelli, όπως άλλωστε έχουν δηλώσει και σε εμάς στο ΜΟΤΟ σε παλαιότερη EICMA.

Αισθητικά η νέα μοτοσυκλέτα θυμίζει μπροστά παλαιότερο Veresys της Kawasaki αλλά συνολικά συμβαδίζει με τα νεότερα παραδείγματα της κατηγορίας που γνωρίζει μεγάλη άνοδο αυτή την στιγμή, ενώ αναμένεται να είναι και στο άνω άκρο από πλευράς ιπποδύναμης καθώς θα αποδίδει 71 ίππους στις 8.800 στροφές. Αυτό σημαίνει πως με βάση την ιπποδύναμη που θα φτάνει στον πίσω τροχό θα ισοφαρίζει και πιθανότητα θα ξεπερνά το Yamaha Tenere 700 που είναι αυτή την στιγμή από τα πλέον εμπορικά της μεσαίας κατηγορίας. Βέβαια με 19αρι εμπρός τροχό και 17 πίσω το Tenere δεν είναι άμεσος ανταγωνιστής του.

Στα υπόλοιπα χαρακτηριστικά όπως βλέπουμε στις φωτογραφίες, υπάρχουν ένα αρκετά μεγάλο σε διάμετρο μπροστινό πιρούνι USD, τετραπίστονες ακτινικές δαγκάνες της Brembo με δύο δισκόφρενα, ABS (δε γνωρίζουμε αν θα είναι cornering), οθόνη TFT, ρυθμιζόμενη ζελατίνα, ακτινωτοί τροχοί που φαίνεται να έχουν πλέξη για tubeless ελαστικό, ντεπόζιτο 20 λίτρων και σχάρα για αποσκευές. Κάτω από τη θέση του συνεπιβάτη, βρίσκονται υποδοχές για πλαϊνές σκληρές βαλίτσες, οι οποίες πιθανότατα θα είναι μέρος μίας πιο τουριστικής έκδοσης.

Στις φωτογραφίες φαίνονται και κάγκελα και χούφτες, τα οποία με βάση τη φιλοσοφία των κινέζων κατασκευαστών ανήκουν στον στάνταρ εξοπλισμό και αντίστοιχα περιμένουμε να γίνεται και εδώ.

Μετά τις νέες φωτογραφίες που το δείχνουν έτοιμο για παραγωγή, είναι σχεδόν βέβαιο πως θα παρουσιαστεί στην EICMA 2022 ως μοντέλο του 2023, δίνοντας νέα πνοή στην κατηγορία μετά και από την αναμενόμενη αλλαγή των V-Strom 650.           

 

 

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες