QJ SVT650: Θα έχουμε και «V-Strom» με κινητήρα V - Aναμένεται στην EICMA

Έρχεται η νέα μεσαία της QJ
Από το

motomag

18/10/2022

Η QJ Motor, ο μεγαλύτερος κατασκευαστής της Κίνας που βρίσκεται πίσω και από την Benelli είναι γνωστό εδώ και δύο χρόνια πως ετοιμάζει μία μεσαία On-Off με κινητήρα που βασίζεται στα σχέδια της Suzuki και κινεί (κινούσε μέχρι τώρα) τα SV650 και V-Strom 650.

Τα σχέδια της QJ που είχαμε δει πριν από δύο χρόνια γίνονται τώρα φωτογραφίες, κι αυτή η μοτοσυκλέτα αναμένεται να κάνει επίσημα την εμφάνισή της στην φετινή EICMA που πλησιάζει ολοταχώς.

Πρόκειται για την καλύτερη χρονική συγκυρία να εμφανιστεί στο προσκήνιο καθώς η Suzuki μπορεί να μην εγκαταλείπει το V-Strom, αλλά εγκαταλείπει τον κινητήρα V για χάρη ενός νέου δικύλινδρου εν σειρά που αναμένεται να έχει αντίστοιχη απόδοση και σβέλτη απόκριση με μικρότερο όμως κόστος.

Το πιθανότερο είναι η QJ να μην έχει αντιγράψει τον κινητήρα αλλά να έχει αποκτήσει απευθείας τα σχέδια από την Suzuki, σε μία πάγια τακτική των Ιαπώνων κατασκευαστών (και όχι μόνο πλέον) να εκμεταλλεύονται τους κινητήρες που αποχωρούν από την γκάμα τους ή μίας πιο παλιάς έκδοσής τους. Η Kawasaki έχει διαθέσει σχέδια σε κινητήρα με πολλά χρόνια ζωής μπροστά του, αλλά από προηγούμενη γενιά του. Όπως έχουμε αναλύσει και παλαιότερα, τα σχέδια δεν φέρνουν τον μελλοντικό ανταγωνισμό πιο κοντά, αλλά σου επιτρέπουν να εισπράξεις από ένα βήμα που κάποια στιγμή θα έκανε μόνος του.

Η QJ Motors έχει βάλει στόχο την κατάκτηση της Ευρωπαϊκής αγοράς και ξεχωριστά από την Benelli, όπως άλλωστε έχουν δηλώσει και σε εμάς στο ΜΟΤΟ σε παλαιότερη EICMA.

Αισθητικά η νέα μοτοσυκλέτα θυμίζει μπροστά παλαιότερο Veresys της Kawasaki αλλά συνολικά συμβαδίζει με τα νεότερα παραδείγματα της κατηγορίας που γνωρίζει μεγάλη άνοδο αυτή την στιγμή, ενώ αναμένεται να είναι και στο άνω άκρο από πλευράς ιπποδύναμης καθώς θα αποδίδει 71 ίππους στις 8.800 στροφές. Αυτό σημαίνει πως με βάση την ιπποδύναμη που θα φτάνει στον πίσω τροχό θα ισοφαρίζει και πιθανότητα θα ξεπερνά το Yamaha Tenere 700 που είναι αυτή την στιγμή από τα πλέον εμπορικά της μεσαίας κατηγορίας. Βέβαια με 19αρι εμπρός τροχό και 17 πίσω το Tenere δεν είναι άμεσος ανταγωνιστής του.

Στα υπόλοιπα χαρακτηριστικά όπως βλέπουμε στις φωτογραφίες, υπάρχουν ένα αρκετά μεγάλο σε διάμετρο μπροστινό πιρούνι USD, τετραπίστονες ακτινικές δαγκάνες της Brembo με δύο δισκόφρενα, ABS (δε γνωρίζουμε αν θα είναι cornering), οθόνη TFT, ρυθμιζόμενη ζελατίνα, ακτινωτοί τροχοί που φαίνεται να έχουν πλέξη για tubeless ελαστικό, ντεπόζιτο 20 λίτρων και σχάρα για αποσκευές. Κάτω από τη θέση του συνεπιβάτη, βρίσκονται υποδοχές για πλαϊνές σκληρές βαλίτσες, οι οποίες πιθανότατα θα είναι μέρος μίας πιο τουριστικής έκδοσης.

Στις φωτογραφίες φαίνονται και κάγκελα και χούφτες, τα οποία με βάση τη φιλοσοφία των κινέζων κατασκευαστών ανήκουν στον στάνταρ εξοπλισμό και αντίστοιχα περιμένουμε να γίνεται και εδώ.

Μετά τις νέες φωτογραφίες που το δείχνουν έτοιμο για παραγωγή, είναι σχεδόν βέβαιο πως θα παρουσιαστεί στην EICMA 2022 ως μοντέλο του 2023, δίνοντας νέα πνοή στην κατηγορία μετά και από την αναμενόμενη αλλαγή των V-Strom 650.           

 

 

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες