QJMOTOR Cappadokia 2025, Μέρος 2ο - Διασχίζοντας τη Μικρά Ασία
Χωρίς προβλήματα τα πρώτα 1.000 χιλιόμετρα του ταξιδιού
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
7/1/2025
Το ταξίδι QJMOTOR Cappadokia 2025, το νέο ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στην Τουρκία με το σκούτερ ATR 125 βρίσκεται σε εξέλιξη με τον Έλληνα ταξιδευτή να έχει ήδη διανύσει 1.000 χλμ.
Το ταξίδι για τον Μητσάκη και το ATR 125, ξεκίνησε μόλις το scooter πάτησε την ιστορική γη της Μικράς Ασίας στο Cesme. Μέχρι στιγμής όλα εξελίσσονται ομαλά με το ATR 125 να έχει διανύσει 1.000 χλμ. περνώντας μέσα από τη Μικρά Ασία, πριν φτάσει στους πανύψηλους κωνικούς μονόλιθους της Καππαδοκίας. Ας δούμε τι έχει να μας πει ο ίδιος ο ταξιδευτής για την μέχρι τώρα εμπειρία του.
"Μόλις το υβριδικό QJMOTOR ATR 125 έβαλε ρόδα στην τιμημένη μικρασιατική γη (Cesme), ξεκίνησε το επιτελικό σχέδιο δράσης του QJMOTOR CAPPADOKIA 2025. Η απόσταση που με χώριζε από τις πέτρινες γειτονιές της Καππαδοκίας ήταν περίπου 1.000 χλμ. (ταξιδεύοντας στη διαδρομή Cesme – Usak – Afyon – Konya – Goreme), απόσταση που υπολόγιζα να καλύψω σε δύο μέρες, με μια ενδιάμεση διανυκτέρευση στην πόλη Afyon. Πάτησα λοιπόν μίζα και το μικρό θηρίο ξεχύθηκε ανατολικά, αποχαιρετώντας το γαλάζιο Αιγαίο…
Οι συνθήκες ταξιδιού καθοδόν για Καππαδοκία; Μέση ωριαία ταχύτητα 80–85 χλμ., κατανάλωση 2,4–2,6 λτ./100 χλμ., εκνευριστικό ψιλόβροχο (την πρώτη μέρα) και χαμηλότατες θερμοκρασίες (από –3 ως 6 βαθμοί Κελσίου)! Βεβαίως και γνώριζα πως ένα ταξίδι στην Καππαδοκία μέσα στο καταχείμωνο ήταν ταξίδι στην… εποχή των παγετώνων! Παρ’ όλα αυτά, αποφάσισα να δοκιμάσω τις αντοχές μου στην "κατάψυξη", έχοντας προετοιμαστεί ψυχολογικά αλλά και ενδυματολογικά…
Κάθε χιλιόμετρο που άφηνα πίσω μου, έμπαινα όλο και πιο βαθιά στην καρδιά της μικρασιατικής γης. Για ακόμα μια φορά οδοιπορούσα σ’ έναν τόπο ευλογημένο που αγαπήθηκε πολύ, τόσο από Έλληνες όσο και Τούρκους. Πάντα νιώθω εδώ ένα σφίξιμο στην καρδιά, μια θλίψη, μια πικρία. Όπως και τώρα…
Αργά το απόγευμα της δεύτερης μέρας του QJMOTOR CAPPADOKIA 2025, το απροβλημάτιστο scooter ATR 125 αντίκριζε τους πανύψηλους κωνικούς μονόλιθους της καππαδοκικής γης. Ναι, το πάθος και η δύναμη της ψυχής είχαν νικήσει το διαβολεμένο κρύο και τη μοναξιά του κράνους…"
Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας
Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
10/2/2026
Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.
Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.
Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.
Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα
Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.
Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.
Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.
Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή
Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.
Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.
Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.
Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.