Rally Dakar: 8η μέρα – Η Honda δυσκολεύεται ν’ ανακόψει την KTM

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/1/2016

Εικόνες μαγικές που θυμίζουν το παλιό καλό Dakar, με αμμόλοφους και ελάχιστη βλάστηση και video με μοτοσυκλέτες στην τελική τους, να χοροπηδούν σε χωματόδρομους φλερτάροντας με την πτώση. Μία τέτοια είχε και ο Gonçalves της Honda, που είχε ήδη πέσει στην δεύτερη θέση πίσω από τον Price της KTM, και παρόλο που η πτώση του ήταν τόσο τρομακτική, όσο φαίνεται ευτυχώς για εκείνον δεν τραυματίστηκε. Το λάθος του όπως είπε, ήταν ότι έμπλεξε σε εκείνη την περιοχή με τις πολλές λακκούβες και από την πτώση του διαλύθηκε η βάση των οργάνων. Οπότε έπρεπε όλη την υπόλοιπη ώρα να την κρατά με το χέρι, ωστόσο τα κατάφερε και έχασε τον ελάχιστο δυνατό χρόνο. Σε λίγες ώρες η 9^η μέρα θα ξεκινήσει στην Λ. Αμερική με τον Price να έχει κερδίσει μόλις δύο λεπτά διαφορά, έπειτα από όλα όσα έγιναν…

H πτώση του Gonçalves

Dakar 2016: Paulo Gonçalves accident
#Dakar2016: accident of Paulo Gonçalves today at the 8th stage of #Dakar (Salta-Belén) / Accidente de #Paulo Gonçalves hoy en la etapa 8 / Acidente de Paulo Gonçalves hoje na oitava etapa do Dakar.#SpeedynoDakar
Δημοσιεύτηκε από Deporte Motor στις Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

Είναι σημαντικό για τα προγνωστικά, ότι η πτώση του Gonçalves δεν ήταν ο βασικός λόγος που έπεσε στην δεύτερη θέση. Ο Price είχε κερδίσει χρόνο τόσο στα ανοικτά κομμάτια, όσο και στο δεύτερο, πιο τεχνικό στάδιο. Αυτό δείχνει ότι η Honda δεν μπορεί εύκολα να κρατήσει πίσω της την KTM και αν συνεχίσουν έτσι, ο ανταγωνισμός τους θα κρατήσει μέχρι και τις τελευταίες στιγμές όλου του αγώνα!

Η Husqvarna δεν έχει αποκλειστεί από το βάθρο μετά την εγκατάλειψη του Faria γιατί ο Pablo Quintanilla συνεχίζει να κάνει ωραίο αγώνα και να μένει κοντά σε διαφορά, ωστόσο είναι ο Svitko με KTM εκείνος που πλέον όλοι αρχίζουν να βλέπουν στην τρίτη θέση. Ο Σλοβένος, πρωταθλητής του Enduro, τρέχει στο Dakar για έκτη φορά και υποστηρίζεται από την KTM Σλοβακίας. Η καλύτερή του παρουσία στο Dakar ήταν το 2012, όταν ανέβηκε στην 5^η θέση και φέτος όλα δείχνουν ότι μπορεί να κατακτήσει και το βάθρο. Αυτό θα ήταν μία πραγματική αποκάλυψη για τις επίσημες εργοστασιακές ομάδες, αλλά ακόμα και έτσι να μην γίνει ο Svitko έχει ήδη κάνει τους πάντες να μιλούν για εκείνον.

Σε λίγες ώρες που θα ξημερώσει η 9^η μέρα, με την μικρότερη διαδρομή στο φετινό Dakar, θα ξεκινήσει και ο δεύτερος μαραθώνιος, που σημαίνει ότι όταν οι αναβάτες φτάσουν στο Belen, δεν θα μπορούν να δουν τους μηχανικούς των ομάδων τους. Λίγα χιλιόμετρα, αλλά με τεχνική οδήγηση σε δύσκολο έδαφος, την στιγμή που ακόμα και μικρή βλάβη μπορεί να μετατραπεί σε πρόβλημα… Τίποτα δεν είναι σίγουρο λοιπόν, όπως και κάθε μέρα στο Dakar!

Θέση	Αναβάτης	Χώρα	Εταιρία	Χρόνος	Διαφορά	Ποινή
1	PRICE	AUS	KTM	27:28:56	–	–
2	GONCALVES	PRT	HONDA	27:31:01	00:02:05	–
3	SVITKO	SVK	KTM	27:43:10	00:14:14	00:01:00
4	QUINTANILLA	CHL	HUSQVARNA	27:50:22	00:21:26	–
5	BENAVIDES	ARG	HONDA	27:54:51	00:25:55	–
6	MEO	FRA	KTM	27:57:40	00:28:44	–
7	RODRIGUES	PRT	YAMAHA	27:59:47	00:30:51	00:02:00
8	FARRES GUELL	ESP	KTM	28:06:28	00:37:32	–
9	PEDRERO GARCIA	ESP	SHERCO TVS	28:08:37	00:39:41	00:02:00
10	DUCLOS	FRA	SHERCO TVS	28:14:07	00:45:11	–

Ετικέτες

dakar

https://bit.ly/MOTO_678

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!