Rally for Rangers: Οι μοτοσυκλέτες προστατεύουν τον πλανήτη

Μια ιδέα με πραγματικά αποτελέσματα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/3/2020

Αυτός ο αγώνας Rally δεν έχει καμία σχέση με ειδικές διαδρομές, χρονομετρήσεις και πρωταθλητές. Πρόκειται για μια ιδέα που ξεκίνησε το 2013 από έναν πρώην αμερικανό “αγροφύλακα-δασοφύλακα”, αν και οι Rangers στις ΗΠΑ έχουν ταυτόχρονα και τον ρόλο του συνοριοφύλακα και η εκπαίδευσή τους είναι αντίστοιχη με των ειδικών δυνάμεων, αφού μέσα στα καθήκοντά τους είναι και οι αποστολές διάσωσης.

Όμως τί σχέση έχουν οι μοτοσυκλέτες και τα Rally;  Ο πρωτεργάτης του Rally for Rangers, κύριος Robert McIntosh, σκέφτηκε να δημιουργήσει μια παρέα από συναδέρφους του (και όχι μόνο) μοτοσυκλετιστές, που σκοπός της θα είναι να μαζεύουν δωρεές και χρήματα για την αγορά μιας καινούριας μοτοσυκλέτας κάθε χρόνο.

Σκοπός της αγοράς της μοτοσυκλέτας είναι να την δωρίσουν σε μια αντίστοιχη υπηρεσία προστασίας και επιτήρησης του φυσικού πλούτου της γης, σε χώρες που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να εξοπλίσουν με οχήματα τις υπηρεσίες τους. Έτσι οργανώνουν ένα Rally for Rangers σε περιοχές του πλανήτη που απειλούνται από την λαθραία και παράνομη εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου ή καταπατώνται καταχρηστικά.

Στο τέλος κάθε αγώνα, η μοτοσυκλέτα που αγόρασαν δωρίζεται στην αρμόδια υπηρεσία που έχει αναλάβει την φύλαξη και την τήρηση της νομιμότητας στη συγκεκριμένη περιοχή. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για την πραγματική αξία του έργου που προσφέρουν, ήταν το Rally for Rangers που διοργάνωσαν στο Νεπάλ. Οι τοπικές υπηρεσίες είχαν ελάχιστα μέσα να μετακινηθούν και να περιπολούν στα δύσβατα εδάφη της περιοχής, με αποτέλεσμα οι καταπατήσεις παρθένας γης, η παράνομη δραστηριότατη υλοτομίας, κτηνοτροφίας και κυνηγιού να οργιάζουν.  Έως το τέλος του 2020, τα μέλη και οι φίλοι του Rally of Rangers θα έχουν δωρίσει 125 μοτοσυκλέτες συνολικά στις υπηρεσίες προστασίας των εθνικών πάρκων της Μογγολίας, Αργεντινής και του Νεπάλ, ενώ η λίστα διαρκώς μεγαλώνει.   

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.