Ρεκόρ οδήγησης σε πάγο!

O Ιρλανδός Declan McEvoy θα επιχειρήσει να το καταρρίψει
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/1/2019

Ο Declan McEvoy είναι ένας φανατικός adventure rider. Πέρα από την πατρίδα του την Ιρλανδία, έχει γυρίσει ολόκληρη την Ευρώπη, έχει φτάσει μέχρι το Magadan στην Ασία και την Σιβηρία, ενώ γνωρίζει πολύ καλά πώς να αντιμετωπίζει τα ακραία κλίματα ανά την υφήλιο. Τώρα, σχεδιάζει να αντιμετωπίσει μια ιδιαίτερη πρόκληση, τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με το τερέν: τον πάγο. Ετοιμάζεται μάλιστα να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ οδήγησης μοτοσυκλέτας πάνω σε πάγο και όχι έτσι απλά, αλλά θέλει να το κάνει με στιλ.
Πιο συγκεκριμένα θέλει να το πραγματοποιήσει πάνω στην παγωμένη λίμνη Βαϊκάλη, βόρεια της Μογγολίας. Πρόκειται για την μεγαλύτερη λίμνη με γλυκό νερό στον κόσμο, η οποία περιέχει το ένα τρίτο της ποσότητας γλυκού νερού της υφηλίου! Επιπλέον, για να οδηγήσεις πάνω σε μια παγωμένη λίμνη, φυσικά, θα πρέπει να το κάνεις τον χειμώνα. Οι χειμώνες στη Σιβηρία είναι εξαιρετικά παγωμένοι, ενώ πολύ συχνά δεν φτάνουν ψηλότερα από τους -20°C καθ' όλη την διάρκεια της ημέρας. Αν συνυπολογίσουμε και την αίσθηση ψύχους, τότε στα 80km/h η αίσθηση είναι -60°C. Τόση είναι σχεδόν η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί στον πλανήτη…


Εκτός από τους κινδύνους που διατρέχει ο ίδιος ο McEvoy, κινδυνεύει και η μοτοσυκλέτα του. Φυσικά, θα έχει λάστιχα με καρφιά, αλλά οι μπαταρίες και τα ηλεκτρονικά δεν δουλεύουν και πολύ καλά σε χαμηλές θερμοκρασίες. Σκεφτείτε μόνο πόσο αργά ανταποκρίνεται μια LCD οθόνη στο κρύο, για να έχετε μια εικόνα του τι συμβαίνει σε θερμοκρασίες πολύ κάτω από το μηδέν. Ακόμη κι ο κινητήρας κινδυνεύει. Αν και παράγει θερμότητα μέσω της διαδικασίας της καύσης, μπορεί να μην καταφέρει να φτάσει σε θερμοκρασία λειτουργίας έτσι ώστε να κυκλοφορεί σωστά το λάδι και να λιπαίνει τον κινητήρα. Ένας κολλημένος κινητήρας στην μέση μιας σιβηρικής λίμνης το καταχείμωνο, μπορεί να σου χαλάσει την μέρα…
Παρ' όλα αυτά, ο McEvoy είναι απόλυτα αφοσιωμένος στην προσπάθειά του και βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις με τον οργανισμό Guinness για να καταγράψουν και να πιστοποιήσουν το ρεκόρ. Ψάχνει επίσης και κάποια εταιρεία μοτοσυκλετών για να τον χορηγήσει, αν και δεν έχει μεγάλη επιτυχία ακόμη σ' αυτό. Αν και αποτελεί μεγάλο ρίσκο, φανταστείτε μόνο το κέρδος για τις πωλήσεις και το marketing που θα μπορούσε να προκύψει, για μια μοτοσυκλέτα που θα επιβιώσει από μια τέτοια δοκιμασία.
Ο McEvoy λέει ότι γνωρίζει πλήρως την σοβαρότητα των κινδύνων αυτής της προσπάθειας και φυσικά τον τρομάζουν. Όμως, η φιλοσοφία του ταυτίζεται απόλυτα με αυτή της αείμνηστης ηθοποιού Carrie Fisher: "Να φοβάσαι, αλλά να το κάνεις ούτως ή άλλως".

 

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.