Ο Αμερικάνος αναβάτης Cecil "Bubba" Myers κατάφερε να καταρρίψει το ρεκόρ ταχύτητας σούζας στα 1.600 μέτρα (ένα μίλι) με μοτοσυκλέτα παραγωγής, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σούζας (οι Αμερικάνοι έχουν μια τάση οτιδήποτε που διοργανώνουν να το ονομάζουν παγκόσμιο), πάνω στη σέλα μιας στάνταρ Indian FTR 1200, με τα όργανα μετρήσεων να δείχνουν 131mph (209km/h). Δεν ήταν όμως μόνο αυτό το ρεκόρ που πέτυχε, καθώς αργότερα έσπασε το ρεκόρ ταχύτητας με σούζα εν κινήσει στα 400 μέτρα και το ρεκόρ ταχύτητας με σούζα από στάση στο ένα μίλι (232,8km/h και 233km/h αντίστοιχα) στην κατηγορία V2 παραγωγής μέχρι 1.350cc.
Η μοτοσυκλέτα του ήταν στην στάνταρ μορφή, με μοναδική παρέμβαση την αφαίρεση του hugger που παίζει και το ρόλο της βάσης της πινακίδας. Ο Bubba είπε πως αυτό αποτελεί την καλύτερη παρουσίαση του FTR στο κοινό, έχοντας πετύχει το συγκεκριμένο κατόρθωμα νικώντας αντιπάλους που είχαν κινητήρες με turbo. "Η μοτοσυκλέτα είναι σε μεγάλο βαθμό στην στάνταρ μορφή της, συγκριτικά με τις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες του διαγωνισμού, οπότε το να πετύχει αυτά τα ρεκόρ ταχύτητας δείχνει ότι διαθέτει μεγάλη δυναμική", είπε σε δηλώσεις του ο Myers και συνέχισε λέγοντας: "Το ζύγισμα της μοτοσυκλέτας είναι πραγματικά καλό, αλλά εντυπωσιάστηκα περισσότερο από τον κινητήρα. Η ροπή του είναι πραγματικά εντυπωσιακή και μέσα σε δύο περάσματα ένιωσα απόλυτα άνετα μαζί του."
Wayne Gardner: Φροντίζει ο ίδιος πλέον τα τρόπαια και το αρχείο του
Πριν το έκανε η μητέρα του 1ου Αυστραλού Παγκόσμιου Πρωταθλητή στη μεγάλη κατηγορία
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
1/9/2025
Με περισσότερα από 1.000 φωτογραφικά στιγμιότυπα και πάνω από 1.000 τρόπαια, πλακέτες, ασημένια σκεύη, κρυστάλλινα αντικείμενα και μοντέλα, η συλλογή του Wayne Gardner αποτελεί ένα ζωντανό αγωνιστικό μουσείο που ξεκινά από τα πρώτα του βήματα στους αγώνες junior, στην Canberra της Αυστραλίας.
Ο Gardner ανακοίνωσε ότι δεν θα παραστεί στο φετινό Αυστραλιανό Grand Prix στο Phillip Island, όπως είχε συμβεί και πέρσι, καθώς πάλι δεν έλαβε πρόσκληση από την διοργάνωση του αγώνα! Με πικρία όσο και νοσταλγία, αναφέρει ότι ο ίδιος μαζί με τον Bob Barnard, τον μηχανικό που σχεδίασε την πίστα, είχαν στηρίξει την πρώτη διεξαγωγή του αγώνα μετά την κατάκτηση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος το 1987.
“Δυστυχώς, το Αυστραλιανό GP πεθαίνει αργά υπό τη σημερινή διοίκηση, με περικοπές κάθε χρόνο. Ίσως ήρθε η ώρα για άλλη διαχείριση ή/και χώρο να αναλάβουν”, σχολιάζει ο Gardner.
Η συλλογή που μαρτυρά μια ζωή στους αγώνες
Στην συνέχεια της δημοσίευσης του, o Gardner ενημέρωσε ότι κατά την παραμονή του στο Wollongong τον Αύγουστο, αφιέρωσε χρόνο του στον καθαρισμό και τη φωτογράφιση των προσωπικών του τροπαίων και φωτογραφικού υλικού που έχει μαζέψει από τους αγώνες. "Θησαυροί" μίας 50ετούς καριέρας, που κρατούν ζωντανές τις αναμνήσεις και την την ιστορία του Αυστραλού.
Μέρος της συλλογής βρίσκεται ακόμα σε κιβώτια, καθώς ο Gardner συνεχίζει να εντοπίζει ξεχασμένους θησαυρούς που είχε συγκεντρώσει η μητέρα του, Shirley.
Η Shirley Gardner, που έφυγε από τη ζωή πριν από 8 χρόνια, ήταν υπεύθυνη για κάθε τρόπαιο, πλακέτα και αντικείμενο που ο γιός της κέρδισε με την ίδια να τα συλλέγει, να τα αποθηκεύει και να τα αρχειοθετεί. Τώρα ο Gardner έχει αναλάβει να διαφυλάξει ο ίδιος την ιστορία του και να καταγράψει τη συλλογή καθώς μόνο αυτός τη γνωρίζει τόσο καλά.
Σπάνια στιγμιότυπα και ιστορίες από τη δεκαετία του ’70 και του ’80
Το μέλλον της κληρονομιάς Gardner
Η συλλογή, σύμφωνα με τον ίδιο τον Αυστραλό, θα μεταφερθεί σε Εθνικό Μουσείο της Αυστραλίας στο μέλλον και ο Gardner ήδη εργάζεται πάνω σε αυτό.
“Κάθε τρόπαιο, κάθε φωτογραφία, κάθε αντικείμενο κρύβει μια ιστορία. Είναι μια ζωή γεμάτη αναμνήσεις, φιλίες και αγώνες που θέλω να διαφυλάξω”, αναφέρει ο Gardner.
Η συλλογή Gardner δεν είναι απλώς ένας θησαυρός τροπαίων, αλλά ένα ζωντανό χρονικό της παγκόσμιας μοτοσυκλετιστικής ιστορίας. Από τους αγώνες junior στο Canberra, μέχρι την κατάκτηση του παγκόσμιο τίτλου το 1987 στην κορυφαία κατηγορία και την μακρά πορεία 50 ετών, ο Gardner καταγράφει κάθε στιγμή με σεβασμό στην κληρονομιά του και την αγάπη του για το άθλημα.
