Ρεκόρ ταχύτητας: 330Km για ηλεκτρική μοτοσυκλέτα [video]

Αναγνώριση FIM πήρε η Mobitec
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/9/2019

Επισημοποιήθηκε από την FIM το ρεκόρ της Ιαπωνικής Mobitec, που με αναβάτη τον Ryuhji Tsurata κατάφερε να σπάσει το φράγμα των 200 μιλίων (321 χιλιόμετρα) και να θέσει το νέο ρεκόρ ταχύτητας. Στα τέλη του περασμένου μήνα, η ομάδα από την Ναγκόγια κατάφερε μετά από πέντε χρόνια προσπαθειών να σπάσει το ρεκόρ στην ιδιαίτερη κατηγορία που αγωνιζόταν. Δηλαδή να μην υπάρχουν “streamliner” χαρακτηριστικά, αεροδυναμικά δηλαδή βοηθήματα που κρατούν την μοτοσυκλέτα στο έδαφος. Ο αναβάτης σε αυτή την κατηγορία πρέπει να είναι εμφανής και το σύνολο βάρους μοτοσυκλέτας και αναβάτη να ξεπερνά τα 300 κιλά. Διαφορετικά οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες έχουν σπάσει αυτό το όριο ταχύτητας εδώ και πολύ καιρό…

Η συγκεκριμένη κατηγορία και το ρεκόρ αυτό που επισημοποιείται από την FIM, έχει σκοπό να είναι ό,τι πιο κοντινό γίνεται στις μοτοσυκλέτες που παίρνουν έγκριση τύπου, και είναι η πρώτη φορά που μία ηλεκτρική μοτοσυκλέτα αγγίζει σχεδόν τα 330 χιλιόμετρα τελικής.

Μία μικρή παρένθεση σε αυτό το σημείο: Οι πιο προηγμένες ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αυτή την στιγμή, οι Energica Ego Corsa που παίρνουν μέρος στο MotoGP, στην κατηγορία MotoE, έχουν τελική ταχύτητα περίπου 170m, δηλαδή ελάχιστα πάνω από τα 270 χιλιόμετρα. Κι αυτό απέχει αρκετά από τα 350+ που μπορούν να επιτύχουν οι MotoGP μοτοσυκλέτες. Φαίνεται όμως και η διαφορά που υπάρχει με το ρεκόρ της Ιαπωνικής ομάδας.

Για να πιστοποιήσει το ρεκόρ, η FIM απαιτεί να γίνουν δύο διαδοχικές προσπάθειες που να μην απέχουν μεταξύ τους. Όταν λοιπόν ο Tsurata κατάφερε να φτάσει τα 204.629 mph, - 329,32Km/h δεν είχε τελειώσει με την επικίνδυνη προσπάθειά του. Την επανέλαβε λοιπόν φτάνοντας τα 204.484 ώστε να αναγνωριστεί το ρεκόρ. Η Mobitec γνωρίζει πόσο επικίνδυνο είναι για την συγκεκριμένη κατηγορία μοτοσυκλετών να προσπαθεί να φτάσει και να ξεπεράσει τα 321Km/h (200mph) κι αυτό γιατί πέρσι προσπαθώντας να κάνει το ίδιο, ο τότε αναβάτης της είχε μία τρομακτική πτώση που κατέστρεψε την μοτοσυκλέτα και τον έστειλε στο νοσοκομείο με έναν τραυματισμό που θα τον ακολουθεί στην υπόλοιπη ζωή του.

Μετά από πέντε χρόνια προσπαθειών η Mobitec κατάφερε να θέσει το ρεκόρ και να είναι η πρώτη ομάδα που περνά τα 200mph τελικής. Τώρα θέλει απλά να δει πόσο καιρό θα καταφέρει να το κρατήσει… Συνολικά 15 ρεκόρ έσπασαν στις δοκιμές στην έρημο Bonneville

Ηνωμένο Βασίλειο: Αναβάτης εναντίον δήμου - Πενταψήφια αποζημίωση μετά από ατύχημα με χαλίκια στο δρόμο

Δικαίωση για πτώση που υπέστη λόγω ελλιπούς σήμανσης
Loose gravel
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/5/2026

Μοτοσυκλετιστής που τραυματίστηκε σε ατύχημα λόγω φερτών υλικών πάνω στο οδόστρωμα σε επαρχιακό δρόμο του Aberdeenshire εξασφάλισε πενταψήμια αποζημίωση, αποδεικνύοντας ότι η πτώση του προκλήθηκε από χαλίκια και ανεπαρκή προειδοποιητική σήμανση.

Ο αναβάτης απολάμβανε με έναν φίλο τη βόλτα του με μια Yamaha MT-10 στους επαρχιακούς δρόμους του Aberdeenshire στη Σκωτία, όταν βρέθηκαν σε δρόμο με αλλεπάλληλες στροφές.

Εκείνη τη στιγμή, ο Graham ακολουθούσε τον φίλο του όταν παρατήρησε ότι εκείνος χάνει στιγμιαία τη σταθερότητά του μέσα στη στροφή, γεγονός που τον έκανε να προσπαθήσει να μειώσει ταχύτητα.

Δυστυχώς, η στροφή ήταν καλυμμένη με φερτά υλικά, χαλίκια που μένουν μετά από εργασίες συντήρησης του δρόμου, με τον αναβάτη να βρίσκεται ήδη στο επικίνδυνο σημείο. Μόλις αντιλήφθηκε την κατάσταση προσπάθησε απλώς να κρατήσει τη μοτοσυκλέτα όρθια και να περάσει το σημείο χωρίς απότομες κινήσεις, όμως δεν τα κατάφερε και κατέληξε στο οδόστρωμα.

Λίγα λεπτά μετά την πτώση, κάτοικοι της περιοχής που περνούσαν από το σημείο έσπευσαν να τον βοηθήσουν, ενώ παράλληλα εμφανίστηκαν εργαζόμενοι του οδικού τμήματος του Aberdeenshire. Φοβούμενος ότι το συνεργείο θα απομάκρυνε τα χαλίκια και θα χανόταν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό, ο αναβάτης άρχισε να βιντεοσκοπεί το οδόστρωμα που προκάλεσε την πτώση του.

Loose gravel

Παράλληλα εξήγησε στους παρευρισκόμενους ότι δεν είχε δει καμία προειδοποιητική πινακίδα για έργα ή την κατάσταση της ασφάλτου, με τον εργαζόμενο του δήμου να παραδέχεται ότι υπήρχε μία πινακίδα που είχε πέσει και δεν ήταν ορατή, ενώ κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερες.

Στο σημείο κλήθηκε και η αστυνομία. Μάλιστα, όταν το περιπολικό έφτασε στη συγκεκριμένη στροφή, γλίστρησε πάνω στα χαλίκια, με τον αστυνομικό να καταγράφει τα στοιχεία των παρευρισκόμενων και να εκφράζει δυσαρέσκεια για την κατάσταση του δρόμου.

Τις επόμενες ημέρες, ο Graham άρχισε να υποφέρει από έντονους πόνους στον αυχένα. Μετά από εξετάσεις στο νοσοκομείο, οι γιατροί διαπίστωσαν μικρά κατάγματα στην περιοχή του λαιμού.

Ο αναβάτης αναζήτησε στην συνέχεια νομική υποστήριξη, με τους δικηγόρους να του εξηγούν ότι τα χαλίκια πιθανότατα προέρχονταν από εργασίες στον δρόμο και ότι σχετικοί κανόνες καθορίζουν συγκεκριμένα με αυστηρές προδιαγραφές τα έργα, απαιτώντας πολλαπλές προειδοποιητικές πινακίδες που πρέπει να τοποθετούνται εμφανώς ώστε να ενημερώνουν τους οδηγούς για την παρουσία τυχόν φερτών υλικών (χώμα, άμμος, πέτρες, χαλίκια), ανά 100 μέτρα μέχρι το τέλος των έργων.

Ακόμη και μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, οι πινακίδες οφείλουν να παραμένουν στη θέση τους μέχρι τον τελικό καθαρισμό του δρόμου και την αποσόβηση κάθε κινδύνου.

Loose gravel

Μετά την κατάθεση της αγωγής, οι δημοτικοί φορείς του Aberdeenshire αρνήθηκαν οποιαδήποτε ευθύνη, οδηγώντας την υπόθεση στα δικαστήρια, καθώς η νομική πλευρά του δήμου υποστήριξε ότι η μοναδική πινακίδα αποτελούσε επαρκή προειδοποίηση.

Η πλευρά του αναβάτη όμως προχώρησε σε πλήρη τεχνική διερεύνηση της υπόθεσης, εξασφαλίζοντας πραγματογνωμοσύνη από εξειδικευμένους μηχανικούς οδοποιίας, επιβεβαιώνοντας ότι ο δήμος δεν θα έπρεπε να είχε παραδώσει τον δρόμο σε αυτή την κατάσταση μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, ενώ τα βίντεο και οι φωτογραφίες που είχε τραβήξει ο άτυχος αλλά μαχητικός αναβάτης κατατέθηκαν στην ακροαματική διαδικασία.

Τελικά, η πλευρά του δήμου κατανόησε την υπαιτιότητα και υποχώρησε σε έναν εξωδικαστικό συμβιβασμό προσφέροντας πενταψήφια αποζημίωση στον τραυματισμένο αναβάτη.

Και ενώ όλα αυτά εμφανίζονται σαν μια  “λογική πορεία” επίλυσης μιας διαφοράς ενός ιδιώτη με δημόσιους φορείς που προέκυψε με αφορμή ένα ατύχημα, έχει ενδιαφέρον να αντιπαραβάλουμε την δική μας πραγματικότητα, όπου τον ενδεχόμενο της εκλογίκευσης, παραδοχής της υπαιτιότητας και συμβιβασμού του δημοσίου, μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας και όποια αποζημίωση πρέπει να κερδηθεί, μέσα από εξουθενωτικούς και πολυετείς δικαστικούς αγώνες.

Loose gravel