Ρεκόρ ταχύτητας στο νερό: 104Km/h με Honda CRF 450 [VIDEO]

Εύκολη δουλειά για τον Colombo
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2019

Με την υποστήριξη της Red Moto, ο καταξιωμένος μηχανικός και τελευταία, αναβάτης του νερού, ο Ιταλός Luca Colombo, έθεσε το ρεκόρ ταχύτητας σε γλυκό νερό για μοτοσυκλέτα με πλωτήρες. Ο Colombo είχε καλέσει το περασμένο Σάββατο τον κόσμο να δει από κοντά την απόπειρά του για νέο ρεκόρ ταχύτητας στα ήρεμα νερά της λίμνης Κόμο. Ο στόχος του ήταν να πάρει το ρεκόρ από τα χέρια του Madisson που πίσω στο 2017 και στα πλαίσια της στροφής του προς παραπλήσιες ενέργειες όπως το Pipe Dream, είχε καταφέρει να φτάσει τα 93,3 Km/h.

Αυτή την φορά ο Colombo κατάφερε να ανέβει σε τριψήφιο αριθμό, φτάνοντας τα 104Km/h και ολοκληρώνοντας την προσπάθειά του, όχι όμως απροβλημάτιστα. Μόλις έφτασε στα 64Km/h το σωσίβιο της μοτοσυκλέτας ενεργοποιήθηκε, και ενώ δεν του έκοψε ταχύτητα, τον ανάγκασε να οδηγεί αγκαλιά με έναν τεράστιο όγκο. Ο ίδιος φορούσε στο χέρι ένα «Kingii Wearable» ένα μικρό σωσίβιο που ευτυχώς δεν ενεργοποιήθηκε γιατί θα του τραβούσε με δύναμη το χέρι πίσω και σίγουρα θα τον δυσκόλευε περισσότερο από το αρκετά μεγαλύτερο της μοτοσυκλέτας, που πήρε ξαφνικά στην αγκαλιά του.

Πριν από δύο χρόνια ο Colombo πραγματοποίησε την διάσχιση της λίμνης με ένα Suzuki RMZ και φέτος έβαλε στόχο να καταρρίψει το άτυπο ρεκόρ, μιας και δεν υπάρχει πραγματικός ανταγωνισμός.

Συνηθίζεται σε κάθε είδηση μοτοσυκλέτας σε νερό, να αναφέρουμε και τον Έλληνα που ασχολείται με το εγχείρημα, τον Παναγιώτη Ντεντάκη από την Κρήτη, αν και πάντα θα υπάρχει εκείνος ο ένας που δεν θα σχολιάσει χωρίς να έχει διαβάσει το κείμενο, σχετικά με το γεγονός πως υπάρχει κάποιος στην Ελλάδα που ασχολείται με την οδήγηση μοτοσυκλέτας σε νερό…

Έπρεπε να ασχοληθεί ο Robbie Madisson για να βρει αυτό το πράγμα μιμητές και να ανέβει επίπεδο. Διαφορετικά οι ρίζες του είναι πολύ παλιότερες και κρατούν στο “pod skiiming” που γινόταν με κανονικές μοτοσυκλέτες χωρίς πλωτήρες. Σε αυτοσχέδιες πίστες και σε διάφορες κόντρες με motocross μοτοσυκλέτες που δίπλα υπήρχε κάποια από τις πολλές λιμνούλες – ταμιευτήρες νερού, που συναντάς παντού στις ΗΠΑ, η μόδα εξελίχθηκε στην ένταξη του πλαναρίσματος στην επιφάνειά τους σε συνηθισμένη πρακτική. Ο Pastrana έχει αμέτρητες φωτογραφίες και video.

Ο Madisson πήγε το ζήτημα αυτό ένα βήμα, ή μάλλον πολλά βήματα πιο κάτω, όταν έφτασε σε σημείο να σερφάρει στην Χαβάη, ενώ ακόμη περιμένουμε τα αποτελέσματα από το πρόσφατο γύρισμα που είχε στην Μύκονο.

Τώρα το ρεκόρ ταχύτητας το έχει πλέον ο Colombo ενώ θα είναι πιο δύσκολο για κάποιον να το καταρρίψει αν δεν έχει ήρεμα γλυκά νερά στην διαθέσή του. Αυτό σημαίνει πως σε μία αντίστοιχη προσπάθεια ο Ντεντάκης θα είχε πολύ δυσκολότερη δουλειά, μιας και είναι δύσκολο να βρεις στην Ελλάδα μία φυσική λίμνη, δίχως ρεύματα από φράγματα κτλ, με αρκετά μήκος για να κάνεις κάτι τέτοιο. Εκτός κι αν διαχωρίσουμε τα ρεκόρ σε γλυκού νερού και ανοικτής θαλάσσης…

Ετικέτες

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.