Ρέπλικα σκούτερ απ' το Dragonball! [Video]

Το customizing δεν έχει περιορισμούς
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

14/2/2019

Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τη μεταφορά μιας μοτοσυκλέτας ή σκούτερ με δύο ή έναν τροχούς απ’ τον φανταστικό κόσμο των anime στην πραγματικότητα, όπως έγινε τώρα με τ’ όχημα του χαρακτήρα της Launch απ’ το “Dragoball”. Για όσους δεν γνωρίζουν (το καμπανάκι χτυπάει κυρίως για όσους δεν έχουν γεννηθεί τη δεκαετία του ’80 και του ’90) το “Dragonball” είναι ένα anime (ιαπωνικό κινούμενο σχέδιο) που βασίστηκε στα ομώνυμα manga (ιαπωνικά κόμικς) και ήταν απ’ τα πρώτα που είχαν τεράστια απήχηση στην ελληνική τηλεόραση.

Κι αφού ξεκαθαρίσαμε το τι εστί “Dragonball”, μπορούμε να προχωρήσουμε ελεύθερα. Όπως αναφερθήκαμε και στην αρχή, δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε μοτοσυκλέτες από τον κόσμο των anime –κι όχι μόνο καθώς πρόσφατα είχε παρουσιαστεί και η replica της μοτοσυκλέτας του Daryl εμπνευσμένη απ’ αυτή της σειράς “The Walking Dead”- να μεταπηδούν στην πραγματικότητα. Στο παρελθόν μέχρι και η Honda είχε αποδώσει φόρο τιμής στην ταινία “Akira”, δημιουργώντας τη Vultus NM4 -ασχέτως αν οι Ιάπωνες είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα το customizing στα σκούτερ τους δημιουργώντας τις δικές τους replica βασισμένες στη μοτοσυκλέτα του Akira- ενώ η Kawasaki φέτος παρουσίασε την Z900RS στα χρώματα που υπήρχε στο “Aitsu to lullaby”.

Εδώ μπορείτε να δείτε το video του S-cargo εν δράσει:

Οι δημιουργοί της replica του S-Cargo -όπως ονομάζεται το μονότροχο σκούτερ της Launch- δεν προέρχονται απ’ τη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου αλλά απ’ την Ισπανία. Τα δύο αδέρφια Carles και Jesus Bel έχουν τη δική τους σχεδιαστική εταιρεία την Bel&Bel, απ’ το 2005. Βέβαια το κύριο αντικείμενο ασχολίας της εταιρείας δεν είναι η δημιουργία μοτοσυκλετών αλλά να φτιάχνει έπιπλα και αντικείμενα εσωτερικής διακόσμησης από ανακαινισμένα ανταλλακτικά οχημάτων. Το 2008 η Bel&Bel έκανε τα πρώτα της βήματα δημιουργώντας ένα πρωτότυπο μονότροχο σκούτερ, ενώ πριν λίγους μήνες, έχοντας αποκτήσει την απαραίτητη τεχνογνωσία, παρουσίασε μια ολοκληρωμένη πρόταση, το Z-One.

Εύλογα θα αναρωτηθείτε πώς σχετίζεται το Z-One με το S-cargo αφού δεν έχουν καμία ομοιότητα σχεδιαστικά. Παρ’ όλα αυτά μοιράζονται ένα κοινό. Επειδή τα δύο αδέρφια έχουν μεγάλο πάθος για το “Dragonball”, η δημιουργία ενός μονότροχου σκούτερ βασίστηκε πάνω στην ύπαρξη του S-Cargo. Η διαφορά στη σχεδίαση όμως προέκυψε απ’ το γεγονός ότι θέλαν το Z-One να έχει μια πιο κλασσική εμφάνιση, έτσι ακολούθησαν την πορεία που έθεσε ο Corradino D’Ascanio -σχεδιαστής της Vespa-, συνδυάζοντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας τοποθετώντας έναν ηλεκτρικό κινητήρα. Όμως δεν έλαβαν την ηθική ικανοποίηση που ήθελαν με το Z-One, παρά το γεγονός ότι βασίστηκε στο S-Cargo, κι έτσι τώρα αποφάσισαν να επιστρέψουν ολοκληρώνοντας το εγχείρημά τους.

Αυτή τη φορά ξεκίνησαν να εργάζονται πάνω σ’ ένα μονότροχο σκούτερ ασιατικής προέλευσης. Για τη δημιουργία των αλουμινένιου κουστουμιού τα δύο αδέρφια χρησιμοποίησαν μια μινιατούρα της Launch πάνω στο σκούτερ της. Μετά από πολλές ώρες αλουμινογλυπτικής το κουστούμι ήταν έτοιμο, ενώ για την πιστότητα του αντιγράφου τοποθέτησαν μια πλήρως λειτουργική οθόνη με ψηφιακές ενδείξεις όπως αυτή που είχε το S-cargo στη σειρά.

Έφτασαν μέχρι και στην τελευταία λεπτομέρεια, κι έτσι εκτός απ’ την πανομοιότυπη σέλα έφτιαξαν και την τσάντα της Launch, ενώ δεν παρέλειψαν να προσθέσουν στον εξοπλισμό ακόμη και το πολυβόλο που χρησιμοποιούσε ο κακός εαυτός της για τις ληστείες.

Το αποτέλεσμα είναι άκρως ενδιαφέρον καθώς οι ομοιότητες είναι τρομακτικές, όπως εξάλλου πρέπει σε κάθε τέτοιο εγχείρημα, με τη βασική διαφορά πως το σκούτερ της Bel&Bel δεν θα τα καταφέρνει τόσο καλά στο να γλυτώνει τον αναβάτη του απ’ τις καταδιώξεις, αφού η τελική του ταχύτητα είναι αρκετά περιορισμένη.

Τέλος, είναι σωστό να αναφέρουμε πως το ιδιαίτερο όχημα που σχεδιάστηκε απ’ τον Akira Toriyama δημιουργό των manga του “Dragonball”, δεν είναι η πρώτη φορά που αποτελεί πηγή έμπνευσης, αφού το 2014 ο CEO της Ryno Motors, Chris Hoffman δημιούργησε ένα πρωτότυπο βασισμένο σ’ αυτό κατόπιν απαίτησης της κόρης του που το είδε στα επεισόδια του Anime. Σχεδιαστικά όμως δεν έχει κανένα κοινό χαρακτηριστικό, με αποτέλεσμα η replica της Bel&Bel να έχει τα σκήπτρα της πρωτιάς.

 

 

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.