Ρεπορτάζ: CityART – Καλύτερος και ασφαλέστερος αναβάτης σε έξι ώρες. Κι όμως γίνεται!

Επισκεφθήκαμε την πίστα καρτ Μεγάρων για να παρακολουθήσουμε τη σχολή οδήγησης μοτοσυκλέτας City’s ART.
City's ART
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

28/5/2025

To City’s ART είναι μια παρουσίαση με απλό και κατανοητό τρόπο των βασικών αρχών οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας/scooter, με θεωρητικό και πρακτικό σκέλος μέσω της μεθοδολογίας και της τεχνικής κατάρτισης που διδάσκει το California Superbike School τα τελευταία 41 χρόνια σε όλο το κόσμο. Το επισκεφτήκαμε και είδαμε και εμείς στην πράξη όλα τα οφέλη που μπορεί να αποκομίσει κανείς από την παρακολούθησή του και να γίνει συνολικά καλύτερος αναβάτης -και ασφαλέστερος για τον ίδιο και τους άλλους- σε μόλις μισή μέρα!

Λίγο μετά την έξοδο της εθνικής προς Πάχη/Μέγαρα υπάρχει άνθρωπος της διοργάνωσης με διακριτικά και σημαία για να κατευθύνει τους συμμετέχοντες προς την πίστα, κάτι που κάνει πολύ εύκολη την εύρεση της για όσους δεν την έχουν επισκεφτεί ποτέ -πολύ σημαντικό αφού πολλοί από εκείνους που το παρακολουθούν είναι αρχάριοι και κάνουν το σωστό βήμα, τη σωστή στιγμή, τώρα δηλαδή που είναι η αρχή της σχέσης τους με τους δύο τροχούς. 

Μέχρι να συγκεντρωθούν οι ενδιαφερόμενοι αναβάτες και μοτοσυκλέτες και όσο εμείς απολαμβάναμε έναν καφέ στο κυλικείο της πίστας, οι άνθρωποι της διοργάνωσης ελέγχουν τις μοτοσυκλέτες και καλύπτουν τόσο καθρέπτες όσο και όργανα για να ελαχιστοποιήσουν τις αποσπάσεις κατά τις οδηγικές μας ασκήσεις ενώ παράλληλα αριθμούν τις μοτοσυκλέτες και τις χωρίζουν σε δύο χρωματικά γκρουπ.

City's ART

Ξεκινάμε με τις απαραίτητες συστάσεις με τους εκπαιδευτές και έναν πρόλογο για τις καταβολές του προγράμματος -δομήθηκε ύστερα από αίτημα του υπουργείου αμύνης των ΗΠΑ, προς το California Superbike School με στόχο την μείωση των μοτοσυκλετιστικών ατυχημάτων των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων- πριν γίνει εμφατικά η απαραίτητη ενημέρωση για τους κανόνες ασφαλείας που εξασφαλίζουν την ακεραιότητα όλων μας και διέπουν όλη την ημερίδα κατά την διάρκεια της παρουσίας μας εντός της πίστας. Ενημερωνόμαστε και για την λογική του συστήματος σημαιών που είναι το μέσο επικοινωνίας των ανθρώπων της διοργάνωσης με τους αναβάτες.

Ακολουθεί “συζήτηση” καθώς ο κύριος εκπαιδευτής μας, Σπύρος Κούτρας, έχοντας πολυετή εμπειρία από την διοργάνωση και διεξαγωγή του California Superbike School σε Ελλάδα και εξωτερικό μας παρασύρει σε έναν διάλογο, όπου βήμα-βήμα εντοπίζουμε μαζί τα προβλήματα και τις ανασφάλειες μας, γύρω από τη μοτοσυκλέτα και την οδήγησή της και τα αποδομούμε θεωρητικά θέτοντας τους επί μέρους στόχους μας πριν βγούμε στην πίστα.

City's ART

Μέσα από μία αλληλουχία ασκήσεων στην πίστα με συγκεκριμένους κάθε φορά περιορισμούς και στην συνέχεια θεωρητικών αναλύσεων των “προβλημάτων ” και ”δυσκολιών” που εντοπίζουμε κατά την εκτέλεση τους, ακολουθείται η αντίστροφη διαδικασία, επίλυσης και βηματικής δόμησης, της ορθής πλέον διαδικασίας οδήγησης της μοτοσυκλέτας δοκιμάζοντας, κατακτώντας και συγχρονίζοντας τις δεξιότητές που απαιτούνται για να διαπραγματευτούμε οποιαδήποτε στροφή μέσα στο ασφαλές περιβάλλον της πίστας με την καθοδήγηση των εκπαιδευτών που επισημαίνουν τα λάθη και μας παροτρύνουν να εφαρμόσουμε τις τεχνικές που μόλις διδαχθήκαμε.

Η επισήμανση των λαθών μας είναι μόνο η αρχή καθώς οι εκπαιδευτές δεν επικεντρώνονται τόσο εκεί αλλά μας κατευθύνουν με προτάσεις καλύτερης προσέγγισης των σκελών που δυσκολεύουν τον καθένα ατομικά. Είχαμε τον χρόνο έτσι να δουλέψουμε προς μια πιο ουδέτερη στάση πάνω στη μοτοσυκλέτα, τόσο συγχρονίζοντας, όσο και ελαχιστοποιώντας την κίνηση του σώματος μαζί και την "ταραχή" που αυτή δημιουργεί στο πίσω μέρος της. Γιατί το περισσότερο δεν είναι πάντα καλύτερο.

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του City’s ART ολοκληρώνεται σε μισή ημέρα με διάρκεια τις περίπου 5:30 ώρες. Αποχωρούμε λοιπόν το μεσημέρι από τα Μέγαρα με περισσότερη αυτοπεποίθηση και ασφάλεια έχοντας ενσωματώσει και συγχρονίσει τα στοιχεία που μας δίνουν πραγματικό έλεγχο της μοτοσυκλέτας: έλεγχο γκαζιού, αλλαγή κατεύθυνσης, επιλογή γραμμής, στάση σώματος, τοποθέτηση μοτοσυκλέτας στην επιθυμητή γραμμή και αποφυγή εμποδίου.

Η σχολή οδήγησης City’s ART είναι ένα πολύτιμο εφόδιο τόσο για νέους όσο και έμπειρους οδηγούς που επιθυμούν να θέσουν μια σωστή βάση στην τεχνική και λογική οδήγησης της μοτοσυκλέτας τους με μοναδικό προαπαιτούμενο ένα ανοιχτό μυαλό, πράγμα που όπως φάνηκε κατά την διάρκεια της εμπειρίας στο μικρό group αναβατών μας, δυστυχώς δεν είναι πάντα δεδομένο. Είναι ήδη πραγματικά δύσκολο για τους έμπειρους αναβάτες να αποβάλουν λάθη και τεχνικές που έχουν αποκρυσταλλώσει, πολλές φορές στην διάρκεια δεκαετιών. Ακόμα πιο δύσκολο όταν αντί να υπάρχει διάθεση αξιολόγησης των επισημάνσεων και προσπάθεια να αποβάλουμε τα λάθη αυτά, επιλέγουμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλο, την μοτοσυκλέτα ή/και την πίστα.

Tο επόμενο σχολείο είναι 21 Ιουνίου Σάββατο, στη πίστα kart Μεγάρων. Περισσότερες πληροφορίες και προγραμματισμένα σχολεία μπορείτε να βρείτε στο Site, Instagram και Facebook του City’s ART ή να επικοινωνήσετε απευθείας μέσω e-mail.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.