Ρεπορτάζ: CityART – Καλύτερος και ασφαλέστερος αναβάτης σε έξι ώρες. Κι όμως γίνεται!

Επισκεφθήκαμε την πίστα καρτ Μεγάρων για να παρακολουθήσουμε τη σχολή οδήγησης μοτοσυκλέτας City’s ART.
City's ART
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

28/5/2025

To City’s ART είναι μια παρουσίαση με απλό και κατανοητό τρόπο των βασικών αρχών οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας/scooter, με θεωρητικό και πρακτικό σκέλος μέσω της μεθοδολογίας και της τεχνικής κατάρτισης που διδάσκει το California Superbike School τα τελευταία 41 χρόνια σε όλο το κόσμο. Το επισκεφτήκαμε και είδαμε και εμείς στην πράξη όλα τα οφέλη που μπορεί να αποκομίσει κανείς από την παρακολούθησή του και να γίνει συνολικά καλύτερος αναβάτης -και ασφαλέστερος για τον ίδιο και τους άλλους- σε μόλις μισή μέρα!

Λίγο μετά την έξοδο της εθνικής προς Πάχη/Μέγαρα υπάρχει άνθρωπος της διοργάνωσης με διακριτικά και σημαία για να κατευθύνει τους συμμετέχοντες προς την πίστα, κάτι που κάνει πολύ εύκολη την εύρεση της για όσους δεν την έχουν επισκεφτεί ποτέ -πολύ σημαντικό αφού πολλοί από εκείνους που το παρακολουθούν είναι αρχάριοι και κάνουν το σωστό βήμα, τη σωστή στιγμή, τώρα δηλαδή που είναι η αρχή της σχέσης τους με τους δύο τροχούς. 

Μέχρι να συγκεντρωθούν οι ενδιαφερόμενοι αναβάτες και μοτοσυκλέτες και όσο εμείς απολαμβάναμε έναν καφέ στο κυλικείο της πίστας, οι άνθρωποι της διοργάνωσης ελέγχουν τις μοτοσυκλέτες και καλύπτουν τόσο καθρέπτες όσο και όργανα για να ελαχιστοποιήσουν τις αποσπάσεις κατά τις οδηγικές μας ασκήσεις ενώ παράλληλα αριθμούν τις μοτοσυκλέτες και τις χωρίζουν σε δύο χρωματικά γκρουπ.

City's ART

Ξεκινάμε με τις απαραίτητες συστάσεις με τους εκπαιδευτές και έναν πρόλογο για τις καταβολές του προγράμματος -δομήθηκε ύστερα από αίτημα του υπουργείου αμύνης των ΗΠΑ, προς το California Superbike School με στόχο την μείωση των μοτοσυκλετιστικών ατυχημάτων των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων- πριν γίνει εμφατικά η απαραίτητη ενημέρωση για τους κανόνες ασφαλείας που εξασφαλίζουν την ακεραιότητα όλων μας και διέπουν όλη την ημερίδα κατά την διάρκεια της παρουσίας μας εντός της πίστας. Ενημερωνόμαστε και για την λογική του συστήματος σημαιών που είναι το μέσο επικοινωνίας των ανθρώπων της διοργάνωσης με τους αναβάτες.

Ακολουθεί “συζήτηση” καθώς ο κύριος εκπαιδευτής μας, Σπύρος Κούτρας, έχοντας πολυετή εμπειρία από την διοργάνωση και διεξαγωγή του California Superbike School σε Ελλάδα και εξωτερικό μας παρασύρει σε έναν διάλογο, όπου βήμα-βήμα εντοπίζουμε μαζί τα προβλήματα και τις ανασφάλειες μας, γύρω από τη μοτοσυκλέτα και την οδήγησή της και τα αποδομούμε θεωρητικά θέτοντας τους επί μέρους στόχους μας πριν βγούμε στην πίστα.

City's ART

Μέσα από μία αλληλουχία ασκήσεων στην πίστα με συγκεκριμένους κάθε φορά περιορισμούς και στην συνέχεια θεωρητικών αναλύσεων των “προβλημάτων ” και ”δυσκολιών” που εντοπίζουμε κατά την εκτέλεση τους, ακολουθείται η αντίστροφη διαδικασία, επίλυσης και βηματικής δόμησης, της ορθής πλέον διαδικασίας οδήγησης της μοτοσυκλέτας δοκιμάζοντας, κατακτώντας και συγχρονίζοντας τις δεξιότητές που απαιτούνται για να διαπραγματευτούμε οποιαδήποτε στροφή μέσα στο ασφαλές περιβάλλον της πίστας με την καθοδήγηση των εκπαιδευτών που επισημαίνουν τα λάθη και μας παροτρύνουν να εφαρμόσουμε τις τεχνικές που μόλις διδαχθήκαμε.

Η επισήμανση των λαθών μας είναι μόνο η αρχή καθώς οι εκπαιδευτές δεν επικεντρώνονται τόσο εκεί αλλά μας κατευθύνουν με προτάσεις καλύτερης προσέγγισης των σκελών που δυσκολεύουν τον καθένα ατομικά. Είχαμε τον χρόνο έτσι να δουλέψουμε προς μια πιο ουδέτερη στάση πάνω στη μοτοσυκλέτα, τόσο συγχρονίζοντας, όσο και ελαχιστοποιώντας την κίνηση του σώματος μαζί και την "ταραχή" που αυτή δημιουργεί στο πίσω μέρος της. Γιατί το περισσότερο δεν είναι πάντα καλύτερο.

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του City’s ART ολοκληρώνεται σε μισή ημέρα με διάρκεια τις περίπου 5:30 ώρες. Αποχωρούμε λοιπόν το μεσημέρι από τα Μέγαρα με περισσότερη αυτοπεποίθηση και ασφάλεια έχοντας ενσωματώσει και συγχρονίσει τα στοιχεία που μας δίνουν πραγματικό έλεγχο της μοτοσυκλέτας: έλεγχο γκαζιού, αλλαγή κατεύθυνσης, επιλογή γραμμής, στάση σώματος, τοποθέτηση μοτοσυκλέτας στην επιθυμητή γραμμή και αποφυγή εμποδίου.

Η σχολή οδήγησης City’s ART είναι ένα πολύτιμο εφόδιο τόσο για νέους όσο και έμπειρους οδηγούς που επιθυμούν να θέσουν μια σωστή βάση στην τεχνική και λογική οδήγησης της μοτοσυκλέτας τους με μοναδικό προαπαιτούμενο ένα ανοιχτό μυαλό, πράγμα που όπως φάνηκε κατά την διάρκεια της εμπειρίας στο μικρό group αναβατών μας, δυστυχώς δεν είναι πάντα δεδομένο. Είναι ήδη πραγματικά δύσκολο για τους έμπειρους αναβάτες να αποβάλουν λάθη και τεχνικές που έχουν αποκρυσταλλώσει, πολλές φορές στην διάρκεια δεκαετιών. Ακόμα πιο δύσκολο όταν αντί να υπάρχει διάθεση αξιολόγησης των επισημάνσεων και προσπάθεια να αποβάλουμε τα λάθη αυτά, επιλέγουμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλο, την μοτοσυκλέτα ή/και την πίστα.

Tο επόμενο σχολείο είναι 21 Ιουνίου Σάββατο, στη πίστα kart Μεγάρων. Περισσότερες πληροφορίες και προγραμματισμένα σχολεία μπορείτε να βρείτε στο Site, Instagram και Facebook του City’s ART ή να επικοινωνήσετε απευθείας μέσω e-mail.

Νέο “υπερκράμα” μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στον χώρο της μοτοσυκλέτας

Θα μπορούσε να αντικαταστήσει το αλουμίνιο και το ατσάλι
Science_
Από τον

Παύλο Καρατζά

2/7/2026

Μια ομάδα μηχανικών δημιούργησε ένα κράμα, το πρώτο του είδους του παγκοσμίως, που προσφέρει εξαιρετική αντοχή χωρίς να θυσιάζει την ανθεκτικότητα – μια σημαντική καινοτομία που θα μπορούσε κάποια μέρα να επηρεάσει και τον χώρο της μοτοσυκλέτας, από τα πλαίσια των μοτοσυκλετών μέχρι τους κινητήρες.

Κάθε μηχανικός οραματίζεται ανθεκτικότερα και με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής υλικά. Αυτό ίσως σήμερα ακούγεται ουτοπικό, όμως μία μια ομάδα ερευνητών φαίνεται να έχει μόλις κάνει ένα μεγάλο βήμα προς την αλλαγή αυτής της κατάστασης.

Οι επιστήμονες έχουν αναπτύξει μια νέα διαδικασία κατασκευής που επιτρέπει στα μόρια των μετάλλων να “οργανώνονται” σε μια σχεδόν άψογη εσωτερική δομή, δημιουργώντας ένα υλικό που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, προσφέρει διπλάσια αντοχή από τον χάλυβα και περίπου τριπλάσια από τα συμβατικά κράματα αλουμινίου. Επίσης διατηρεί ένα βαθμό ευκαμψίας αντί να γίνεται εύθραυστο, κλασικό εμπόδιο για τα υλικά εξαιρετικά υψηλής αντοχής.

Αν και η έρευνα περιορίζεται ακόμα στο εργαστήριο, θέτει ένα προφανές ερώτημα για τη βιομηχανία μοτοσυκλετών. Θα μπορούσε αυτό το υλικό να αντικαταστήσει τελικά μέρος του χάλυβα και του αλουμινίου που χρησιμοποιούνται στις σημερινές μοτοσυκλέτες;

Ένα ανθεκτικότερο μέταλλο θα μπορούσε να επιτρέψει στους κατασκευαστές να κατασκευάζουν αντίστοιχα ανθεκτικότερα ψαλίδια, πλαίσια, υποπλαίσια, τροχούς, ακόμη και τα εξαρτήματα του κινητήρα.

Η καινοτομία έγκειται στον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται το μέταλλο. Οι ερευνητές, από το Πανεπιστήμιο Monash της Αυστραλίας, βρήκαν έναν τρόπο να καθοδηγήσουν τα άτομα ώστε να οργανωθούν σε μια πολύ πιο ομοιόμορφη δομή. Αυτό το πέτυχαν με ένα διαφορετικό μείγμα πρώτων υλών - τιτάνιο, άφνιο, ταντάλιο, νιόβιο και ζιρκόνιο - που θερμαίνεται πιο αργά από ό,τι γίνεται κανονικά για την παραγωγή κραμάτων και αυτός ο θερμικός κύκλος δίνει στα άτομα χρόνο να κινηθούν και να οργανωθούν φυσικά, αντί να “παγώσουν” στη θέση τους όπως θα συνέβαινε κατά τη συμβατική χύτευση.

Το αποτέλεσμα είναι αυτό που οι ερευνητές περιγράφουν ως μια νέα μορφή “ατομικής αρχιτεκτονικής”. Αντί για μια τυχαία εσωτερική δομή που περιέχει μικροσκοπικά ελαττώματα και αδύναμα σημεία, το κράμα δημιουργεί μια ομαλότερη δομή σε τάξη μεγέθους νανόμετρων σε όλο το μήκος του υλικού. Αυτή η εξαιρετικά τακτοποιημένη δομή είναι σε μεγάλο βαθμό απαλλαγμένη από τα στοιχεία που συνήθως περιορίζουν την αντοχή ενός κράματος. Με απλά λόγια, η σημαντική ανακάλυψη δεν έγκειται μόνο στη σύνθεση των μετάλλων που χρησιμοποιούνται, αλλά στο γεγονός ότι η διαδικασία κατασκευής επιτρέπει στα άτομα να αυτοοργανωθούν σε μια πολύ ισχυρότερη εσωτερική δομή από ό,τι ήταν δυνατό μέχρι τώρα σε ένα ολόκληρο κομμάτι μετάλλου.

Science

Πρόκειται για το είδος της εξέλιξης που θα μπορούσε τελικά να έχει αντίκτυπο πολύ πέρα από τον τομέα των μοτοσυκλετών, καθώς οι αεροδιαστημικές, αυτοκινητοβιομηχανίες και αμυντικές βιομηχανίες αναζητούν όλες ανθεκτικότερα υλικά.

Τίποτα όμως δεν είναι επιβεβαιωμένο, καθώς οι εργαστηριακές καινοτομίες δεν σημαίνουν αυτόματα ότι η παραγωγή εξαρτημάτων είναι εγγυημένη. Οι κατασκευαστές μοτοσυκλετών χρειάζονται υλικά που μπορούν να παραχθούν σε τεράστιες ποσότητες, να υποστούν εύκολα μηχανική κατεργασία και ίσως το πιο σημαντικό, να πωληθούν σε λογική τιμή. Αυτό το τελευταίο σημείο είναι συχνά το σημείο όπου αποτυγχάνουν πολλά υποσχόμενες ανακαλύψεις όπως αυτή.

Παρ’ όλα αυτά, αν αυτή η διαδικασία καταστεί δυνατό να εφαρμοστεί σε μεγαλύτερη κλίμακα χωρίς να εκτοξευθούν τα κόστη στα ύψη, θα μπορούσε να αποτελέσει μία πολύ σημαντική εξέλιξη στη μοτοσυκλετιστική βιομηχανία.

Ετικέτες