Rictor Skyrider X1 - Κινέζικη η πρώτη ιπτάμενη ηλεκτρική "μοτοσυκλέτα" 

Παρουσιάστηκε στη φετινή CES 2025 - Στόχος να μπει στην παραγωγή το 2026
Rictor Skyrider X1
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

10/1/2025

Το ιπτάμενο Rictor Skyrider X1 παρουσιάστηκε στη φετινή Έκθεση Consumer Electronics στο Λας Βέγκας των Ηνωμένων Πολιτειών ως η πρώτη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που μπορεί να πετάξει.

Χωράει πολλή συζήτηση αν το Rictor Skyrider X1 είναι όντως μοτοσυκλέτα, μόνο και μόνο επειδή χρησιμοποιεί έναν τροχό στο εμπρός μέρος του και έναν στο πίσω για να κινείται όταν βρίσκεται στο έδαφος. Όπως και το αν είναι η πρώτη ιπτάμενη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα αφού η τσέχικη UDX έχει παρουσιάσει από πέρσι τη δική της πρόταση ως concept, με το AirWolf να μην κλείνει τον χειριστή του σε κουβούκλιο, να έχει τιμόνι και θέση μοτοσυκλέτας, αλλά όχι ρόδες. Ωστόσο το πρωτότυπο που δοκιμάζεται είναι ακόμη υπό κλίμακα.

Όπως και να έχει το Skyrider X1 μπορεί να κινηθεί σύμφωνα με τη Rictor ως δίκυκλο με ταχύτητα έως και τα 70 χλμ./ώρα με τους βοηθητικούς τροχούς να αναπτύσσονται όταν προσγειώνεται ενώ δεν διευκρινίζεται αν παραμένουν έτσι όσο βρίσκεται στο έδαφος. Στον αέρα η ταχύτητα φτάνει τα 100 χλμ./ώρα.

Rictor Skyrider X1

Ο "αναβάτης" είναι κλεισμένος σε κουβούκλιο και χρησιμοποιεί τιμόνι αυτοκινήτου, όπως φαίνεται και στη σχετική φωτογραφία, η οποία αποκαλύπτει ότι το Skyrider X1, δεν είναι ακριβώς πρωτότυπο όπως υποστηρίζουν οι άνθρωποι της θυγατρικής της Kuickwheel που κατασκευάζει πατίνια, σκούτερ και ποδήλατα, όλα ηλεκτρικά. Πρόκειται concept, μια ιδέα που πήρε φυσική μορφή και έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά της μέχρι να φτάσει στο στάδιο του πρωτότυπου και να πετάξει έστω και δοκιμαστικά. 

Το "ξεγυμνωμένο" πιλοτήριο με τους πρόχειρα κολλημένους σωλήνες και η πόρτα που... πέφτει καθώς ανοίγει είναι απτές αποδείξεις ενώ δεν έχει τοποθετηθεί ακόμη τίποτα από εξαρτήματα, όργανα και ηλεκτρονικά συστήματα για να μπορεί να κάνει το Skydiver X1 τα εντυπωσιακά πράγματα που ισχυρίζονται οι άνθρωποι της Rictor.

Το Skyrider X1 φέρει τέσσερεις ηλεκτρικούς κινητήρες με τον καθένα να δίνει κίνηση σε οχτώ έλικες, με τους άξονες στους οποίους στηρίζονται να αναδιπλώνονται ότι βρίσκεται στο έδαφος.

Rictor Skyrider X1

Τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή του μονοθέσιου Skydiver X1 είναι το αλουμίνιο και τα ανθρακονήματα ώστε το βάρος να κρατηθεί χαμηλά και αυτό να μπορεί να απογειώνεται έχοντας ωφέλιμο "φορτίο" της της τάξης των 100 κιλών.

Το ιπτάμενο όχημα της Rictor θα φέρει σύστημα που θα του επιτρέπει να απογειώνεται και να προσγειώνεται αυτόματα αλλά και αυτοματοποιημένο σύστημα πτήσης το οποίο θα μπορεί να επιλέξει και τη βέλτιστη διαδρομή στο εναέριο χώρο του αστικού περιβάλλοντος. 

Η ιπτάμενη "μοτοσυκλέτα" θα μπορεί επίσης να προσαρμόζει την πορεία της ανάλογα με τις αλλαγές στο περιβάλλον που πετάει συμπεριλαμβανομένης και της αλλαγής του καιρού. Στη θεωρία τουλάχιστον οι Κινέζοι δεν έχουν αφήσει τίποτα στην τύχη, ούτε στην ασφάλεια. Ισχυρίζονται ότι το Skyrider μπορεί να πετάξει με ασφάλεια ακόμη και αν ένα από τα μοτέρ του σταματήσουν να λειτουργούν ενώ φέρει και αλεξίπτωτο, για καλό και για κακό.

Rictor Skyrider X1

Το Skydiver X1 θα είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις SL και SX με τη διαφορά να εντοπίζεται στη χωρητικότητα της μπαταρίας. Η μικρότερη θα είναι 10,5 kWh και η δεύτερη 21 kWh ενώ από ότι καταλαβαίνουμε διαφορετική θα είναι και η χημεία τους αφού η μικρότερη φορτίζει με τη μισή ταχύτητα από τη μεγαλύτερη -24 και 50 kW αντίστοιχα. Χωρίς να διευκρινίζεται για ποια από τις δύο η Rictor δίνει μέγιστο χρόνο πτήσης τα 40 λεπτά που είναι μάλλον υπεραισιόδοξο νούμερο ακόμη και για τη μεγαλύτερη μπαταρία.

Η Rictor θέλει να βγάλει στην παραγωγή ένα τόσο προηγμένο όχημα υπολογίζοντας ότι θα κοστίζει μόλις το ένα τρίτο της τιμής που έχουν αντίστοιχα ανταγωνιστικά οχήματα VTOL σήμερα δηλαδή λίγο κάτω από 50.000 ευρώ.

 

Η FIM ρίχνει στον κατασκευαστή την ευθύνη που ο Bulega δανείστηκε αγωνιστικό κράνος

Η FIM ρίχνει την ευθύνη σε κατασκευαστές που άργησαν να προβούν στη σχετική διαδικασία για τα αγωνιστικά κράνη
FIM racing homologation label
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/2/2026

Ο εναρμονισμός με τις νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 δεν εξελίχθηκε εντελώς ομαλά και το γεγονός απέκτησε δημοσιότητα κατά τον πρώτο αγώνα του Motul WSBK 2026 στο Phillip Island, όπου ο Nicolo Bulega αγωνίστηκε με δανεικό κράνος και όχι με το επίσημο ΚΥΤ που θα φορά την υπόλοιπη χρονιά.

Όπως προέκυψε, το πρόβλημα εντοπίζεται στη διαδικασία πιστοποίησης των κρανών κατά τις νέες προδιαγραφές FRHPhe-02, καθώς υπάρχει μόνο ένα εργαστήριο στον κόσμο - στην Ισπανία συγκεκριμένα - εξουσιοδοτημένο να διεξάγει τα κατάλληλα τεστ και να δώσει την ομολογκασιόν. Η FIM, με τη σειρά της, βλέποντας τα σχετικά δημοσιεύματα ανά τον κόσμο προβαίνει τώρα σε επίσημη ανακοίνωση προκειμένου να διαλευκάνει το τοπίο.

Ξεκινώντας, η διεθνής Ομοσπονδία υπερασπίζεται το γεγονός ότι υπάρχει μόνο ένα εγκεκριμένο εργαστήριο για τη δουλειά αυτή, καθώς θεωρεί πως είναι ο μοναδικός τρόπος να εγγυηθεί την απόλυτη αξιοπιστία της διαδικασίας.

Στη συνέχεια υπενθυμίζει πως οι νέες προδιαγραφές δεν είναι και τόσο “νέες” για τους κατασκευαστές, καθώς έχουν θεσπιστεί από το 2022 και όλοι οι κατασκευαστές κρανών είχαν συμφωνήσει πως το 2026 θα είναι ο χρόνος εφαρμογής τους.

Ως παράδειγμα η FIM αναφέρει τις Arai, LS2 και 6D που είχαν σπεύσει να αποκτήσουν τη νέα ομολογκασιόν πολύ έγκαιρα, το 2022, 2023 και 2024 αντιστοίχως.

Συνεχίζει εξηγώντας πως οι περισσότεροι κατασκευαστές κατέθεσαν τα κράνη τους για πιστοποίηση τον Σεπτέμβριο του 2025, αλλά κάποιοι εξ αυτών ζήτησαν να γίνουν πρώτα ιδιωτικά τεστ πριν το επίσημο. Ο λόγος, όπως αποδείχθηκε, ήταν πως κάποιοι επιχείρησαν να περάσουν παλαιότερα μοντέλα κρανών τους από τη δοκιμή, στην οποία φυσικά απέτυχαν καθώς οι νέες προδιαγραφές της FIM υπερβαίνουν κατά πολύ αυτές που εξασφαλίζουν πιστοποιήσεις όπως οι εμπορικές ECE 22.06, Snell M2020 και JIS T8133, αλλά και η προηγούμενη αγωνιστική ομολογκασιόν FRHPhe-01.

Αυτό σήμαινε πως οι συγκεκριμένοι κατασκευαστές θα έπρεπε να κατασκευάσουν νέα κράνη για να πάρουν το σφραγίδα FRHPhe-02, αφού τα πολύ αυστηρότερα τεστ του τελευταίου κανονισμού περιλαμβάνουν νέες δοκιμασίες και μεγαλύτερες καταπονήσεις από πριν.

Η διαδικασία πιστοποίησης είναι από μόνη της εξαιρετικά χρονοβόρα, καθώς πρέπει να περάσουν όλες τις δοκιμές και ελέγχους τέσσερα κράνη από κάθε μοντέλο και δη σε όλα τα μεγέθη κελύφους.

Αν κάποιο από αυτά αποτύχει σε ένα τεστ, αυτό σημαίνει πίσω στο εργοστάσιο, νέα κατασκευή και επιστροφή εκ νέου για δοκιμές μέχρι να ικανοποιηθούν οι προδιαγραφές της FIM. Αυτή είναι μια ανελαστική διαδικασία που δεν μπορεί να επισπευστεί και η εμπειρία έδειξε πως συχνά δεν ήταν εύκολο ούτε καν να βρεθεί ο κατάλληλος χρόνος για να κλειστεί το τεστ από το ισπανικό εργαστήριο.

Μάλιστα η FIM αναφέρει παράδειγμα κατασκευαστή (που δεν ονοματίζεται) ο οποίος αιτήθηκε τεστ για κράνος μόλις τον Ιανουάριο του 2026! Αναφέρει επίσης άλλο παράδειγμα κατασκευαστή, επίσης ανώνυμου, για τον οποίο χρειάστηκε να επαναληφθεί επτά φορές η διαδικασία μέχρις ότου το συγκεκριμένο κράνος να αποκτήσει το πολυπόθητο ταμπελάκι της κεντρικής φωτογραφίας στο λουράκι του.

Κατά τη FIM οι νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 θεσπίστηκαν για να εγγυηθούν τη βέλτιστη δυνατή προστασία των αναβατών, με δοκιμές που εξετάζουν ένα σωρό τρομακτικά σενάρια και υποβάλλουν τα κράνη σε εξαιρετικά απαιτητικές δοκιμασίες.

Και, όπως φαίνεται από τη διευκρίνηση αυτή της FIM, τα όσα κυκλοφόρησαν το προηγούμενο διάστημα σχετικά με τις καθυστερήσεις στην ομολογκασιόν των αγωνιστικών κρανών δεν ήταν ανακριβή μεν, αλλά ούτε και όλη η αλήθεια. Γνωρίζοντας δε τώρα πως η μετάβαση στις FRHPhe-02 είχε κανονιστεί από το 2022 με σύμφωνους όλους τους κατασκευαστές - ως ισχυρίζεται η FIM - μάλλον δικαιώνουν τη διεθνή Ομοσπονδία, ακόμη κι αν το ένα και μοναδικό εργαστήριο όντως φαντάζει λίγο για να καλύψει δεκάδες κατασκευαστές με πολλά μοντέλα κρανών που απευθύνονται τόσο σε ασφάλτινους όσο και χωμάτινους αγώνες.