Ρουμανία: Πρόστιμο σε μοτοσυκλέτες για… πυροσβεστήρα

Και για ανακλαστικά τρίγωνα και για κιτ πρώτων βοηθειών!
Από το

motomag

14/6/2022
Στη Ρουμανία είναι υποχρεωτικό από το νόμο να φέρεις πυροσβεστήρα, 2 ανακλαστικά τρίγωνα και κιτ πρώτων βοηθειών, ανεξαρτήτως αν οδηγείς μοτοσυκλέτα ή αυτοκίνητο! Μέχρι πρότινος η αστυνομία έκανε τα στραβά μάτια στα δίκυκλα, όμως η στάση αυτή άλλαξε πρόσφατα, εξοργίζοντας την ρουμάνικη ομοσπονδία μοτοσυκλέτας.
 
Τον τελευταίο καιρό αναβάτες ανέφεραν πως η αστυνομία τους έκοψε κλήση για τα είδη πρώτης ανάγκης που αναφέρουμε στον πρόλογο, με φυσικό επακόλουθο την άμεση αντίδραση της ομοσπονδίας μοτοσικλετιστών της Ρουμανίας MotoADN.
 
Το πρόβλημα με τον συγκεκριμένο νόμο βρίσκεται φυσικά στο ότι η μοτοσυκλέτα είναι ένα όχημα που δεν έχει την δυνατότητα αποθήκευσης ογκωδών αντικειμένων -εκτός αν μιλάμε για GT Scooter. Έτσι, οι μόνοι που μπορούν να μεταφέρουν πυροσβεστήρα, τρίγωνα και κιτ πρώτων βοηθειών  είναι όσοι έχουν πλαϊνούς σάκους, βαλίτσες ή μπαγκαζιέρα. 
 
Η MotoADN αποφάσισε να δημιουργήσει λίστα υπογραφών για την εξαίρεση των μοτοσυκλετών από το Άρθρο 8 του ρουμανικού Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Κι ενώ είχαν βάλει στόχο τις 5.000 υπογραφές, μέσα σε 7 ημέρες εκείνες ξεπέρασαν τις 8.000, με το 97% να υποστηρίζει την κατάργηση της υποχρέωσης για πυροσβεστήρα και ανακλαστικό τρίγωνο. 
 
Ακόμα, ένα 88% υποστηρίζει την κατάργηση και του κιτ πρώτων βοηθειών – το οποίο είναι και το πιο σύνηθες να έχει ένας αναβάτης μοτοσυκλέτας μαζί του σε σχέση με τα άλλα δύο.
 
Η FEMA έχει ήδη επιχειρηματολογήσει εναντίον αυτού του μέτρου και έχει δηλώσει την υποστήριξή της στη MotoADN. Για τους πυροσβεστήρες αντιτάσσει ότι οι μοτοσυκλέτες έχουν kill switch -σε αντίθεση με τα αυτοκίνητα-  και ότι μία συσκευή με πεπιεσμένο αέριο όπως είναι ο πυροσβεστήρας καθίσταται επικίνδυνος για τον αναβάτη σε κάποιο ατύχημα. 
 
Ακόμη, τα ανακλαστικά τρίγωνα δεν χρειάζονται σε μοτοσυκλέτες, καθώς εκείνες λόγω μικρού μεγέθους μπορούν να βγουν από το δρόμο πολύ πιο εύκολα από ένα αυτοκίνητο. Αν το ατύχημα είναι σοβαρό, ή όταν απαγορεύεται να μετακινηθεί η μοτοσυκλέτα, είναι δουλειά της αστυνομίας να επέμβει και να ασφαλίσει τον χώρο.
 
Τέλος, σε περίπτωση ατυχήματος ο προστατευτικός εξοπλισμός του αναβάτη συνήθως επαρκεί για προστασία από εκδορές ή κοψίματα. Αν ο τραυματισμός είναι σοβαρότερος, το κιτ είναι άχρηστο έως και επικίνδυνο αν χρησιμοποιηθεί από μη ειδικευμένο προσωπικό.
 
Ο πρόεδρος της MotoADN Răzvan Pavel αναφέρει: « Πιστεύουμε ότι αυτή η διάταξη αφορά ένα νομοθετικό κενό που πρέπει να διορθωθεί. Μέσω αυτής της αναφοράς θέλουμε να ακουστεί η φωνή της ρουμανικής μοτοσυκλετιστικής κοινότητας, επειδή το μήνυμα πρέπει να μεταφερθεί στα κατάλληλα άτομα. Ζητάμε λοιπόν, από το Ρουμανικό Κοινοβούλιο, το Υπουργείο Μεταφορών και το Υπουργείο Εσωτερικών να εξαιρέσει τις μοτοσυκλέτες και τα μοτοποδήλατα από την εφαρμογή των διατάξεων του Άρθρου 8 του Έκτακτου Διατάγματος με αριθμό 195/2002 για την κίνηση στους δημόσιους δρόμους»
 
Μένει να δούμε αν τελικά η MotoADN σε συνεργασία με τη FEMA θα καταφέρει να επιλύσει αυτό το ζήτημα. Το μόνο σίγουρο είναι πως το τοπίο πρέπει να ξεκαθαρίσει γιατί προς το παρόν η κάθε κλήση υπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του εκάστοτε αστυνομικού. 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.