Sardarov: Η MV Agusta θα γίνει το μεγάλο πρόβλημα της Ducati!

Αλήθειες για το μέλλον από έναν άνθρωπο που νομίζει πως θα είναι εκεί για να τις δει
Sardarov: Η MV Agusta θα γίνει το μεγάλο πρόβλημα της Ducati!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/5/2023

Ο Timur Sardarov ο άνθρωπος που απέκτησε την MV Agusta και προσπάθησε να την αναδιαμορφώσει πριν ο συνδυασμός πανδημίας και πολέμου στην Ουκρανία του στερήσει πολλές από τις πηγές εσόδων που είχε, έδωσε συνέντευξη στην οποία λέει πολλές αλήθειες, τουλάχιστον την αλήθεια της δικής του πλευράς.

Διότι πράγματι το σχέδιο για την ανάπτυξη της MV Agusta είναι να χτυπήσει το κοινό της Ducati σε μία premium και ακριβή αγορά αλλά πιστεύει πως ο ίδιος θα είναι ακόμη στην MV Agusta για να το δει από κοντά να συμβαίνει, πράγμα δύσκολο.

Ο Pierer, ο ισχυρός άνθρωπος της Pierer Mobility στην συνέντευξη που παραχώρησε στον Cathcart και που σε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ φιλοξενήσαμε σε προηγούμενο τεύχος του MOTO (μικρότερη εκδοχή της εδώ), δεν άφησε περιθώριο για το που στοχεύει σχετικά με την MV Agusta.

Οι απόψεις των δύο συγκρούονται και σε άλλο σημείο, στο θέμα του Lucky Explorer που ο Pierer τόνισε πως δεν θέλει η MV Agusta να μπει σε μία ξένη προς αυτή κατηγορία, αν πρώτα δεν παρουσιάσει νέες μοτοσυκλέτες και μάλιστα Made in Italy στις κατηγορίες που η MV Agusta έχει διαμορφώσει συνειδήσεις.

Αυτομάτως το παραπάνω σκοτώνει και το περίφημο 5.5, την μεσαία δηλαδή Adventure που είδαμε πριν λίγους μήνες στην EICMA και που υποτίθεται πως θα ερχόταν σε συνεργασία με την Benelli και κατά επέκταση την QJ. Αυτό το επιβεβαίωσε όμως και ο Sardarov, που συμφωνεί με τον Pierer στο γεγονός πως δεν χρειάζεται κάτι τέτοιο η αγορά, από την MV Agusta συγκεκριμένα. Στα υπόλοιπα όμως φαίνεται πως οι δυο τους διαφωνούν γιατί ο Sardarov λέει πως το Lucky Explorer θα ξεκινήσει να παράγεται σε τρεις μήνες και θα λέγεται MV Agusta LXP.

Να σας θυμίσουμε πως εμείς το έχουμε οδηγήσει και μάλιστα ο Cathcart προσπάθησε να «πουλήσει» την ιδέα και στον Pierer, λέγοντας πως υπάρχει χώρος για ακριβές Adventure που ο στόχος τους είναι περισσότερο τουριστικός, αλλά ο ισχυρός άνθρωπος της KTM ήταν ανένδοτος. Σε κάθε περίπτωση το όνομα Lucky Explorer ήταν το πρώτο που απέρριπτε, οπότε ίσως εκεί, στην αλλαγή του ονόματος, να βρέθηκε τελικά κοινός τόπος με τον Sardarov.

Το άλλο σημείο που οι συνεντεύξεις των δύο αντρών λένε διαφορετικά πράγματα, είναι στο θέμα του ιδιοκτησίας της MV Agusta. Πρόσφατα και ο Hubert Trunkenpolz, ο Ν.2 της KTM για να δώσουμε πιο απλά την βαρύτητα των αρμοδιοτήτων, άφησε ξεκάθαρα να εννοηθεί πως αναλαμβάνουν την MV Agusta εξ ολοκλήρου, όπως άλλωστε είπε και ο Pierer στον Cathcart.

Επιπρόσθετα το MOTO είναι σε θέση να γνωρίζει πως το KTM Group έστειλε επιστολή στους βασικούς προμηθευτές του, εξηγώντας πως πλέον αναλαμβάνει πλήρως την διαχείριση της MV Agusta και πως θέλει να κρατήσει την γραμμή παραγωγής στην Ιταλία, προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος για νέες παραγγελίες.

Αυτό το τελευταίο μας δείχνει πως δεν πρόκειται για πόλεμο ανακοινώσεων δύο νέων συνεργατών αλλά πως πράγματι ο Pierer έχει προχωρήσει με τον τρόπο που έχει ανακοινώσει πως θα κάνει.

Οπότε οι παραπάνω δηλώσεις του Sardarov στο ιταλικό περιοδικό Motociclismo μπορούν να αξιολογηθούν και ως μία πρόθεση να κατευνάσει το υπάρχον δίκτυο αντιπροσώπων μετά την θύελλα των δηλώσεων από πλευράς KTM.

Σε αυτή τη συνέντευξη άλλωστε ο Sardarov λέει τα καλύτερα λόγια για τον Stefan Pierer, για το γεγονός πως είναι ένας από τους διαμορφωτές της παγκόσμιας αγοράς μοτοσυκλέτας και πως ο ίδιος θα παραμείνει για τουλάχιστον μία πενταετία στο τιμόνι της MV Agusta και στο νέο joint venture που έχουν δημιουργήσει με την KTM. Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που περιμένουμε να δούμε αν ισχύει, μαζί με το τρίμηνο που έχει δώσει για την On-Off τρικύλινδρη μοτοσυκλέτα τους που πλέον θα λέγεται LXP.

Το άλλο στο οποίο συμφωνούν οι δηλώσεις του με εκείνες του Pierer, είναι πως το μέλλον της MV Agusta είναι να ανταγωνιστεί την Ducati με μοτοσυκλέτες που θα κατασκευάζονται και θα σχεδιάζονται στην Ιταλία. Επιβεβαίωσε σε εκείνο το σημείο πως το σχεδιαστικό γραφείο CRC θα μπει κάτω από την ομπρέλα του Kiska και ο σχεδιασμός θα παραμείνει στο Varese, όπως είπε και ο Pierer και εξήγησε και τους λόγους που θα το κάνει αυτό.

Στο τέλος ο Sardarov εξαπέλυσε βέλη προς την Ducati και την Triumph, όταν ο δημοσιογράφος τον ρώτησε για ποιο λόγο είχε προσεγγίσει τους Κινέζους κατασκευαστές με την σειρά, ξεκινώντας με την Loncin και πηγαίνοντας και στην QJ μέχρι οι Αυστριακοί να βάλουν τέλος σε αυτό το σενάριο. Υπεραμύνθηκε της θέσης του λέγοντας πως για να καλύπτουν τα έξοδά τους θα πρέπει να παράγουν 15.000 με 20.000 μοτοσυκλέτες τον χρόνο πράγμα που δεν μπορεί να γίνει αν δεν κάνουν τέτοιες κινήσεις. Εκεί πήρε αμυντική στάση λέγοντας πως οι μισές Ducati παράγονται στην Ταϊλάνδη, όπως και όλες οι Triumph. Ο κόσμος θεωρεί πως αγοράζει Αγγλικές και Ιταλικές μοτοσυκλέτες, όταν στην ουσία αγοράζει Ασιατικές, την ώρα που όλες οι MV Agusta παράγονται στην Ιταλία με 85% Ιταλικά εξαρτήματα. (σημείωση εδώ πως το αντίστοιχο ποσοστό για την Ducati Multistrada V4 είναι μόλις 60%). Οπότε, ολοκλήρωσε ο Sardarov, η κίνηση αυτή είχε γίνει τα πλαίσια της ανταγωνιστικότητας.

Sardarov: Η MV Agusta θα γίνει το μεγάλο πρόβλημα της Ducati

Στην ερώτηση πως βλέπει το μέλλον σε μία πενταετία ο Sardarov είπε:

«Πιστεύω πως θα δώσουμε στην Ducati μερικούς πολύ ισχυρούς πονοκεφάλους γιατί με τις υποδομές και τις διασυνδέσεις προμηθευτών της KTM θα μπορέσουμε να κάνουμε πολλά βήματα μπροστά και να κάνουμε την Ducati να πονέσει πολύ. Θα συνεχίσουμε να φτιάχνουμε τις μοτοσυκλέτες μας στην Ιταλία, ενώ η Ducati θα φτιάχνει ολοένα και περισσότερες στην Ταΐλάνδη και αυτό θα είναι ένα μεγάλο πρόβλημα για εκείνους».

Προς επίρρωση των παραπάνω, να θυμίσουμε πως η KTM πράγματι προορίζει την MV Agusta ως το αντίπαλο δέος για την Ducati. Γεγονός επίσης που έχουμε αναφέρει στο MOTO, πως η KTM έφτασε πολύ κοντά στην απόκτηση της Ducati πριν από λίγα χρόνια. Τόσο κοντά που ξέφυγε η πληροφορία από το στενό κύκλο της διοίκησης και έφτασε στα πιο χαμηλά στρώματα γιατί μπήκαν στην διαδικασία να προετοιμάζουν γραφειακούς χώρους και να εσωτερικές μετακινήσεις. Αν θυμάστε στο παρελθόν κάθε λίγο έβγαινε και μία «είδηση» πως η Ducati πωλείται. Εμείς όμως γράφαμε πως η Ducati είναι ένα asset για την γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία που βρίσκεται μόνιμα προς πώληση για το κατάλληλο αντίτιμο, οπότε δεν έχει νόημα καμία είδηση πως πωλείται. Η είδηση υπάρχει μόνο στο «πουλήθηκε» καθώς η κατάσταση προς πώληση είναι μόνιμη και η KTM είχε φτάσει σε οριστική συμφωνία με τα πάντα έτοιμα, όταν τελευταία στιγμή ενεργοποίησαν μία δικλείδα ασφαλείας οι παλαιοί μέτοχοι των ιδρυτών της Ducati Meccanica, καθώς οι Ducati είναι δύο, που τους επιτρέπει να ασκήσουν βέτο. Πράγμα που έκαναν συγκεκριμένα για τους Αυστριακούς. Τώρα οι Αυστριακοί επιστρέφουν μέσω της MV Agusta, είτε με τον Sardarov σε ενεργό ρόλο, είτε -το πιθανότερο- χωρίς την παρουσία του.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»