Sardarov: Η MV Agusta θα γίνει το μεγάλο πρόβλημα της Ducati!

Αλήθειες για το μέλλον από έναν άνθρωπο που νομίζει πως θα είναι εκεί για να τις δει
Sardarov: Η MV Agusta θα γίνει το μεγάλο πρόβλημα της Ducati!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/5/2023

Ο Timur Sardarov ο άνθρωπος που απέκτησε την MV Agusta και προσπάθησε να την αναδιαμορφώσει πριν ο συνδυασμός πανδημίας και πολέμου στην Ουκρανία του στερήσει πολλές από τις πηγές εσόδων που είχε, έδωσε συνέντευξη στην οποία λέει πολλές αλήθειες, τουλάχιστον την αλήθεια της δικής του πλευράς.

Διότι πράγματι το σχέδιο για την ανάπτυξη της MV Agusta είναι να χτυπήσει το κοινό της Ducati σε μία premium και ακριβή αγορά αλλά πιστεύει πως ο ίδιος θα είναι ακόμη στην MV Agusta για να το δει από κοντά να συμβαίνει, πράγμα δύσκολο.

Ο Pierer, ο ισχυρός άνθρωπος της Pierer Mobility στην συνέντευξη που παραχώρησε στον Cathcart και που σε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ φιλοξενήσαμε σε προηγούμενο τεύχος του MOTO (μικρότερη εκδοχή της εδώ), δεν άφησε περιθώριο για το που στοχεύει σχετικά με την MV Agusta.

Οι απόψεις των δύο συγκρούονται και σε άλλο σημείο, στο θέμα του Lucky Explorer που ο Pierer τόνισε πως δεν θέλει η MV Agusta να μπει σε μία ξένη προς αυτή κατηγορία, αν πρώτα δεν παρουσιάσει νέες μοτοσυκλέτες και μάλιστα Made in Italy στις κατηγορίες που η MV Agusta έχει διαμορφώσει συνειδήσεις.

Αυτομάτως το παραπάνω σκοτώνει και το περίφημο 5.5, την μεσαία δηλαδή Adventure που είδαμε πριν λίγους μήνες στην EICMA και που υποτίθεται πως θα ερχόταν σε συνεργασία με την Benelli και κατά επέκταση την QJ. Αυτό το επιβεβαίωσε όμως και ο Sardarov, που συμφωνεί με τον Pierer στο γεγονός πως δεν χρειάζεται κάτι τέτοιο η αγορά, από την MV Agusta συγκεκριμένα. Στα υπόλοιπα όμως φαίνεται πως οι δυο τους διαφωνούν γιατί ο Sardarov λέει πως το Lucky Explorer θα ξεκινήσει να παράγεται σε τρεις μήνες και θα λέγεται MV Agusta LXP.

Να σας θυμίσουμε πως εμείς το έχουμε οδηγήσει και μάλιστα ο Cathcart προσπάθησε να «πουλήσει» την ιδέα και στον Pierer, λέγοντας πως υπάρχει χώρος για ακριβές Adventure που ο στόχος τους είναι περισσότερο τουριστικός, αλλά ο ισχυρός άνθρωπος της KTM ήταν ανένδοτος. Σε κάθε περίπτωση το όνομα Lucky Explorer ήταν το πρώτο που απέρριπτε, οπότε ίσως εκεί, στην αλλαγή του ονόματος, να βρέθηκε τελικά κοινός τόπος με τον Sardarov.

Το άλλο σημείο που οι συνεντεύξεις των δύο αντρών λένε διαφορετικά πράγματα, είναι στο θέμα του ιδιοκτησίας της MV Agusta. Πρόσφατα και ο Hubert Trunkenpolz, ο Ν.2 της KTM για να δώσουμε πιο απλά την βαρύτητα των αρμοδιοτήτων, άφησε ξεκάθαρα να εννοηθεί πως αναλαμβάνουν την MV Agusta εξ ολοκλήρου, όπως άλλωστε είπε και ο Pierer στον Cathcart.

Επιπρόσθετα το MOTO είναι σε θέση να γνωρίζει πως το KTM Group έστειλε επιστολή στους βασικούς προμηθευτές του, εξηγώντας πως πλέον αναλαμβάνει πλήρως την διαχείριση της MV Agusta και πως θέλει να κρατήσει την γραμμή παραγωγής στην Ιταλία, προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος για νέες παραγγελίες.

Αυτό το τελευταίο μας δείχνει πως δεν πρόκειται για πόλεμο ανακοινώσεων δύο νέων συνεργατών αλλά πως πράγματι ο Pierer έχει προχωρήσει με τον τρόπο που έχει ανακοινώσει πως θα κάνει.

Οπότε οι παραπάνω δηλώσεις του Sardarov στο ιταλικό περιοδικό Motociclismo μπορούν να αξιολογηθούν και ως μία πρόθεση να κατευνάσει το υπάρχον δίκτυο αντιπροσώπων μετά την θύελλα των δηλώσεων από πλευράς KTM.

Σε αυτή τη συνέντευξη άλλωστε ο Sardarov λέει τα καλύτερα λόγια για τον Stefan Pierer, για το γεγονός πως είναι ένας από τους διαμορφωτές της παγκόσμιας αγοράς μοτοσυκλέτας και πως ο ίδιος θα παραμείνει για τουλάχιστον μία πενταετία στο τιμόνι της MV Agusta και στο νέο joint venture που έχουν δημιουργήσει με την KTM. Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που περιμένουμε να δούμε αν ισχύει, μαζί με το τρίμηνο που έχει δώσει για την On-Off τρικύλινδρη μοτοσυκλέτα τους που πλέον θα λέγεται LXP.

Το άλλο στο οποίο συμφωνούν οι δηλώσεις του με εκείνες του Pierer, είναι πως το μέλλον της MV Agusta είναι να ανταγωνιστεί την Ducati με μοτοσυκλέτες που θα κατασκευάζονται και θα σχεδιάζονται στην Ιταλία. Επιβεβαίωσε σε εκείνο το σημείο πως το σχεδιαστικό γραφείο CRC θα μπει κάτω από την ομπρέλα του Kiska και ο σχεδιασμός θα παραμείνει στο Varese, όπως είπε και ο Pierer και εξήγησε και τους λόγους που θα το κάνει αυτό.

Στο τέλος ο Sardarov εξαπέλυσε βέλη προς την Ducati και την Triumph, όταν ο δημοσιογράφος τον ρώτησε για ποιο λόγο είχε προσεγγίσει τους Κινέζους κατασκευαστές με την σειρά, ξεκινώντας με την Loncin και πηγαίνοντας και στην QJ μέχρι οι Αυστριακοί να βάλουν τέλος σε αυτό το σενάριο. Υπεραμύνθηκε της θέσης του λέγοντας πως για να καλύπτουν τα έξοδά τους θα πρέπει να παράγουν 15.000 με 20.000 μοτοσυκλέτες τον χρόνο πράγμα που δεν μπορεί να γίνει αν δεν κάνουν τέτοιες κινήσεις. Εκεί πήρε αμυντική στάση λέγοντας πως οι μισές Ducati παράγονται στην Ταϊλάνδη, όπως και όλες οι Triumph. Ο κόσμος θεωρεί πως αγοράζει Αγγλικές και Ιταλικές μοτοσυκλέτες, όταν στην ουσία αγοράζει Ασιατικές, την ώρα που όλες οι MV Agusta παράγονται στην Ιταλία με 85% Ιταλικά εξαρτήματα. (σημείωση εδώ πως το αντίστοιχο ποσοστό για την Ducati Multistrada V4 είναι μόλις 60%). Οπότε, ολοκλήρωσε ο Sardarov, η κίνηση αυτή είχε γίνει τα πλαίσια της ανταγωνιστικότητας.

Sardarov: Η MV Agusta θα γίνει το μεγάλο πρόβλημα της Ducati

Στην ερώτηση πως βλέπει το μέλλον σε μία πενταετία ο Sardarov είπε:

«Πιστεύω πως θα δώσουμε στην Ducati μερικούς πολύ ισχυρούς πονοκεφάλους γιατί με τις υποδομές και τις διασυνδέσεις προμηθευτών της KTM θα μπορέσουμε να κάνουμε πολλά βήματα μπροστά και να κάνουμε την Ducati να πονέσει πολύ. Θα συνεχίσουμε να φτιάχνουμε τις μοτοσυκλέτες μας στην Ιταλία, ενώ η Ducati θα φτιάχνει ολοένα και περισσότερες στην Ταΐλάνδη και αυτό θα είναι ένα μεγάλο πρόβλημα για εκείνους».

Προς επίρρωση των παραπάνω, να θυμίσουμε πως η KTM πράγματι προορίζει την MV Agusta ως το αντίπαλο δέος για την Ducati. Γεγονός επίσης που έχουμε αναφέρει στο MOTO, πως η KTM έφτασε πολύ κοντά στην απόκτηση της Ducati πριν από λίγα χρόνια. Τόσο κοντά που ξέφυγε η πληροφορία από το στενό κύκλο της διοίκησης και έφτασε στα πιο χαμηλά στρώματα γιατί μπήκαν στην διαδικασία να προετοιμάζουν γραφειακούς χώρους και να εσωτερικές μετακινήσεις. Αν θυμάστε στο παρελθόν κάθε λίγο έβγαινε και μία «είδηση» πως η Ducati πωλείται. Εμείς όμως γράφαμε πως η Ducati είναι ένα asset για την γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία που βρίσκεται μόνιμα προς πώληση για το κατάλληλο αντίτιμο, οπότε δεν έχει νόημα καμία είδηση πως πωλείται. Η είδηση υπάρχει μόνο στο «πουλήθηκε» καθώς η κατάσταση προς πώληση είναι μόνιμη και η KTM είχε φτάσει σε οριστική συμφωνία με τα πάντα έτοιμα, όταν τελευταία στιγμή ενεργοποίησαν μία δικλείδα ασφαλείας οι παλαιοί μέτοχοι των ιδρυτών της Ducati Meccanica, καθώς οι Ducati είναι δύο, που τους επιτρέπει να ασκήσουν βέτο. Πράγμα που έκαναν συγκεκριμένα για τους Αυστριακούς. Τώρα οι Αυστριακοί επιστρέφουν μέσω της MV Agusta, είτε με τον Sardarov σε ενεργό ρόλο, είτε -το πιθανότερο- χωρίς την παρουσία του.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.