Sena 30K: Δοκιμή long term!

Πάντα σε επαφή!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/7/2019

Το σύστημα 30K της Sena, είναι αυτή τη στιγμή ό,τι πιο πρόσφατο και πιο εξελιγμένο διαθέτει η εταιρεία στον τομέα της ασύρματης επικοινωνίας. Ήδη από τις αρχές του χρόνου, έχουμε στα χέρια μας (απευθείας από το εργοστάσιο) και χρησιμοποιούμε τρία σετ 30K, έχοντας καταγράψει εδώ τις πρώτες μας εντυπώσεις από το συγκεκριμένο σύστημα.
Το να είσαι συνεχώς συνδεδεμένος και να έχεις την δυνατότητα διαρκούς επικοινωνίας όταν οδηγείς μοτοσυκλέτα, είναι σίγουρα μια περίεργη αίσθηση. Αυτό όμως που αρχικά σε ξενίζει, μπορούμε να σας πούμε με απόλυτη βεβαιότητα ότι μετά από μισό χρόνο σου γίνεται απαραίτητο. Η καθημερινή συμβίωση με το 30Κ της Sena, σου αποκαλύπτει ότι πρόκειται για εκείνες τις περιπτώσεις που αποτελούν αυτό ακριβώς που ήθελες και δεν ήξερες ότι το θέλεις. Εντάξει, σίγουρα υπάρχουν αρκετοί… "πολέμιοι" των ενδοσυνεννοήσεων και υπέρμαχοι της απομόνωσης που μοιραία συνοδεύει την οδήγηση μιας μοτοσυκλέτας, αλλά η λειτουργικότητα του συστήματος και η πληθώρα επιλογών που προσφέρει, μπορεί να αναστρέψει οποιαδήποτε άποψη, αρκεί και μόνο να το δοκιμάσεις.


Σχετικά με τις λειτουργίες και τις ανεξάντλητες δυνατότητες της 30Κ, μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά στον παραπάνω σύνδεσμο, αλλά επιγραμματικά θα αναφέρουμε ότι ένα από τα ισχυρά πλεονεκτήματά της είναι η δυνατότητα του meshing, της διασύνδεσης δηλαδή θεωρητικά άπειρων μονάδων μεταξύ τους, οι οποίες δημιουργούν ένα γκρουπ επικοινωνίας. Αυτή είναι μέχρι στιγμής η μοναδική λειτουργία που δεν είχαμε δοκιμάσει ενδελεχώς και λέμε μέχρι στιγμής διότι την ώρα που γράφονται αυτές οι αράδες, συμβαίνει αυτό ακριβώς το πράγμα. Το MEGA TEST του περιοδικού βρίσκεται σε εξέλιξη και από τους 11 αναβάτες που συμμετέχουν στην υπερπαραγωγή του ΜΟΤΟ, οι πέντε διαθέτουν την μονάδα 30Κ, δοκιμάζοντας στην πράξη και σε δύσκολες μάλιστα συνθήκες την αποτελεσματικότητα του συστήματος. Μόλις το μεγάλο κονβόι των mega adventures επιστρέψει στην βάση μας, θα ακολουθήσει και μια αναλυτική παρουσίαση για την συγκεκριμένη δυνατότητα που προσφέρουν τα συστήματα της Sena.
Σε ό,τι αφορά όμως τις υπόλοιπες λειτουργίες έχουμε ήδη σχηματίσει μια ολοκληρωμένη άποψη για την απόδοση της 30Κ. Ξεκινώντας από τα πρακτικά θέματα, αξίζει να αναφέρουμε ότι η συγκεκριμένη μονάδα είναι σημείο αναφοράς από θέμα αυτονομίας. Σε κανονική χρήση επί καθημερινής βάσης, θα περάσουν τουλάχιστον 30 μέρες έως και ένας μήνας, πριν ακούσετε την συμπαθέστατη κυρία που έχει ηχογραφήσει το μήνυμα για χαμηλή στάθμη μπαταρίας, ενώ φόρτιση γίνεται σχετικά γρήγορα (μέσα σε δύο με δυόμιση ώρες είναι πλήρως φορτισμένη).


Άψογη και όπως την υπόσχεται το εργοστάσιο, είναι και η ιδιότητα της αδιαβροχοποίησης του συστήματος. Να τονίσουμε εδώ ότι η μονάδα 30Κ εκτέθηκε στις ακραίες νεροποντές που μας ταλαιπώρησαν πριν λίγους μήνες, επιδεικνύοντας απροβλημάτιστη λειτουργία ακόμη κι όταν έτρωγε… χαλάζι! (όταν επιστρέψουν από το MEGA TEST θα μάθουμε και πώς συμπεριφέρεται… στη λάσπη). Σε ό,τι αφορά την απόδοσή του, ο ήχος από τα ηχεία είναι σε πολύ καλό επίπεδο, αλλά στη δική μας περίπτωση, που αλλάζουμε μοτοσυκλέτες συχνά κι από ένα μεγάλο on-off που η ζελατίνα του πιάνει… δύο ορόφους πολυκατοικίας μπορεί να βρεθούμε στην σέλα ενός naked, θέλει προσαρμογή της έντασης. Υπήρξαν κάνα δυο περιπτώσεις που λόγω της φασαρίας από τον αέρα δεν ακούσαμε τον ήχο κλήσης κι ήθελε γενναία αύξηση της έντασης μέσω του βολικού περιστροφικού διακόπτη.

Αντιθέτως, η ποιότητα του μικροφώνου παραμένει σταθερά σε υψηλά επίπεδα, καθώς ακόμη και με σχεδόν 200Km/h στο κοντέρ σε γυμνή μοτοσυκλέτα, ο συνομιλητής δεν καταλάβαινε καν ότι ήμασταν εν κινήσει! Για τους πιο απαιτητικούς που θέλουν εκτός από την διασύνδεση θέλουν να έχουν διαρκή ενημέρωση ή ψυχαγωγία, η συνεργασία με την εφαρμογή της Sena για κινητά δουλεύει άριστα και η προ-ρύθμιση των ραδιοφωνικών σταθμών δίνει την ευκολία με το πάτημα ενός κουμπιού να ακούς αυτό που θέλεις.
Περισσότερα γι' αυτή την long term δοκιμή της Sena 30K, με άρωμα… περιπέτειας, θα διαβάσετε σε λίγες μέρες μαζί με τις μοναδικές καταγραφές από το φετινό MEGA TEST.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.