Σχέδια της BMW για την μέγιστη παθητική ασφάλεια

Πολλά στάδια μετά το C1
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/2/2021

Η BMW έχει εμπράκτως δείξει στο παρελθόν με το σκούτερ C1 πως υποστηρίζει την αναζήτηση για ένα δίκυκλο όχημα με αυξημένη παθητική ασφάλεια. Το C1 παρουσιάστηκε πριν 20 χρόνια και ήταν μία εξαιρετικά ακριβή μελέτη της BMW που τελειοποιήθηκε μετά από πολλά crash test και στηρίχθηκε επικοινωνιακά εκείνη την εποχή ως το σκούτερ που οδηγείς χωρίς να φοράς κράνος και δευτερεύων όφελος πως είσαι καλύτερα προστατευμένος από τον καιρό.

Σε κάθε περίπτωση ένα βασικό θέμα στο σχεδιασμό που σύμφωνα με τον εμπορικό κόσμο δεν βοήθησε στην εδραίωσή του στην αγορά, ήταν πως πρακτικά δεν είχε θέση συνεπιβάτη. Μπορούσες να βάλεις δεύτερο άτομο, αλλά με θυσίες και για τους δύο. Το νέο σχέδιο που κατέθεσε εδώ και καιρό η BMW, αλλά ήρθε τώρα στο φως μέσα από την WIPO, τον οργανισμό που προστατεύει τα πνευματικά δικαιώματα, μας δείχνει πως οι Γερμανοί πηγαίνουν τα πράγματα ένα βήμα παρακάτω και ακυρώνουν οριστικά τον συνεπιβάτη.

Στο νέο σχέδιο ο αναβάτης πηγαίνει τελείως πίσω, ελάχιστα μπροστά από τον άξονα του πίσω τροχού, που μάλλον έχει και κινητήρα hub καθώς το σχέδιο μαρτυρά ηλεκτρικό όχημα. Απομακρυσμένος από τον εμπρός τροχό, ο αναβάτης θα έχει αναγκαστικά και ένα τιμόνι που δεν είναι απευθείας συνδεδεμένο με το εμπρός τροχό. Έτσι ώστε επιπρόσθετα να έχει λιγότερες πιθανότητες τραυματισμού από το τιμόνι σε περίπτωση σύγκρουσης.

Το βασικό στοιχείο είναι το μεταλλικό κλουβί που περικλείει την θέση οδήγησης, ένα roll cage αντίστοιχο αγωνιστικού οχήματος που εγκλωβίζει τον αναβάτη στο εσωτερικό του και τον προστατεύει.

Η σκέψη αυτή είναι παλιά, είπαμε πως το C1 έχει κλείσει εικοσαετία που βγήκε στην αγορά, άρα το μελετούσαν ήδη από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90. Από τότε έχουν υπάρξει κι άλλες, εκτεταμένες μελέτες για τα ατυχήματα μοτοσυκλετών μέσα στον αστικό ιστό, που δείχνουν πως ο μοτοσυκλετιστής δεν έχει πολλές πιθανότητες να αποφύγει τον τραυματισμό ακόμη κι αν προλάβει να φύγει από την μοτοσυκλέτα. Το κλειδί εδώ είναι ο αστικός ιστός, το κέντρα των πόλεων με ατυχήματα που δεν γίνονται με πολλά χιλιόμετρα και εκεί που δεν υπάρχει χώρος για να συρθεί κάποιος μέχρι να σταματήσει, χωρίς να χτυπήσει κάπου άλλου.

Η BMW με αυτό το σχέδιο θέλει να μελετήσει ακόμη περισσότερο τις δυνατότητες της αυξημένης παθητικής ασφάλειας για ξεκάθαρα ατομική μετακίνηση. Το κλουβί ασφαλείας στοχεύει ακριβώς σε αυτό και φαίνεται ξεκάθαρα η επιρροή του C1 στον σχεδιασμό του, από την πρόσθετη ενίσχυση που υπάρχει στο ύψος του ώμου. Αυτό το πρόσθετο μπράτσο είναι το πρώτο που έρχεται σε επαφή με την άσφαλτο εξασφαλίζοντας μία απόσταση από το έδαφος ώστε να μην εγκλωβιστούν τα άκρα του αναβάτη κάτω από το σκούτερ όταν αυτό πέσει.

Από εκεί και πέρα το σχέδιο δεν δείχνει οροφή, όπως είχε το C1 αλλά και τα σχέδιά του που κυκλοφόρησαν πέρσι το καλοκαίρι για μία ηλεκτρική νέα έκδοση. Δεν είναι όμως σίγουρο πως η οροφή θα απουσιάζει ολότελα, αν σκεφτεί κανείς πως εδώ βλέπουμε μόνο τον σκελετό και μάλιστα ένα βασικότερο στοιχείο, αυτό της μπροστινής ανάρτησης δεν αποκαλύπτεται καθόλου.

Σίγουρα θα είναι κάποιο εναλλακτικό σύστημα, ιδιαίτερα από την στιγμή που το τιμόνι δεν συνδέεται απευθείας στο πιρούνι και η BMW είναι εταιρεία που έχει δουλέψει αρκετά στα εναλλακτικά συστήματα αναρτήσεων.

Τα πόδια του αναβάτη θα είναι μπροστά, σε μία cruiser θέση οδήγησης και θυμόμαστε παλαιότερες αναφορές της BMW από μελέτες σε crash test που δείχνουν πως υπό προϋποθέσεις και πάντα με δεδομένο πως μιλάμε για αστικές μετακινήσεις στα όρια ταχύτητας του ΚΟΚ, μία τέτοια στάση σώματος προστατεύει από πιο σοβαρούς τραυματισμούς.

Όλο το εμπρός μέρος είναι φτιαγμένο για να απορροφά την πρόσκρουση και μπορείτε να θυμηθείτε και εδώ, πως η BMW έχει μελετήσει κάθε πιθανή λύση για λιγότερες ζημιές κατά την μετωπική σύγκρουση.

Η προσπάθεια για να έρθει το κέντρο βάρους χαμηλά και μπροστά, τώρα που ο αναβάτης κάθεται τέρμα πίσω, εικάζουμε πως θα γίνεται με τις μπαταρίες αλλά και με τον τύπο της εμπρός ανάρτησης.

Το τελευταίο στοιχείο είναι πως η BMW κατέθεσε τα σχέδια αυτά στο ευρωπαϊκό γραφείο της WIPO τον Αύγουστο του 2018 αλλά επέλεξε να μείνουν κλειδωμένα μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2021, ενώ τον Αύγουστο του 2020 ξεκλείδωσαν και τα σχέδια ενός ηλεκτρικού C1, όπως βλέπετε εδώ. Αυτό σημαίνει πως όλα τα παραπάνω δεν είναι μία σχεδιαστική άσκηση αλλά προσεκτικά σχεδιασμένα βήματα στην εξέλιξη ενός νέου ηλεκτρικού σκούτερ με έμφαση στην παθητική ασφάλεια και στην αυστηρά ατομική μετακίνηση.

Ετικέτες

Μια Ducati Panigale V2 Final Edition για το σαλόνι σας από την Pocher

Ένα εντυπωσιακό kit μοντελισμού κλίμακας 1:4 της αποτίει φόρο τιμής στον θρυλικό δικύλινδρο κινητήρα των Ιταλών
Porcher Ducati
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/2/2026

Η εποχή του υπερτετράγωνου (εξ ου και το όνομα άλλωστε) Superquadro V2 κινητήρα της Ducati μπορεί να φτάνει στο τέλος της, όμως η Pocher προσφέρει στους λάτρεις του ένα εξαιρετικά λεπτομερές αντίγραφο. Το μοντέλο σε κλίμακα 1:4 της Panigale V2 Superquadro Final Edition αποτελεί έναν πιο προσιτό τρόπο να αποκτήσει κανείς τις τελευταίες μοτοσυκλέτες που θα τον φέρουν.

Με τη Ducati να στρέφεται σε κινητήρες νέας γενιάς, η Panigale V2 Superquadro Final Edition σηματοδοτεί το κλείσιμο ενός μεγάλου κεφαλαίου για έναν εμβληματικό κινητήρα της εταιρείας. Επειδή όμως η απόκτηση της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας αποτελεί για τους περισσότερους ένα άπιαστο όνειρο, η Pocher παρουσίασε μια εναλλακτική που μπορεί να μεταφέρει την αύρα της Ducati απευθείας στο σαλόνι σας. Το συγκεκριμένο kit είναι επίσημα αδειοδοτημένο από το Borgo Panigale και έχει σχεδιαστεί με τέτοια ακρίβεια που αναδεικνύει κάθε μηχανολογική λεπτομέρεια της μοτοσυκλέτας.

Η Pocher, γνωστή για τα κορυφαίας ποιότητας μοντέλα της, δεν δημιούργησε ένα απλό παιχνίδι, αλλά ένα απαιτητικό project για υπομονετικούς λάτρεις του μοντελισμού. Το kit της Panigale V2 Superquadro Final Edition αποτελείται από περισσότερα από 700 εξαρτήματα, συνδυάζοντας χυτό μέταλλο (die-cast) με λεπτομερή πλαστικά μέρη, και εκτιμάται ότι απαιτούνται πάνω από 30 ώρες εργασίας για την ολοκλήρωσή του. Η λεπτομέρεια είναι καθηλωτική, από τους διακόπτες στο τιμόνι και την οθόνη, μέχρι την πιστή αναπαράσταση του Superquadro κινητήρα, των αναρτήσεων και της αλυσίδας κίνησης. Ακόμα και οι επιθετικές γραμμές της μοτοσυκλέτας και η αεροδυναμική της στάση έχουν μεταφερθεί αναλλοίωτες στη μικρογραφία. To κόστος του βέβαια δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί και από τίποτα λιγότερο, καθώς στις £789.99, δηλαδή λίγο πάνω από τα 900€, δεν το λες και ακριβώς ευκαιρία.

Porcher Ducati

Για όσους έχουν μια προτίμηση στο μηχανολογικό σκέλος σε σχέση με το σχεδιαστικό ή για όσους θεωρούν το κόστος του πλήρους kit αλμυρό, η εταιρεία προσφέρει και μια ακόμη επιλογή μοντέλου της ίδιας κλίμακας, που εστιάζει αποκλειστικά στον V2 κινητήρα.

Μπορεί ένα στατικό μοντέλο να μην αντικαθιστά την αίσθηση της οδήγησης ενός δικύλινδρου Ducati, όμως σε μια εποχή που οι V2 κινητήρες εσωτερικής καύσης γίνονται όλο και πιο σπάνιοι, τα συγκεκριμένα μοντέλα θυμίζουν μια εποχή που φτάνει στο τέλος της, έναν σπουδαίο κινητήρα αλλά και τις μοτοσυκλέτες (Panigale, Streetfighter) που έπλασαν την Ducati που σήμερα γνωρίζουμε.