Stefan Pierer KTM CEO: «Η ηλεκτροκίνηση είναι μία ανοησία»

«Προωθείται από πολιτικούς χωρίς επιστημονική κατάρτιση»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/1/2022

Ο Stefan Pierer, CEO της Pierer Mobility-AG που μεταξύ άλλων ελέγχει τις KTM, Husqvarna και GASGAS τοποθετήθηκε για την ηλεκτροκίνηση λέγοντας πως οι κινητήρες εσωτερικής καύσης δεν θα πάψουν να υπάρχουν. Και συνέχισε λέγοντας πως η ηλεκτροκίνηση είναι μία ανοησία (Schwachsinn η αρχική λέξη που είναι βαρύτερος χαρακτηρισμός από το ανοησία). Η τοποθέτησή του έχει διπλή αξία, τόσο γιατί αντιπροσωπεύει το Ν.1 σε πωλήσεις στην Ευρώπη με 332.881 μοτοσυκλέτες μόνο το 2021, αλλά επιπρόσθετα γιατί κατέχει και θεσμικό ρόλο. Είναι πρόεδρος του ACEM του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Κατασκευαστών Μοτοσυκλετών αλλά και πρόεδρος της MSMA, που εκπροσωπεί όλους τους κατασκευαστές μοτοσυκλετών σε ζητήματα τεχνικών προδιαγραφών και κανονισμών σε MotoGP και WSBK.

Από τον θεσμικό του λοιπόν ρόλο, η τοποθέτηση αυτή αποκτά πολλαπλάσια βαρύτητα και ουσιαστικά αντιπροσωπεύει τις απόψεις όλων των κατασκευαστών και τουλάχιστον σίγουρα των Ευρωπαίων. Σε αυτό το σημείο πρέπει να θυμίσουμε στους αναγνώστες πως το MOTO, ενεργώντας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, έχει συνομιλήσει πρόσφατα με τα κορυφαία στελέχη των εργοστασίων, έχοντας δημοσιεύσει τις απόψεις τους σχετικά. Βασιζόμενοι σε αυτό τον βαθμό επικοινωνίας και πληροφορίας που έχουμε, μπορούμε να πούμε πως πράγματι δεν διαφέρουν και οι τοποθετήσεις των υπόλοιπων από την συγκεκριμένη του κ.Pierer, παρότι κανείς τους δεν τοποθετήθηκε τόσο αιχμηρά.

Η τοποθέτηση αυτή του κ.Pierer που έγινε στο γερμανικό Speedweek και μία περίληψή της υπάρχει εδώ, δεν είναι ωστόσο αφοριστική ως προς την ηλεκτροκίνηση συνολικά. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως η KTM ήταν από τις πρώτες εταιρείες με ηλεκτρική μοτοσυκλέτα στην παραγωγή της, και παραμένει ακόμη μπροστά όσο οι υπόλοιποι μεγάλοι κατασκευαστές δεν κάνουν αντίστοιχα μεγάλο βήμα, αλλά μικρότερα με πολλά ηλεκτρικά στο στάδιο του πρωτότυπου, πλην της Harley Davidson και του φανταστικού -εντός πλαισίων- LiveWire.

Αυτό βέβαια έχει ευνοήσει και τις υπόλοιπες αμιγώς ηλεκτρικές μοτοσυκλετιστικές μάρκες, όπως η Zero, να κάνουν μεγάλα βήματα στην εξέλιξή τους δρώντας δίχως τον παραδοσιακό ανταγωνισμό. Επιπρόσθετα η Pierer Mobility-AG δραστηριοποιείται στα ηλεκτρικά ποδήλατα και ελαφρά ηλεκτροκίνητα δίκυκλα και ετοιμάζει κι άλλα μοντέλα, οπότε μάλλον η τοποθέτηση του προέδρου της γίνεται με διάθεση να μπει ένα φρένο στις προσδοκίες ή την καταστροφολογία, αποσαφηνίζοντας πως δεν πρέπει να προεξοφλεί κανείς το μέλλον. Οι υπέρμαχοι της ηλεκτροκίνησης κάνουν τα πράγματα να φαίνονται πολύ πιο κοντά και αντίστοιχα οι πολέμιοί της προεξοφλούν ένα πιο αβέβαιο μέλλον από αυτό που πραγματικά έρχεται.

«Από την θέση του προέδρου της ACEM μπορώ να πω πως σε αντίθεση με την αυτοκινητοβιομηχανία, εμείς έχουμε ένα ξεκάθαρο όραμα για το ταξίδι που έχουμε ξεκινήσει. Υπολογίζουμε πως με ηλεκτρονικά 48V στην Α1 κατηγορία που είναι μέχρι 11Kw ή 15 ίππους, πολλά μοντέλα θα γίνουν ηλεκτρικά τα επόμενα δέκα χρόνια, κυρίως στην Ευρώπη. Αυτό βρίσκει εφαρμογή στα σκούτερ και τα μικρά δίκυκλα. Όλα τα δίχρονα θα εξαφανιστούν και όλα τα μεγαλύτερης απόδοσης δίκυκλα που αφορούν μοτοσυκλέτες, θα πάνε προς την κατεύθυνση των συνθετικών καυσίμων. Αυτά είναι πολύ ξεκάθαρα πλάνα εξέλιξης για τους κατασκευαστές. Έτσι το βλέπουμε και για τα MotoGP. Στο ορατό μέλλον θα χρησιμοποιούμε συνθετικά καύσιμα στα MotoGP. Η ιδέα μου ήταν, και το έχω πει από το 2021 σε όλους τους εμπλεκόμενους, να ξεκινήσουμε πρώτα την χρήση τους με Moto3 και Moto2 για να αποκτήσουμε εμπειρία. Δεν υπάρχει ημερομηνία λήξης για τους κινητήρες εσωτερικής καύσης στα GP και δεν θα υπάρξει παρόλο που αυτοκινητοβιομηχανίες, όπως η Audi, ανακοινώνουν την διακοπή της παραγωγής τέτοιων κινητήρων από το 2033. Θα έχουμε κινητήρες εσωτερικής καύσης για πάντα. Η ηλεκτροκίνηση είναι μία ανοησία που την προωθούν πολιτικοί που δεν έχουν επιστημονική κατάρτιση. Μία κατασκευασμένη ανοησία. Μία σημερινή MotoGP μοτοσυκλέτα που ολοκληρώνει έναν αγώνα χρησιμοποιώντας 20 λίτρα καυσίμου, απαιτεί συγκεκριμένη ποσότητα ενέργειας, μετρώντας απόδοση και συνολική απόσταση, την οποία μπορείς να έχεις μόνο αν χρησιμοποιήσεις μία συστοιχία μπαταριών 500 κιλών! Πρέπει πρώτα να σκεφτείς κάτι τόσο ηλίθια απλό, πριν κάνεις την οποιαδήποτε πρόταση. Σήμερα έχουμε 100.000 θεατές σε κάθε αγώνα MotoGP που έρχονται να δουν μοτοσυκλέτες με κινητήρες εσωτερικής καύσης. Και για αυτό οι MotoE αγώνες δεν θα έχουν μέλλον. Τις μπαταρίες στο paddock τις φορτίζουμε με γεννήτριες που καίνε diesel και ρυπαίνουν την ατμόσφαιρα με μπόλικο CO2. Από εκεί και πέρα κανείς δεν λέει «ποτέ», αλλά δεν διαβλέπω κάποια αντικατάσταση κινητήρων εσωτερικής καύσης στα GP, τουλάχιστον μέχρι το 2035. Ακόμη κι έτσι όμως, τι θα γίνει με τους εκατομμύρια τέτοιους κινητήρες εκεί έξω; Τα συνθετικά καύσιμα είναι η λύση, όχι η ηλεκτροκίνηση. Εκεί που πραγματικά μπορείς να αφαιρέσεις CO2 από την ατμόσφαιρα. Πρέπει επίσης να συνυπολογίσει κανείς πόσες πολύτιμες πρώτες ύλες χρειάζονται για να παραχθεί ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο, έναντι ενός συμβατικού».

Ο κ.Pierer από εκεί και πέρα τόνισε πως σε αντίθεση με κάθε άλλη φορά, τις αποφάσεις εδώ δεν τις καθορίζει η αγορά μόνη της και ο τελικός αγοραστής, αλλά οι πολιτικοί και η συγκεκριμένη ατζέντα που ακολουθούν.

Σε αυτό το σημείο να θυμίσουμε στους αναγνώστες πρόσφατο σχόλιο που έγινε από στέλεχος με υψηλά καθήκοντα μέσα στην BMW Motorrad, τονίζοντας σε εμένα προσωπικά πως δεν γίνονται πρόσθετες επενδύσεις για την ηλεκτροκίνηση στα δίκυκλα σε ερευνητικό επίπεδο για την ανάπτυξη της τεχνολογίας. Το τμήμα της μοτοσυκλέτας απλά ακολουθεί την εξέλιξη της τεχνολογίας από τα αυτοκίνητα κι αυτό σημαίνει πως θα είναι πάντα αρκετά βήματα πίσω γιατί η συρρίκνωση των μεγεθών κρατώντας την απόδοση είναι το επόμενο στάδιο, σε οποιοδήποτε παράδειγμα. Σε αντιστοιχία και προ διετίας δηλώσεις του κ. Eric De Seynes στο MOTO, προέδρου της Yamaha Motor Europe, πως η ανάπτυξη νέων κινητήρων εσωτερικής καύσης δεν πρόκειται να σταματήσει τουλάχιστον για την επόμενη 15ετία, ενώ πρόσφατα η Yamaha με την Kawasaki ξεκίνησαν την από κοινού εξέλιξη νέων κινητήρων με χρήση υδρογόνου για την εποχή μετά από αυτή την δεκαπενταετία. Τέλος, ο πυρήνας των αναγνωστών του περιοδικού ΜΟΤΟ, ίσως να θυμάται πως το 2008(!) είχαμε γράψει πως η ηλεκτροκίνηση είναι ένα βήμα που θα ζήσουμε σίγουρα, θα το ευχαριστηθούμε, θα δούμε νέα οχήματα που θα μας βολεύουν σε νέες κατηγορίες και τέλος θα κάνουμε την μετάβαση σιγά-σιγά σε μία νέα κοινωνία με το υδρογόνο σε ρόλο ενεργειακού νομίσματος...

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες