Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Τα ονομαστά πλαίσια της εταιρείας έφτασαν μέχρι και στο MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.
 
Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.
 
Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”
Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.
Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.
 
Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.
Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.
 
Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.
Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.
 
Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.
 
Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.
 
Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.
Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.
 
Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.
Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.
 
Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.
 
Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.
Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.
 
Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.
Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.
 
Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).
Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

IRID: Ηλεκτροχρωμική ζελατίνα χωρίς μπαταρίες – Σκουραίνει με ηλιακή ενέργεια [Video]

Στην παραγωγή και για κράνη μοτοσυκλέτας - Ποιες εταιρείες θα τη βάλουν πρώτες
Ηλεκτροχρωμική LCD ζελατίνα IRID 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

6/2/2026

Η ιταλική IRID φέρνει στην παραγωγή την δική της πρόταση για την προστασία των ματιών του αναβάτη με την ηλεκτροχρωμική ζελατίνα που έχει εξελίξει να μην χρειάζεται μπαταρίες για τη λειτουργία της.

Η ενσωμάτωση φωτοχρωμικών ζελατίνων στα κράνη δεν είναι φυσικά κάτι καινούργιο με τους κατασκευαστές ωστόσο να ψάχνουν διαρκώς νέους τρόπους για να τις κάνουν πιο αποδοτικές και χρηστικές, δίνοντας παράλληλα και μεγαλύτερη ελευθερία επιλογές στους αναβάτες.

Οι φωτοχρωμικές ζελατίνες είναι πλέον κάτι αρκετά συνηθισμένο στα κράνη, όμως κατασκευαστές όπως η Shoei έχουν πάει ένα βήμα παραπέρα με την διάθεση ηλεκτροχρωμικών LCD ζελατινών που χρησιμοποιούν μικρές μπαταρίες (διαβάστε περισσότερα εδώ). 

Το όφελος για τον αναβάτη σε αυτή την περίπτωση είναι ότι δεν χρειάζεται να αφαιρέσει τη ζελατίνα από το κράνος αν οδηγεί το βράδυ ή σε συνθήκες με χαμηλό περιβαλλοντικό φωτισμό, όπως θα έκανε με μία φωτοχρωμική που χρησιμοποιεί το φως και θα γινόταν σκούρα αν έπεφταν επάνω της φώτα αυτοκινήτου. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει αναβάτης είναι να την απενεργοποιήσει.

Ηλεκτροχρωμική LCD ζελατίνα IRID 2026

Τώρα έρχεται η ιταλική IRID να κάνει τα πράγματα πιο απλά και ταυτόχρονα πιο φιλικά περιβαλλοντικά αφού η δική της ηλεκτροχρωμική ζελατίνα εξαλείφει την ανάγκη για χρήση μπαταριών ως πηγή ενέργειας.

Η πρόταση της ιταλικής εταιρείας χρησιμοποιεί ένα μικρό ηλιακό πάνελ στην κορυφή της, όπως αυτό που έχουν τα κομπιουτεράκια, για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, το οποίο και τοποθετείται στη μέση, στο πάνω μέρος της ζελατίνας. Έτσι η ζελατίνα αλλάζει ενεργεία το ποσοστό διαφάνειας με παράλληλη χρήση αισθητήρα φωτός.

Οι Ιταλοί υπόσχονται εξαιρετική απόδοση σε πραγματικές συνθήκες για την LCD ζελατίνα τους με πολύ χαμηλούς χρόνους απόκρισης, εξαιρετικά ομοιόμορφη λειτουργία σε όλη την έκταση της ζελατίνας, μηδενικές χρωματικές αλλοιώσεις, μηδενικό "τρεμόπαιγμα" (flickering), αλλά και "ανοσία" στην πόλωση του φωτός που σημαίνει ότι ο αναβάτης δεν θα παρατηρεί περίεργες γραμμές και... ουράνια τόξα όταν λειτουργεί.

Για την εξέλιξη της ηλεκτροχρωμικής ζελατίνας η IRID έχει κατοχυρώσει πατέντες σε 15 διαφορετικούς τομείς, ενώ η εφαρμογή της δεν περιορίζεται στα κράνη μοτοσυκλέτας αφού μπορεί να τοποθετηθεί σε γυαλιά οράσεως και ηλίου αλλά και σε μάσκες enduro-MX-ski, ακόμη και σε παρμπρίζ οχήματος. Στα χαρακτηριστικά της ζελατίνας περιλαμβάνεται και η αντιθαμβωτική επίστρωση.

Ηλεκτροχρωμική LCD ζελατίνα IRID 2026

Το αρνητικό σε αυτό το χρονικό σημείο είναι η τσουχτερή τιμή της ζελατίνας που ξεκινά από τα 390 περίπου ευρώ με την ιταλική εταιρεία να αναφέρει ότι το κόστος θα μειωθεί όταν δημιουργηθούν οι απαραίτητες κλίμακες οικονομίες και η ζελατίνα υιοθετηθεί από περισσότερους κατασκευαστές κρανών. Πρώτη εταιρεία που θα διαθέσει την τεχνολογία της IRID στα κράνη της είναι η SHARK, ενώ θα ακολουθήσουν η Nolan και η LS2.