Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Τα ονομαστά πλαίσια της εταιρείας έφτασαν μέχρι και στο MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.
 
Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.
 
Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”
Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.
Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.
 
Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.
Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.
 
Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.
Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.
 
Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.
 
Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.
 
Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.
Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.
 
Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.
Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.
 
Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.
 
Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.
Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.
 
Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.
Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.
 
Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).
Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2026 - TEST RIDES: Τι πρέπει να κάνεις για να πάρεις το 100%

Τα "ΝΑΙ" και τα "ΌΧΙ" για να απολαύσεις την εμπειρία όπως πρέπει!
Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2026 - Test Rides MOTO Magazine
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

30/3/2026

Η αντιστροφή μέτρηση για την Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2026 έχει ξεκινήσει και τα φετινά test rides που θα πραγματοποιηθούν στο Metropolitan Expo με τη συμβολή του MOTO είναι ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσεις το μοντέλο που θέλεις να αποκτήσεις. Να τι πρέπει να έχεις στο νου σου για να αξιοποιήσεις πλήρως μια εμπειρία που αποτελεί σπάνιο φαινόμενο στις διεθνείς εκθέσεις, όμως εδώ γίνεται!

Σε αντίθεση με τις μεγαλύτερες εκθέσεις μοτοσυκλετών της Ευρώπης που δεν προσφέρουν την ευκαιρία εμπειρίας οδήγησης, η ελληνική Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2026 διοργανώνει με την υποστήριξη του MOTO, test rides για όσες εταιρείες θέλουν να διαθέσουν τις μοτοσυκλέτες τους, σε έναν νέο παρακείμενο, ειδικά διαμορφωμένο χώρο, κλειστό στην κυκλοφορία και με έμφαση στην ασφάλεια.

Η κυκλοφορία του επόμενου τεύχους του ΜΟΤΟ (τ. #677) συμπίπτει με τις ημέρες της έκθεσης και για αυτόν το λογο στις σελίδες του θα βρείτε και ένα άρθρο που ετοιμάσαμε για εσάς που θα έρθετε στο Metropolitan EXPO έχοντας σαν στόχο να λάβετε μέρος στα test rides. Δείτε επιγραμματικά τα σημαντικότερα "ΝΑΙ" που πρέπει να κάνει ένας αναβάτης στο test ride και τα "ΟΧΙ" που πρέπει να αποφύγει ώστε να περάσει καλά και πάνω από όλα να κάνει το test ride με ασφάλεια.

Test Rides MOTO Magazine

Το καλύτερο που έχει να κάνει ο αναβάτης που θα πάρει μέρος στο test ride είναι να βρει πρώτα από όλα το μοντέλο που θέλει να οδηγήσει μέσα στην έκθεση και να πάει να κάτσει επάνω του στατικά για να γνωριστεί μαζί του λίγο καλύτερα και να καταλάβει καλύτερα και την εργονομία της θέσης οδήγησης. 

Σειρά έχουν τα χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας τα οποία και θα πρέπει να γνωρίζει από πριν ώστε να είναι προετοιμασμένος, για παράδειγμα αν η μοτοσυκλέτα που θέλει να οδηγήσει είναι διαθέσιμη μόνο σε έκδοση με αυτόματο κιβώτιο. 

Πριν το test ride είναι πολύ σημαντικό να γίνουν και όλες οι απαραίτητες -και διαθέσιμες- εργονομικές ρυθμίσεις από την πλευρά του αναβάτη αναφορικά με θέση οδήγησης, όπως το να ρυθμιστεί η σέλα στο σωστό ύψος και οι μανέτες στις σωστές αποστάσεις. 

Ο αναβάτης είναι πολύ σημαντικό να έχει στο μυαλό του ότι αυτή είναι -λογικά- η πρώτη του επαφή με τη μοτοσυκλέτα που έχει επιλέξει. Μπορεί να μάθει πολλά για αυτήν αν αφήσει στην άκρη τις νευρικές κινήσεις, τα φρένα πανικού και τα άσκοπα ζικ ζακ και επικεντρωθεί σε λεπτομέρειες που μετράνε, όπως για παράδειγμα το πολύ ελαφρύ άνοιγμα του γκαζιού είτε με λίγες είτε με πολλές στροφές, το οποίο αποκαλύπτει, μεταξύ άλλων, και το πόσο γλυκά δουλεύει η τροφοδοσία.

Test Rides MOTO Magazine

Να υπενθυμίσουμε σε αυτό το σημείο ότι οποιουδήποτε είδους "ταρζανιές" όχι μόνο δεν προσφέρουν τίποτα σε ένα test ride του ΜΟΤΟ αλλά δεν επιτρέπονται κιόλας. Πάνω από όλα προέχει η ασφάλεια σας όπως και όλων των υπόλοιπων που θα βρίσκονται εκείνη την ώρα μαζί σας στην ειδικά διαμορφωμένη διαδρομή εντός της έκθεσης.

Το πλήρες άρθρο που μπορείτε φυσικά να παίξει τον ρόλο του οδηγού σε οποιoδήποτε test ride πραγματοποιήσετε στο μέλλον θα το βρείτε στο MOTO #677, ενώ ό,τι χρειάζεται να γνωρίζετε για τα test rides θα το βρείτε εδώ.