Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Τα ονομαστά πλαίσια της εταιρείας έφτασαν μέχρι και στο MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.
 
Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.
 
Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”
Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.
Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.
 
Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.
Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.
 
Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.
Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.
 
Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.
 
Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.
 
Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.
Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.
 
Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.
Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.
 
Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.
 
Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.
Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.
 
Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.
Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.
 
Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).
Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

Προσγείωσαν τον χαρταετό στο Υπουργείο Μεταφορών: Την Παρασκευή ξεκινούν οι πινακίδες – Δεν είχαν βγάλει ούτε απόφαση για βεβαίωση κυκλοφορίας!

Έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν – Πρώτη φορά δεν δίνουν ούτε βεβαίωση
Προσγείωσαν τον χαρταετό στο Υπουργείο Μεταφορών: Την Παρασκευή ξεκινούν οι πινακίδες – Δεν είχαν βγάλει ούτε απόφαση για βεβαίωση κυκλοφορίας!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σύμφωνα με πληροφορία που έχει το MOTO, από την ερχόμενη Παρασκευή 26/9 θα ξεκινήσουν να δίνονται πινακίδες, ξεμπλοκάροντας έτσι χιλιάδες οχήματα.

Αυτό σημαίνει πως ο ανάδοχος έχει ήδη ξεκινήσει το κόψιμο και την προετοιμασία των πινακίδων, αλλιώς δεν θα είναι σε θέση να δοθούν οι πρώτες στο τέλος της εβδομάδας. Προφανώς αυτό σημαίνει πως θα χρειαστεί καιρός για την πλήρη ομαλοποίηση της κατάστασης, αλλά ταυτόχρονα αναπτερώνει το ηθικό εκείνων που έβλεπαν την νέα τους μοτοσυκλέτα στον αντιπρόσωπο και δεν μπορούσαν να την πάρουν, ενώ δεν είχαν και καμία ενημέρωση για κάποιο χρονοδιάγραμμα.

Το πρόβλημα αυτό δεν ήταν συνολικό για όλη την Ελλάδα, αλλά για την περιφέρεια με τις περισσότερες ταξινομήσεις και την μεγαλύτερη ανάγκη για νέες πινακίδες.

Στο μεταξύ αυτή την εβδομάδα είχε λήξει και η προθεσμία που οι ίδιοι είχαν δώσει από το Υπουργείο Μεταφορών για επίλυση του προβλήματος στο ζήτημα έλλειψης πινακίδων που υπάρχει στην Αττική και -τι έκπληξη- δεν υπήρχε καμία ενημέρωση για το πότε θα δώσουν λύση.

Ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων πίεζε σε δύο μέτωπα, για οριστική επίλυση του ζητήματος και παράλληλα για την έναρξη απόδοσης βεβαιώσεων σε όσους δεν μπορούσαν να τους παραδώσουν πινακίδες, έτσι ώστε να μπορούν να κυκλοφορήσουν κανονικά.

Στο μεταξύ το μόνο που χρειαζόταν για να γίνει αυτό, ήταν μία απόφαση, κυριολεκτικά μία άμεση και γρήγορη διαδικασία από τον Υπουργό Μεταφορών που θα επιτρέπει στην υπηρεσία να δίνει βεβαίωση κυκλοφορίας χωρίς πινακίδα, εξαιτίας αδυναμίας προμήθειας.

Αυτό θα ξεμπλόκαρε την διαθεσιμότητα χιλιάδων δικύκλων που περιμένουν να παραδοθούν στους τελικούς ιδιοκτήτες και αντίστοιχα από τις εισαγωγικές εταιρείες που έχουν κάνει ήδη το έξοδο, να ξεκινήσουν τις παραδόσεις.

Προφανώς το μεγαλύτερο ζήτημα είναι πως φτάσαμε για ακόμη μία φορά να ξεμείνει το Υπουργείο από πινακίδες. Δεν είναι η πρώτη και καθώς υπάρχει προϊστορία, δυστυχώς δεν περιμένει κανείς πως θα είναι και η τελευταία.

Είναι αδιανόητο να γνωρίζεις πως από δική σου παράλειψη θα εγκλωβίσεις ένα μεγάλο κομμάτι της αγοράς σε ακινησία, να βλέπεις δηλαδή πως οδηγείς σε τοίχο και τελικά να πέφτεις επάνω του.

Θεωρώ πως είναι εξίσου αδιανόητο όμως να χτυπάς στον τοίχο, να σηκώνεσαι και αντί να παρακάμψεις να περιμένεις εκεί, μέχρι να πέσει μόνος του, διότι αυτό ακριβώς συνέβαινε από την στιγμή που δεν δινόντουσαν βεβαιώσεις, όπως στο παρελθόν.

Σε άλλες χώρες της Ευρώπης το Κράτος έχει διώξει από πάνω του αυτή την διαδικασία και μέσα από δικλείδες ασφαλείας που μπορούν να εξασφαλίσουν -μεγάλη υπόθεση αυτή- καθένας μπορεί να προμηθευτεί την πινακίδα του από την ελεύθερη αγορά άμεσα και γρήγορα.

Αυτό είναι βέβαια μία άλλη κουβέντα, το σημαντικότερο ήταν να προχωρήσει ο διαγωνισμός και η προμήθεια των πινακίδων. Μόλις λίγες ημέρες πριν, ο Υπουργός μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ επιβεβαίωσε πως το πρόβλημα εντοπιζόταν στην έλλειψη «τσίγκου» και το ζήτημα αυτό το είχαν και άλλες χώρες.

Από την πλευράς επικοινωνήσαμε με συναδέλφους σε 5 διαφορετικές χώρες της Ευρώπης όπου δήλωσαν έκπληξη, επιβεβαιώνοντας πως δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα, προφανώς θα ήταν άλλες χώρες αυτές που το έχουν, όχι 5 μεγάλες που μιλήσαμε εμείς. Ανεπιβεβαίωτη πληροφορία κάνει λόγο για χρέος στον προηγούμενο ανάδοχο ύψους 1,5 εκατομμυρίου.

Αντίστοιχα η Διακήρυξη 5/2025 από το Υπουργείο Υποδομών & Μεταφορών, με ημερομηνία 23 Ιουλίου 2025, για κατασκευή και προμήθεια κρατικών μεταλλικών πινακίδων πήρε παράταση για άνοιγμα φακέλου στις 5/9, ημερομηνία κατά την οποία θα ανακοινωνόταν στην Διαύγεια και ο νέος ανάδοχος. Έτσι ώστε να επικοινωνήσουμε μαζί του για να μάθουμε αν τελικά πράγματι υπάρχει πρόβλημα στην προμήθεια φύλλων αλουμινίου για την παραγωγή πινακίδων. Επισήμως η ΑΔΑΜ: 25PROC017272661_2025.07.23 αναμένει ακόμη την ανάρτησή της για το αποτέλεσμα, ωστόσο έχουμε την ασφαλή πληροφορία που γράψαμε στην αρχή του άρθρου πως η παραγωγή των πινακίδων έχει ήδη ξεκινήσει.

Στο μεταξύ δημιουργήθηκε ζήτημα με την παραποίηση στοιχείων καθώς αρκετοί ήταν εκείνοι που έσπευσαν να βγάλουν πινακίδες σε άλλες πόλεις μέσω διαφορών τρόπων που αυτό θα μπορούσε να γίνει.

Με επιστολή δική μας προς το Υπουργείο θα ζητήσουμε να μην υπάρχει ξανά κωλυσιεργία τριμήνου και την εξέταση για την αλλαγή της διαδικασίας μετά την λήξη της ανωτέρω σύμβασης που -προφανώς- έχει ήδη κατοχυρωθεί για την προμήθεια των πινακίδων από την ελεύθερη αγορά, στα πρότυπα άλλων κρατών.