Στις φλόγες το σπίτι του Ghost Rider από ηλεκτρική μοτοσυκλέτα

Καμπάνια GoFundMe για την υποστήριξη του, διοργανώνεται από την σύντροφο του
Ghost Rider House Burnt
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

28/5/2025

Το σπίτι του Σουηδού “Ghost Rider” Patrik Fürstenhoff, που έγινε διάσημος απο μια σειρά DVD που τον έδειχνε να περιφρονεί επιδεικτικά κάθε όριο ταχύτητας και κώδικα κυκλοφορίας σε ανοιχτούς, δημόσιους δρόμους της Σουηδίας και άλλων πόλεων της Ευρώπης, τυλίχτηκε στις φλόγες με την πυρκαγιά να έχει προκληθεί από φόρτιση μπαταρίας λιθίου. Για την στήριξη του διοργανώθηκε καμπάνια gofundme με πρωτοβουλία της συντρόφου του Magdalena Brocka

Ο Σουηδός μηχανικός και πρώην αγωνιζόμενος Patrik Fürstenhoff αναφέρεται στα Guinness ως ο κάτοχος του ρεκόρ για την πρώτη καταγεγραμμένη σούζα με ταχύτητα 354 χλμ/ώρα πάνω σε μια turbocharged Suzuki Hayabusa με ισχύ 500 ίππων .

Με την ευκαιρία να απαντήσουμε για ακόμη μία φορά στο ερώτημα που για μυστήριο λόγο επιστρέφει: Όχι δεν είναι άλλος ο "κανονικός" Ghost Rider, όχι δεν πέθανε ποτέ και ναι, είναι ο συγκεκριμένος και όχι δεν ανήκει στο σώμα της αστυνομίας.

Ghost Rider

Ως Ghost Rider εμφανίζεται σε μια σειρά από ανεξάρτητης παραγωγής DVD, στα οποία το επαναλαμβανόμενο θέμα είναι η εκτέλεση παράνομων ελιγμών με τη μοτοσυκλέτα του σε δημόσιους δρόμους στη Σουηδία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οι ταινίες δείχνουν τον Ghost Rider, κυρίως από την οπτική γωνία καμερών που είναι τοποθετημένες στη μοτοσυκλέτα του, να οδηγεί με ακραίες ταχύτητες σε πολυσύχναστους δρόμους, να προκαλεί τις αστυνομικές δυνάμεις σε καταδιώξεις υψηλής ταχύτητας και να εκτελεί διάφορα παράνομα ακροβατικά.

Η σύντροφος του Magdalena Brocka δημιούργησε μια σελίδα στην πλατφόρμα GoFundMe για την υποστήριξη του Fürstenhoff με το ακόλουθο μυνημα:

“Γεια σας,
Ονομάζομαι Magdalena και δημιουργώ αυτή τη σελίδα στο GoFundMe για τον Patrik “Ghostrider” Fürstenhoff, ο οποίος τραγικά έχασε τα πάντα σε μία πυρκαγιά – το σπίτι του, τα ρούχα του, τα έπιπλά του, προσωπικά αναμνηστικά και πολλά άλλα.
Αν υπάρχουν φίλοι ή θαυμαστές του Patrik εκεί έξω που θέλουν να τον βοηθήσουν σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση, αυτή είναι μια υπέροχη ευκαιρία να το κάνουν.
Δείξτε του πόσο νοιάζεστε και στηρίξτε τον ώστε να μπορέσει να σταθεί ξανά στα πόδια του και να ξαναχτίσει τη ζωή του.

Σας ευχαριστώ θερμά,
Magdalena (η σύντροφός του)”

Ο ίδιος ο Patrik Fürstenhoff  σε λογαριασμό του στο Facebook έκανε μια συναισθηματική ανάρτηση:

“Από πού ξεκινά κανείς 48 ώρες μετά τη στιγμή που το έδαφος κυριολεκτικά χάνεται κάτω από τα πόδια του; Δεν ξέρω – ξέρετε εσείς;

Μόλις βγήκα από το ντους στο προσωρινό κατάλυμα (ξενοδοχείο) και ήδη μετά από δύο νύχτες εκεί, αισθάνομαι τους τοίχους να με κλείνουν, καταλαβαίνω τα σκυλιά που υποφέρουν από τον περιορισμένο χώρο την ίδια στιγμή, νιώθω πως αναπνέω μέσα από μια βρεγμένη πετσέτα, γνωρίζοντας πως θα χρειαστούν 8-12 μήνες πριν μπορέσουμε να επιστρέψουμε στο σπίτι που ζούμε από το 2001, εκεί όπου τα παιδιά μας μεγάλωσαν από τη γέννησή τους.

Κι όμως, το χειρότερο δεν είναι η απώλεια των υλικών πραγμάτων, των χρημάτων ή η μείωση της αξίας· είναι κάτι τόσο απλό όπως ο τοίχος στο πλυσταριό, όπου με τη μητέρα των παιδιών σημειώναμε με μικρές γραμμές το ύψος, το βάρος, την ημερομηνία, η σπαρακτική εικόνα της πρώτης φόρμας καρτ του Oliver, μισολιωμένη και κρεμασμένη, ο πίνακας με το κάστρο της Κρακοβίας που εγώ και η Magdalena είχαμε πάρει από τον εκλιπόντα πατέρα μου, εκείνα τα δύο χαρτοκιβώτια με οικογενειακές. Είναι πράγματα σαν αυτά που σε κάνουν να θέλεις να κρυφτείς κάτω από μια πέτρα για έναν μήνα...

Αλλά θέλω να σας δώσω την καλύτερη συμβουλή, αυτή που μου έδωσε ένας από τους πυροσβέστες στο σημείο: Μην φορτίζετε ποτέ μπαταρίες λιθίου σε εσωτερικό χώρο, ούτε κινητά τηλέφωνα τη νύχτα, γιατί ευθύνονται για ένα τρομακτικό ποσοστό οικιακών πυρκαγιών σήμερα.

Ένα τεράστιο ευχαριστώ στην Carolina από την ασφαλιστική εταιρεία, που έδειξε αληθινό ενδιαφέρον για αυτό που συνέβη, και στην εταιρεία Gärdets bygg για την ενημέρωση και τη βοήθεια!
Τώρα προχωράμε, να δούμε τι έχει να μας φέρει η μέρα, θετικό ή αρνητικό και προσπαθούμε να βρούμε ένα σπίτι για μακροχρόνια ενοικίαση.”

Ελπίζουμε να πάνε όλα καλά και ο Ghost Rider να ξανά μπει σύντομα στο σπί του...

Ετικέτες

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”