Στόχος να τριπλασιαστούν το 2024 οι πληρωμές για το πρόγραμμα “Κινούμαι Ηλεκτρικά 2”

Το μέλλον των αστικών μετακινήσεων περιλαμβάνει ηλεκτροκίνηση, αποθάρρυνση της χρήσης θερμικών κινητήρων, κοινόχρηστα οχήματα και εκτεταμένη χρήση των ΜΜΜ
motomag 7ο Συνέδριο Ηλεκτροκίνησης – Στόχος του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών να τριπλασιαστούν το 2024 οι πληρωμές για το πρόγραμμα “Κινούμαι Ηλεκτρικά 2”
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

25/1/2024

Στο 7ο Συνέδριο Ηλεκτροκίνησης, που διοργανώθηκε από την Ελληνική Εταιρεία Ενεργειακής Οικονομίας (ΗΑΕΕ), σε συνεργασία με την ιστοσελίδα insider.gr παρευρέθηκε η Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών, αρμόδια για τις Μεταφορές, Χριστίνα Αλεξοπούλου, θέτοντας ως στόχο της Κυβέρνησης τον τριπλασιασμό των πληρωμών για το “Κινούμαι Ηλεκτρικά 2”, με ποσό που θα υπερβαίνει τα 30 εκ. ευρώ για το 2024.

Η κα Αλεξοπούλου στην ομιλία της επισήμανε ότι ο τελικός στόχος της Κυβέρνησης είναι η βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών, η μείωση του κυκλοφοριακού και κατ’ επέκταση των ρύπων και του θορύβου μέσα από την ελαχιστοποίηση του ενεργειακού αποτυπώματος των μεταφορών. Αυτό υπογράμμισε θα πραγματοποιηθεί με σταθερή πρόοδο σε 3 επίπεδα. Με την χρήση πιο αποδοτικών εξηλεκτρισμένων οχημάτων, την αύξηση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ και την αλλαγή φιλοσοφίας τρόπου ζωής όλων μας.

7ο Συνέδριο Ηλεκτροκίνησης – Στόχος του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών να τριπλασιαστούν το 2024 οι πληρωμές για το πρόγραμμα “Κινούμαι Ηλεκτρικά 2”

Αναλυτικά η ομιλία της κας Χριστίνας Αλεξοπούλου στο 7ο Συνέδριο Ηλεκτροκίνησης:

“Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση στο 7ο συνέδριο Ηλεκτροκίνησης και συγχαρητήρια στους οργανωτές για την πρωτοβουλία τους μέσα από την οποία προάγεται ο δημόσιος διάλογος για ένα θέμα που τα επόμενα χρόνια θα βελτιώσει τη ζωή και την καθημερινότητά μας. Εύστοχη αλλά και συμβολική, η επιλογή του χώρου, το Ελληνικό Μουσείο Αυτοκινήτου αναδεικνύει το πνεύμα του αείμνηστου Θόδωρου Χαραγκιώνη που το ίδρυσε το 2011 και αποτελεί σήμερα ένα φάρο γνώσης ιδιαίτερα για τις νεότερες γενιές. Θα ξεκινήσω την ομιλία μου αναδεικνύοντας την αναντιστοιχία λόγων και έργων, οι περισσότεροι εξ’ υμών φτάσαμε εδώ με το ιδιωτικό μας αυτοκίνητο που φέρει θερμικό κινητήρα. Αυτό πρέπει ν’ αλλάξει τα επόμενα χρόνια εκεί στοχεύουν οι πολιτικές μας. Θεωρώ ότι οι περισσότεροι εδώ σήμερα, είμαστε πεπεισμένοι ότι η χρήση του ηλεκτρικού οχήματος ειδικά εντός πόλης, ειδικά σε μια μεγαλούπολη όπως η Αθήνα, επιβαρυμένη από το κυκλοφοριακό, δύναται να επιφέρει σημαντική βελτίωση στην ποιότητα ζωής των κατοίκων της.  

Οι λόγοι απλοί: Το ηλεκτρικό όχημα είναι 3 έως 4 φορές πιο αποδοτικό από τα αντίστοιχα θερμικά, δεν ρυπαίνει εκεί που κινείται και δεν κάνει θόρυβο. Πέραν αυτών η ηλεκτροκίνηση μέσω της μικροκινητικότητας προσφέρει λύσεις που μας φέρνουν πιο κοντά σ’ ένα πιο ανθρώπινο μέλλον στο κέντρο της πόλης. Ένα μέλλον που οφείλουμε να αναπτύξουμε σωστά επ’ ωφελεία των παιδιών μας. Ως Κυβέρνηση θέτουμε προτεραιότητα στην ανάπτυξη της Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας. Υλοποιούμε πολιτικές για την ηλεκτροκίνηση, τις σύγχρονες μορφές κινητικότητας, αλλά και για την προσβασιμότητα στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Σ’ αυτό το πλαίσιο 250 νέα ηλεκτρικά λεωφορεία (140 για την Αθήνα και 110 για τη Θεσσαλονίκη), θα κυκλοφορούν στους δρόμους σε 3 μήνες, ενώ συνεχίζονται κανονικά οι διαδικασίες για την προμήθεια των υπολοίπων, συνολικά 1.300,  λεωφορείων αντιρρυπαντικής τεχνολογίας. Τις επόμενες μέρες αναμένουμε το πρότυπο λεωφορείο που θα κάνει μια σειρά δοκιμών και προεργασίας για την παραλαβή των υπόλοιπων 249. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα χρόνος άφιξης για το σύνολο των οχημάτων είναι οι αρχές Μαρτίου, ευελπιστώντας ότι δεν θα υπάρξει ανασχεδιασμός της πορείας των πλοίων που μεταφέρουν τα λεωφορεία λόγω της αναταραχής στην Ερυθρά Θάλασσα. Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν συμβεί κάτι τέτοιο, θα μας καθυστερήσει μόνο για κάποιες λίγες ημέρες. Το πρόγραμμα για την παροχή της απαραίτητης ενέργειας και ισχύος για την εγκατάσταση των φορτιστών στα αμαξοστάσια, συνεχίζεται χωρίς καμία καθυστέρηση. Ήδη έχουν ολοκληρωθεί οι σχετικές εργασίες από τον ΔΕΔΔΗΕ για την απαραίτητη επαύξηση ισχύος των αμαξοστασίων και προχωράμε την προετοιμασία τους για την εγκατάσταση των φορτιστών, τους οποίους προμηθευόμαστε από τον Ανάδοχο του διαγωνισμού.

7ο Συνέδριο Ηλεκτροκίνησης

Πέρα από τα ηλεκτρικά λεωφορεία ως κυβέρνηση επιδοτούμε σταθερά την ανάπτυξη της ηλεκτροκίνησης στη χώρα μας μέσω τεσσάρων προγραμμάτων. Πρόσφατα τροποποιήσαμε το πρόγραμμα “Κινούμαι Ηλεκτρικά 2”. Πιο συγκεκριμένα, αποφασίσαμε την απομάκρυνση αιτήσεων που παρέμεναν ανενεργές εφαρμόζοντας 45ημερη προθεσμία για υποβολή παραγγελίας ηλεκτρικού οχήματος, και απελευθερώσαμε κεφάλαια ύψους 6,4 εκ. ευρώ. Αυτά ήρθαν να προστεθούν σε ακόμη 6.5 εκ. ευρώ που είχαν αποδεσμευτεί ή μεταφερθεί το προηγούμενο διάστημα. Μ’ αυτόν τον τρόπο δίνουμε την δυνατότητα σε πολίτες που το επιθυμούν να επιδοτηθούν για την αγορά νέου ηλεκτρικού οχήματος, είτε πρόκειται για είτε για δίκυκλο, είτε για αυτοκίνητο. Η πλατφόρμα παραμένει ανοικτή για όσους επιθυμούν να κάνουν την αίτησή τους, προκειμένου να υπαχθούν στο πρόγραμμα “Κινούμαι Ηλεκτρικά 2” καθώς ανατροφοδοτείται με αποδέσμευση κεφαλαίων που προέρχονται από την αυστηρή εφαρμογή των προθεσμιών όπως οι 8 μήνες για να ολοκληρώσει κανείς την αγορά του ηλεκτρικού οχήματος. Οφείλω να τονίσω ότι συνολικά έχουν δεσμευτεί 65 εκ. για επιδοτήσεις, ενώ λόγω της πολύ μεγάλης ζήτησης παρατείναμε το πρόγραμμα ως το τέλος Απριλίου. Το 2023 ταξινομήθηκαν 6.382 αμιγώς ηλεκτρικά αυτοκίνητα στη χώρα μας ενώ το 2022 είχαν ταξινομηθεί 2827 αύξηση 130%. Ανάλογη αύξηση αναμένεται και φέτος. Μέχρι σήμερα στο πρόγραμμα Κινούμαι Ηλεκτρικά 2 έχουν υποβληθεί 20.577 αιτήσεις, εκ των οποίων στις 19.571 εγκρίθηκε η επιδότηση. Τους 2 προηγούμενους μήνες, επιχορηγήθηκαν 3.239 πολίτες με συνολικό ποσό 8,5 εκ. ευρώ. Στόχος μας το 2024 να τριπλασιαστούν οι πληρωμές προς τους πολίτες, με ένα ποσό που θα προσεγγίσει τα 30 εκ. ευρώ σε επιδοτήσεις.   

Αντίστοιχα στο πρόγραμμα Πράσινα Ταξί δόθηκε παράταση της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων ως 31/12/2024, ενώ έχει ολοκληρωθεί η πρώτη καταβολή επιδότησης του ποσού των 22.500 ευρώ σε επαγγελματία οδηγό στην πόλη της Πτολεμαΐδας. Την ίδια στιγμή σχεδιάζουμε ένα πρόγραμμα για την εγκατάσταση των πρώτων φορτιστών στις πιάτσες των ταξί, η οποία είναι απαραίτητη για την ενίσχυση του ενδιαφέροντος των ιδιοκτητών ταξί για το πρόγραμμα. Ετήσια παράταση δόθηκε και στο πρόγραμμα e-Astypalea, όπου επίσης αυξήσαμε την επιδότηση απόσυρσης για τα ελαφρά επαγγελματικά οχήματα από 3.000 σε 10.000 ευρώ. Τέλος, στο Φορτίζω Παντού, η υποβολή αιτήσεων παρατείνεται ως τις 31 Μαΐου και σύντομα ολοκληρώνουμε τις απαραίτητες τροποποιήσεις, ώστε να μειώσουμε τη γραφειοκρατία, να απλοποιήσουμε τις διαδικασίες και να δώσουμε σε όλη την αγορά τη δυνατότητα να επωφεληθεί από τις σημαντικές επιδοτήσεις που προβλέπει το πρόγραμμα.

7ο Συνέδριο Ηλεκτροκίνησης – Στόχος του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών να τριπλασιαστούν το 2024 οι πληρωμές για το πρόγραμμα “Κινούμαι Ηλεκτρικά 2”

Απαραίτητο στοιχείο για να φτάσουμε σε μια νέα πραγματικότητα όσον αφορά στη βιώσιμη αστική κινητικότητα στην Αθήνα είναι ο ψηφιακός μετασχηματισμός, τον οποίο υλοποιούμε ως οριζόντια δέσμη μεταρρυθμίσεων, με τρεις βασικούς στόχους: την ευχρηστία των παρεχόμενων υπηρεσιών, την απλούστευση των διαδικασιών και τη διαφάνεια των συναλλαγών. Πρόσφατα ανακοινώθηκε η ψηφιοποίηση μιας σειράς εγγράφων που ολοκληρώνουν το ψηφιακό πορτοφόλι των οδηγών. Πλέον τα έγγραφα θα βρίσκονται στο κινητό. Πέρα από το δίπλωμα οδήγησης, ο  πολίτης μπορεί να βλέπει και να ελέγχει για κάθε όχημά του τα στοιχεία της άδειας κυκλοφορίας, αν έχει πληρώσει τα Τέλη Κυκλοφορίας, αν το όχημά του είναι σε κίνηση ή ακινησία, το αποτέλεσμα του τελευταίου Τεχνικού Ελέγχου ΚΤΕΟ και την ημερομηνία του επόμενου ελέγχου και τα στοιχεία ασφάλισης του οχήματός του. Παράλληλα μέσω του Gov.gr Wallet, ο πολίτης θα λαμβάνει ειδοποίηση στο κινητό του, δύο εβδομάδες πριν τον επόμενο Τεχνικό Έλεγχο. Θέλω ν΄ αναφερθώ και στην υπηρεσία Tap’N’Pay, η οποία θα ξεκινήσει τον Μάρτιο από τις λεωφορειακές γραμμές Express για το αεροδρόμιο. Με τη νέα αυτή υπηρεσία ο επιβάτης θα μπορεί να επιβιβάζεται στα ΜΜΜ της Αθήνας χωρίς να χρειάζεται εισιτήριο, απλά με τη χρεωστική ή πιστωτική του κάρτα ή το κινητό του τηλέφωνο. Η υπηρεσία αυτή, η σύμβαση για την υλοποίηση της οποίας υπεγράφη από τον ΟΑΣΑ τον Δεκέμβρη, θα είναι διαθέσιμη στο σύνολο της πρωτεύουσας πριν το τέλος του 2024. Είναι μια εικόνα που δείχνει την πρόθεση ν’ απλοποιήσουμε την παροχή υπηρεσιών στα ΜΜΜ. Το μέλλον των αστικών μετακινήσεων όπως το οραματιζόμαστε περιλαμβάνει ηλεκτροκίνηση στο κέντρο της πόλης, με έμφαση στη μικροκινητικότητα, αποθάρρυνση της χρήσης θερμικών κινητήρων, κοινόχρηστα οχήματα και εκτεταμένη χρήση των ΜΜΜ. Τελικός στόχος είναι η μείωση του κυκλοφοριακού και κατ’ επέκταση των ρύπων και του θορύβου μέσα από την ελαχιστοποίηση του ενεργειακού αποτυπώματος των μεταφορών η οποία θα επιτευχθεί με σταθερή πρόοδο σε 3 επίπεδα: Χρήση πιο αποδοτικών εξηλεκτρισμένων οχημάτων, αύξηση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ και αλλαγή φιλοσοφίας τρόπου ζωής όλων μας. Για ν’ αλλάξει η συνήθεια ετών «της βολής του Ι.Χ.» θα πρέπει να βελτιωθεί η υπηρεσία που προσφέρουν τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, να μειωθεί το όριο ταχύτητας εντός αστικού ιστού στα 30 χλμ./ώρα για να προαχθεί η μικροκινητικότητα και να δοθεί προτεραιότητα σε πεζούς και δικυκλιστές έναντι των αυτοκινήτων. Πιστεύω ότι ο πολίτης θα επιλέξει μια πιο ήπια μορφή μετακίνησης αν δει ότι εξοικονομεί χρόνο και χρήμα.”

Η ιστορική εκστρατεία των “Τριών Όχι” κατά της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία

Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα
Η καμπάνια των Τριών Όχι
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2026

Ποιος θα περίμενε πως η Ιαπωνία των τεσσάρων μεγάλων κατασκευαστών, Honda, Yamaha, Suzuki και Kawasaki, θα αποθάρρυνε για τρεις δεκαετίες την επαφή των νέων με τη μοτοσυκλέτα, με μια ιδιαίτερα επιτυχημένη καμπάνια στα σχολεία, που έγινε γνωστή ως το Κίνημα / η Καμπάνια των Τριών Όχι: Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα. Μια καμπάνια που συνεχιζόταν σε πολλές περιφέρειες της χώρας, μέχρι και το 2012…

Η εκστρατεία “Tρία Όχι” (κυριολεκτικά “Κίνημα των Τριών Όχι”) ήταν μια εκτεταμένη πρωτοβουλία που εστίασε στα σχολεία της Ιαπωνίας, ξεκίνησε περίπου το 1982 και στόχευε στη δραστική μείωση των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες μεταξύ μαθητών λυκείου, αποθαρρύνοντας -και συχνά απαγορεύοντας- τη χρήση μηχανοκίνητων δίτροχων.

Η εκστρατεία αποτέλεσε απάντηση στη ραγδαία αύξηση των παπιών, scooter και μοτοσυκλετών κατά τη δεκαετία του 1970 και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, η οποία οδήγησε σε έξαρση των τροχαίων ατυχημάτων και στη δημιουργία των γνωστών συμμοριών μοτοσυκλέτας γνωστών ως Bosozoku.

Η γέννηση των τριών όχι

Bosozoku

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το ποιος ήταν υπεύθυνος για την καμπάνια αποθάρρυνσης των νέων να ασχοληθούν με τη μοτοσυκλέτα, καθώς αυτή ξεκίνησε γύρω στο 1982 ως κίνημα βάσης (grassroots), που συχνά επιβαλλόταν από τις σχολικές αρχές, τα συνδικάτα εκπαιδευτικών και τις ενώσεις γονέων (PTA), και όχι ως κεντρική εντολή από την κυβέρνηση! Να πούμε εδώ πως η καμπάνια είχε αρχικά στόχο και το αυτοκίνητο, αν και το περισσότερο επικίνδυνο προφίλ της μοτοσυκλέτας έστρεψε τους υπεύθυνους κυρίως εναντίον των δυο τροχών.

Bosozoku

Η εκστρατεία των τριών όχι αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική στον περιορισμό της οδήγησης μοτοσυκλέτας από εφήβους, συμβάλλοντας σε απότομη πτώση της δημοτικότητας των μοτοσυκλετών στις νεότερες γενιές της Ιαπωνίας και σε αντίστοιχη πτώση στις πωλήσεις μοτοσυκλετών στο εσωτερικό της χώρας. Την ίδια ώρα οι 4 μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών της Ιαπωνίας γνώριζαν μεγάλες δόξες, κυρίως στο εξωτερικό, με τα μοντέλα τους.

Οι επικριτές της καμπάνιας υποστήριξαν -δικαίως κατά τη γνώμη μας- ότι η πολιτική των τριών όχι ενθάρρυνε την άκριτη υπακοή, περιόριζε την ελευθερία των νέων και δεν παρείχε ουσιαστική εκπαίδευση για ασφαλή οδήγηση, ενώ παράλληλα απέκλειε τη νέα γενιά από όλα τα πλεονεκτήματα της οδήγησης μοτοσυκλέτας.

Η εκστρατεία διήρκεσε για δεκαετίες, αλλά άρχισε να χάνει αρκετή από τη δημοτικότητά της τη δεκαετία του 2000, όμως η οριστική της απόρριψη πήρε πολύ παραπάνω, με την καμπάνια να παίρνει επίσημα τέλος μόλις το 2017, για να αντικατασταθεί από σεμινάρια και σχολές ασφαλούς οδήγησης.

Υπεύθυνοι κατασκευαστές, συντηρητική κοινωνία

Road safety, Japan

Αξίζει να σημειωθεί πως αν η καμπάνια των τριών όχι ξεκίνησε το 1982, οι Ιάπωνες κατασκευαστές μοτοσυκλετών όπως η Honda και η Yamaha είχαν ξεκινήσει να ασχολούνται με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας πολύ πιο πριν, και συγκεκριμένα κατά τη δεκαετία του 1970, ενώ και το ιαπωνικό κράτος θέσπισε νόμους για την ασφάλεια των αναβατών μοτοσυκλέτας.

Συγκεκριμένα, το 1975 εισήχθησαν ξεχωριστές άδειες οδήγησης μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, ανάλογα με τον κυβισμό του κινητήρα, ενώ η χρήση κράνους κατέστη υποχρεωτική σε όλους τους δρόμους, ενώ προηγουμένως ίσχυε μόνο στους αυτοκινητοδρόμους.

The nicest people

Η Honda, η οποία είχε αναπτύξει σημαντικά τη δραστηριότητά της και ήταν δημοφιλέστατη και στο εσωτερικό της χώρας, αντιμετώπισε το ζήτημα με την πεποίθηση ότι η υγιής ανάπτυξη της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας και η διάδοση γνώσεων και τεχνικών ασφαλούς οδήγησης αποτελούσαν το κλειδί για την πρόληψη των ατυχημάτων. Έτσι, το 1970 ξεκίνησε τις δικές της δραστηριότητες προώθησης οδικής ασφάλειας.

Soichiro Honda

Από την αρχή του "Κινήματος των Τριών Όχι", ο ιδρυτής της Honda Motor Co., Soichiro Honda, έγραψε στο βιβλίο του «My Hands Speak» ότι: "αντί να απομακρύνουμε τις μοτοσυκλέτες από τους μαθητές λυκείου στο όνομα της εκπαίδευσης, δεν θα έπρεπε η σχολική εκπαίδευση να αφορά τη διδασκαλία των κανόνων και των κινδύνων της οδήγησης μοτοσυκλέτας;"

Για την περαιτέρω ενίσχυση της ασφαλούς οδήγησης, η Honda ίδρυσε το 1973 το Motor Recreation Promotion Center, με στόχο την προώθηση “υγιών τρόπων οδήγησης”. Οι πρωτοβουλίες αυτές αντικατόπτριζαν την πρόθεση της Honda να αναλάβει την ευθύνη που της αναλογούσε απέναντι στην ασφάλεια των πελατών της.

TL

Την ίδια χρονιά παρουσιάστηκε το πρώτο ιαπωνικό trial μοντέλο, Honda Bials TL125. Στο πλαίσιο της διάδοσης του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η Honda δημιούργησε περισσότερα από είκοσι Bials Parks σε όλη την Ιαπωνία, όπου μπορούσαν να διεξάγονται αγώνες trial με έμφαση στην τεχνική οδήγηση και όχι στην ταχύτητα. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν πάρκα ασφάλειας σε διάφορες περιοχές της χώρας ως χώροι για την ασφαλή απόλαυση του motocross. Με αυτά τα βήματα, η Honda επιδίωξε να διευρύνει τη βάση μιας υγιούς μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας, αποστασιοποιημένης από την επικίνδυνη οδήγηση και τους bosozoku που σπίλωναν την εικόνα της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, και με τη συντηρητική προσέγγιση της κοινωνίας οδήγησαν στην καμπάνια των τριών όχι.

Το 1975, η Honda εγκαινίασε το σύστημα Safety Sports Shop (SSS) στα καταστήματα μοτοσυκλετών της. Οι αντιπρόσωποι SSS παρείχαν υπηρεσία επιλογής κατάλληλου μοντέλου για κάθε πελάτη, βάσει κριτηρίων που αξιολογούσαν την εμπειρία και τις δεξιότητες οδήγησής του. Παράλληλα η εταιρεία διοργάνωνε σεμινάρια ασφαλούς οδήγησης σε όλη τη χώρα, τα οποία προωθούσαν την οδική ασφάλεια. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν πολυάριθμες λέσχες σε όλη την Ιαπωνία, κυρίως από αντιπροσωπείες, οι οποίες συγκεντρώνονταν μία φορά τον χρόνο στην πίστα της Suzuka, προσφέροντας ευκαιρίες στους φίλους της μοτοσυκλέτας να βρεθούν μαζί και να απολαύσουν οδήγηση σε ένα ασφαλές περιβάλλον.

Honda Motorcyclist school

Το 1978 η ίδια εταιρεία ξεκίνησε τα προγράμματα Honda Motorcyclist School (HMS), που απευθύνονταν σε χρήστες μεσαίων και μεγάλων μοτοσυκλετών για την εκμάθηση τεχνικών ασφάλειας και σωστής οδικής συμπεριφοράς. Τα μαθήματα πραγματοποιούνταν σε κέντρα κυκλοφοριακής αγωγής στη Suzuka, στην Okegawa και στη Fukuoka. Το μονοήμερο αυτό σχολείο επεκτάθηκε αργότερα σε εθνικό επίπεδο και διοργανωνόταν από αντιπροσώπους και γραφεία πωλήσεων της Honda, συμπεριλαμβανομένων των διανομέων, απευθυνόμενο και σε όσους σχεδίαζαν να οδηγήσουν σκούτερ ή οικογενειακά δίκυκλα.

Yamaha

Από τη μεριά της η Yamaha ανέπτυσσε τα δικά της εκπαιδευτικά προγράμματα για τη μοτοσυκλέτα σε εθνική κλίμακα. Το 1970, οι Ιάπωνες κατείχαν συνολικά 8,85 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και μοτοποδήλατα -αριθμός υπερδεκαπλάσιος σε σύγκριση με το 1955, έτος ίδρυσης της εταιρείας των τριών διαπασών. Οι συνθήκες αυτές ενίσχυσαν την κοινωνική ανησυχία σχετικά με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας.

Στόχος των δραστηριοτήτων της Yamaha ήταν η ενίσχυση της ασφάλειας, μέσω της διδασκαλίας του σωστού τρόπου οδήγησης μοτοσυκλέτας, καθώς και η διεύρυνση του κύκλου των φίλων της μοτοσυκλέτας. Το αρχικό πρόγραμμα περιλάμβανε τα μαθήματα ασφαλούς οδήγησης της Yamaha και το Yamaha Trail School, τα οποία ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1968.

Yamaha DT-1

Όταν η εταιρεία άρχισε να διαθέτει στην αγορά το trail μοντέλο DT1 το 1968, η δημοτικότητα των εκτός δρόμου δραστηριοτήτων αυξήθηκε κατακόρυφα. Κορυφαίοι αναβάτες ανέλαβαν ρόλο εκπαιδευτών στο Yamaha Trail School, το οποίο συνέβαλε στη διάδοση της off-road οδήγησης, μέσω βασικής εκπαίδευσης στην οδήγηση στο χώμα. Το σχολείο προσέφερε επίσης μαθήματα ελέγχου και συντήρησης μοτοσυκλετών. Τον Σεπτέμβριο του 1970, η Yamaha δημιούργησε 35 χώρους Yamaha Trail Land σε ολόκληρη την Ιαπωνία, όπου το κοινό μπορούσε να γνωρίσει τη χαρά της εκτός δρόμου οδήγησης.

Τον Μάιο του 1969, η Yamaha ίδρυσε επίσης τα Yamaha Moped License Schools, ενθαρρύνοντας το κοινό να αποκτήσει άδεια οδήγησης μοτοποδηλάτου κατηγορίας 1. Τα σχολεία αυτά βασίστηκαν στο πρότυπο των Yamaha Music Studios που είχε δημιουργήσει η Nippon Gakki (σημερινή Yamaha Corporation)! Με την ιδέα της μεταφοράς της φιλοσοφίας των μουσικών μαθημάτων στη δημιουργία σχολών μοτοσυκλέτας, τα Moped License Schools αναπτύχθηκαν σε όλη τη χώρα. Τον πρώτο κιόλας χρόνο λειτουργίας τους προσέλκυσαν περισσότερους από 160.000 μαθητές.

Yamaha Festival 1972

Η εταιρεία από την Iwata, ανέπτυξε επίσης εκδηλώσεις με στόχο τους φίλους της μοτοσυκλέτας. Μία από αυτές ήταν το 1ο Yamaha Grand Sports Festival (YGSF), που πραγματοποιήθηκε στο Fuji Speedway στις 5–6 Αυγούστου 1972. Ήταν μια μεγάλη διοργάνωση στην οποία μπορούσαν να συμμετάσχουν όλοι οι λάτρεις της μοτοσυκλέτας και τελικά προσέλκυσε συνολικά 80.000 άτομα! Συμμετείχαν 1.500 αναβάτες σε αγώνες motocross, kart και ταχύτητας δρόμου. Στον χώρο της εκδήλωσης συγκεντρώθηκαν 380 λεωφορεία, 3.800 αυτοκίνητα και 5.000 μοτοσυκλέτες. Το 2ο YGSF πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1973 και ήταν ακόμη μεγαλύτερης κλίμακας, προσελκύοντας περίπου 95.000 άτομα μέσα σε δύο ημέρες!

Το απρόσμενο, εκπληκτικό συμπέρασμα στην επαρχία Gunma

Safety Courses

Και ερχόμαστε στο 2026, όπου σε άρθρο του ιαπωνικού περιοδικού μοτοσυκλέτας Young Machine, διαβάζουμε κάτι το εκπληκτικό. Η επαρχία Gunma στην Ιαπωνία θεωρεί πως η εκστρατεία των "τριών όχι" απέτυχε παταγωδώς, καθώς… συνέβαλε στην αύξηση τροχαίων ατυχημάτων!

Σημειώνουμε εδώ πως η συγκεκριμένη επαρχία είναι γνωστή και ως “το βασίλειο του αυτοκινήτου” καθώς έχει ανεπαρκείς δημόσιες συγκοινωνίες, κατά μέσο όρο κάθε νοικοκυριό έχει 1,5+ αυτοκίνητα, ενώ εδώ έχουν έδρα και διάφορα εργοστάσια της Subaru. Κάπως έτσι η επαρχία Gunma κατατάσσεται σταθερά στον πάτο των επαρχιών όσον αφορά στην οδική ασφάλεια, με αριθμό ρεκόρ τροχαίων ατυχημάτων και τραυματισμών, με αντίστοιχα κακές επιδόσεις στο ποσοστό μαθητών λυκείου που εμπλέκονται σε ατυχήματα με ποδήλατο αλλά και στο ποσοστό ατυχημάτων νέων οδηγών.

Safety Courses

Κάπως έτσι το 2014 ιδρύθηκε Ειδική Επιτροπή για τα Μέτρα Οδικής Ασφάλειας και, σε συνεργασία με το τμήμα τροχαίας πολιτικής της επαρχίας και την Αστυνομική Διεύθυνση, διερεύνησαν και ανέλυσαν τα αίτια των ατυχημάτων. Κατέληξαν στο κοινό συμπέρασμα ότι “η Εκστρατεία των Τριών Όχι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ως παράγοντας που συμβάλλει στο πρόβλημα”!

Βλέπετε, όταν η Gunma εφάρμοζε αυστηρά την Εκστρατεία “Τρία Όχι” για την αποθάρρυνση της χρήσης μοτοσυκλέτας, ένα από τα αποτελέσματα της καμπάνιας ήταν να αποξενωθούν οι μαθητές λυκείου από την ουσιαστική κυκλοφοριακή αγωγή, οδηγώντας σε επιδείνωση της οδικής συμπεριφοράς και αύξηση ατυχημάτων.

Μετά από συνεδριάσεις, ανταλλαγές απόψεων με σχετικούς φορείς, μελέτες και διαλέξεις ειδικών στην ανάλυση τροχαίων ατυχημάτων, η Ειδική Επιτροπή προχώρησε στη διαμόρφωση νέου σχεδίου για τα τροχαία ατυχήματα και νέο ΚΟΚ που τέθηκε σε ισχύ στις 22 Δεκεμβρίου 2014.

Στόχος ήταν -και είναι- η παροχή κυκλοφοριακής αγωγής σε ευρύ φάσμα ηλικιών -από μαθητές λυκείου μέχρι παιδιά και ηλικιωμένους, ώστε να εξελιχθούν όλοι σε υπεύθυνα μέλη της κοινωνίας, αποκτώντας δεξιότητες και γνώσεις ασφαλούς οδήγησης ποδηλάτου και μοτοσυκλέτας.

Safety Courses

Κύρια μέτρα που λαμβάνει η επαρχία Gunma μετά το 2014:

  • Μαθήματα κυκλοφοριακής αγωγής στο σχολείο και ειδικές δραστηριότητες.
  • Σεμινάρια από την αστυνομία και την Ένωση Οδικής Ασφάλειας.
  • Δημιουργία και διανομή φυλλαδίων για ασφαλή ποδηλασία.
  • Τεστ γνώσεων για ποδήλατο.
  • Σεμινάρια οδικής συμπεριφοράς για κατόχους άδειας μοτοσυκλέτας.
  • Σεμινάρια επιμόρφωσης εκπαιδευτικών στο Γενικό Κέντρο Κυκλοφορίας της Gunma.

Αργότερα, με την αναθεώρηση του κανονισμού και την κατάρτιση του 11ου Σχεδίου Οδικής Ασφάλειας, το πρόγραμμα ανανεώθηκε ως “Δεύτερο Πρόγραμμα Δράσης” (Μάρτιος 2021).

Το δεύτερο πρόγραμμα (2021–2025) στοχεύει ειδικά στους μαθητές λυκείου και εισάγει νέα μέτρα για ασφαλή ποδηλασία, όπως η προώθηση της χρήσης κράνους, ενώ συνεχίζει τις δράσεις για τις μοτοσυκλέτες.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάργηση της Εκστρατείας “Τρία Όχι” δεν οδήγησε σε απότομη αύξηση της απόκτησης άδειας οδήγησης από τους μαθητές, ή των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα.

Safety courses

Στο σεμινάριο ασφαλούς οδήγησης του 2025, αρκετοί μαθητές ανέφεραν ότι οδηγούν επειδή είναι αναγκαίο για να πηγαίνουν στο σχολείο. Η πλειονότητα των νέων της Gunma δεν ασχολείται με σπορ οδήγηση ή τουρισμό, απλώς καλύπτει πρακτικές ανάγκες μέσω της μοτοσυκλέτας.

Ο κανονισμός προβλέπει επίσης την προώθηση των δημόσιων συγκοινωνιών· δεν σημαίνει ότι πρέπει όλοι να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Όμως, σε περιπτώσεις όπου οι συνθήκες μετακίνησης ή οικογενειακές ανάγκες το επιβάλλουν, η διατήρηση των “Τριών Όχι” στους σχολικούς κανονισμούς μειώνει την ποιότητα ζωής μαθητών και γονέων.

Safety courses

Αντίστοιχα, στις 9 Φεβρουαρίου 2018, η Επιτροπή για την Οδική Ασφάλεια Μοτοσυκλετών υπέβαλε έκθεση στο Εκπαιδευτικό Συμβούλιο της επαρχίας Saitama, συνοψίζοντας προτάσεις όπως η θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών που θα αντικαθιστούσαν την Εκστρατεία "Τρία Όχι".

Πόσος χρόνος χάθηκε για τη μοτοσυκλέτα στην Ιαπωνία τόσες δεκαετίες που τα συντηρητικά “Τρία Όχι” μεσουρανούσαν, για να καταλήξουμε σε μελέτες που συμφωνούν πως η αποθάρρυνση των νέων στη χρήση μοτοσυκλέτας οδήγησαν όχι μόνο σε μείωση της ποιότητας ζωής τους, αλλά και στην αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων!

Με πληροφορίες από το Young Machine και από την ιστορία των Honda και Yamaha