Suter MMX 500 στην πίστα των Μεγάρων!

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/11/2016

Χάρη στην Wolf Racing και την Motul, ο αέρας στην πίστα των Μεγάρων γέμισε με την χαρακτηριστική γλυκιά μυρωδιά του αγωνιστικού διχρονόλαδου και τον οξύ ήχο του χειροποίητου V4 της μοτοσυκλέτας του Suter. Είναι από εκείνες τις στιγμές που μένουν χαραγμένες για πάντα στη μνήμη σου και τις γράφεις με κεφαλαία γράμματα στο ημερολόγιο της ζωής σου. Η σπανιότητα της μοτοσυκλέτας αρκεί από μόνη της για να την συμπεριλάβεις στα high-light της δημοσιογραφικής σου καριέρας, όταν όμως αυτή η εμπειρία συνοδεύεται από την οδήγησή της, υπό την παρουσία του ίδιου του δημιουργού της, τα πράγματα παίρνουν πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις. Ο Ελβετός κύριος με το όνομα Eskil Suter πιθανότατα να μην λέει τίποτα στους περισσότερους μοτοσυκλετιστές που δεν γνωρίζουν το παρασκήνιο των GP. Όμως για εκείνους που δεν διαβάζουν μόνο τα αποτελέσματα των αγώνων, γνωρίζουν ότι ο συγκεκριμένος κύριος έχει μια εταιρία κατασκευής εξαρτημάτων για μοτοσυκλέτες, η οποία προμηθεύει και κυρίως συνεργάζεται με την αφρόκρεμα των αγωνιστικών ομάδων στα GP από την εποχή που ήταν δίχρονα και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Πιο γνωστοί είναι οι συμπλέκτες της, όμως η Suter κατασκευάζει κάθε είδους πρωτότυπο εξάρτημα. Αυτό σημαίνει ότι συμμετέχει ενεργά στην διαδικασία εξέλιξης των αγωνιστικών μοτοσυκλετών και η εμπειρία που έχει αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια είναι ένα τεράστιο θησαυροφυλάκιο γνώσεων. Πέρα όμως από την τεχνογνωσία, ο Suter είναι ένας άνθρωπος γεμάτος πάθος για τις μοτοσυκλέτες και ειδικά για τα δίχρονα V4 τέρατα των GP 500. Με κινητήρια δύναμη αυτό το πάθος και με τις γνώσεις που έχει γύρο από την κατασκευή μοτοσυκλετών για τα GP, ο Suter προσπάθησε να γυρίσει αντίστροφα τους δείκτες του ρολογιού και να φέρει πίσω τον ήχο και την μυρωδιά εκείνων των αγωνιστικών μοτοσυκλετών που στα μάτια όλων μας, μόνο ημίθεοι μπορούσαν να οδηγήσουν. Η MMX 500 δεν είναι ακριβώς μοτοσυκλέτα. Στην πραγματικότητα είναι ένα ερωτικό γράμμα αφιερωμένο σε μια εποχή που δεν θα επαναληφθεί ποτέ ξανά.

Φυσικά και την οδηγήσαμε. Φυσικά και μιλήσαμε με τον ίδιο τον Suter για ώρες, αναλύοντας βίδα-βίδα την μοτοσυκλέτα. Για την ακρίβεια έχει 1045 εξαρτήματα (κομματάκια, βίδες κ.τ.λ.) και μάλιστα κερδίσαμε συλλεκτικό μπλουζάκι επειδή το μαντέψαμε πριν μας το πει. Όμως για όλα αυτά θέλουμε χρόνο και ηρεμία για να βρούμε τις σωστές λέξεις και να τις βάλουμε  στην σωστή σειρά. Είναι δουλειά που μόνο το χαρτί, το έντυπο περιοδικό, μπορεί να προσφέρει στο δημοσιογράφο. Σε ένα από τα επόμενα ΜΟΤΟ που θα κρέμονται στο περίπτερο θα βρείτε μέσα όλα όσα μάθαμε εκείνη την Δευτέρα στα Μέγαρα, όλα όσα ψάξαμε και βρήκαμε για τον Eskil, την εταιρεία και τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες του και φυσικά που θα μας οδηγήσουν όλα αυτά στο μέλλον. Γιατί στο περιοδικό και όχι εδώ; Γιατί εδώ στο internet η ταχύτητα και ο όγκος της πληροφορίας σκοτώνουν τις ειδικές γνώσεις και την εις βάθος ανάλυση. Όμως από την άλλη μεριά, η ταχύτητα του internet και η εύκολη πρόσβαση από τον καθένα έχει το χάρισμα και την ζωντάνια της αμεσότητας. Εδώ είναι το σωστό μέρος για να εκφράσουμε την ένταση των συναισθημάτων που μας γέμισε αυτή η μοτοσυκλέτα.

 Έχουν περάσει πάνω από 16 ολόκληρα χρόνια από την τελευταία φορά που οδηγήσαμε μια τέτοια αγωνιστική δίχρονη μοτοσυκλέτα μέσα στην πίστα. Οι μνήμες από το παρελθόν είναι θολές, αλλά το σοκ από το παρόν είναι τεράστιο. Η μοτοσυκλέτα του Suter δεν είναι απλώς ένα δίχρονο, μανιασμένο θηρίο που θα σου ασπρίσει τα μαλλιά. Δηλαδή είναι… αλλά μαζί με αυτό είναι και κάτι περισσότερο. Σίγουρα μπορούμε να ευχαριστήσουμε με όλη μας την καρδιά την Wolf racing και την Motul που μας έδωσαν την μοναδική ευκαιρία να είμαστε από τους ελάχιστους δημοσιογράφους στον κόσμο που οδηγήσαμε την MMX 500. Όμως πολύ περισσότερο θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον ίδιο τον Suter που μας έδωσε την ευκαιρία να νοιώσουμε πόσο μεγάλο ρόλο παίζει το βάρος και το μέγεθος ενός κινητήρα στην κατασκευή και συνολική συμπεριφορά μιας μοτοσυκλέτας. Ήταν ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα που πήραμε ως δοκιμαστές/δημοσιογράφοι μοτοσυκλετών. Όσο κι αν γνωρίζεις την θεωρία, η πράξη και τα βιώματα κάνουν τεράστια διαφορά. Όλοι ξέρουμε και όλοι μπορούμε να καταλάβουμε ότι όσο ελαφρύτερη είναι μια μοτοσυκλέτα, τόσο το καλύτερο και όσο μεγαλύτερη ιπποδύναμη έχει… πάλι τόσο το καλύτερο. Όμως μόνο όταν οδηγήσεις την MMX 500 μπορείς να λες ότι ξέρεις ακριβώς γιατί πράγμα μιλάς. Γι΄αυτό και είναι πολύ εύκολο να γράφεις εδώ χωρίς δεύτερη σκέψη, ότι αυτή η μοτοσυκλέτα έχει τεράστια διαφορά από οτιδήποτε άλλο έχεις οδηγήσει, όμως είναι πολύ δύσκολο και θέλει χρόνο να πεις το γιατί. Μέχρι να τα βάλουμε όλα στην σωστή σειρά πάνω στο χαρτί, πάρτε μια πρώτη γεύση από ό,τι ζήσαμε εκείνη την Δευτέρα στα Μέγαρα…             

 

Πρόωρο Χριστουγεννιάτικο δώρο από την Wolf Racing και την Motul, πώς να μην κάνεις σαν μικρό παιδί!

-----------

Ο Eskil ήταν έτοιμος να απαντήσει στο βομβαρδισμό ερωτήσεων του MOTO με πλήρη ειλικρίνεια 

-----------

Πρώτος μετά τον ίδιο τον Eskil, οδήγησε την mmx500 ο Γιώργος Παρασκευάς - ο άνθρωπος που έκανε πραγματικότητα το όνειρο των υπολοίπων φέρνοντας την μοτοσυκλέτα στην Ελλάδα

-----------

 

Για τις ανάγκες της τεχνικής ανάλυσης –όπως μόνο το MOTO μπορεί- ξεντύσαμε και την ΜΜΧ500! 

-----------

high-light δημοσιογραφικής καριέρας...

Σπάνια Riley 121 ετών κλάπηκε στην Αγγλία: Ήταν η μοναδική στην Ευρώπη!

Ανήκε στον δισέγγονο του ιδρυτή της Riley Motor!
Riley
Από τον

Παύλο Καρατζά

18/12/2025

Κλάπηκε μοτοσυκλέτα Riley 121 ετών στο Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία ανήκε στον δισέγγονο του ιδρυτή της εταιρίας. Η μοτοσυκλέτα θεωρείται εξαιρετικά σπάνια, καθώς υπάρχει μόλις μία ακόμη στον Καναδά.

Δράστες έκλεψαν την μοναδική, όπως πιστεύεται, μοτοσυκλέτα 1904 Riley που σώζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το συμβάν έγινε τη νύχτα της Δευτέρας 15 Δεκεμβρίου και η μοτοσυκλέτα κλάπηκε από ένα κλειδωμένο trailer που βρισκόταν μέσα σε ένα επίσης κλειδωμένο κτήριο της μικρής πόλης Newmarket που βρίσκεται λίγο έξω από το Cambridge.

Η σπανιότατη μοτοσυκλέτα ανήκει στον δισέγγονο του ιδρυτή της Riley Motor Company, Bill Fellowes, και αποτελεί ένα μοναδικό κομμάτι της βρετανικής βιομηχανικής ιστορίας. 

Ο ιδιοκτήτης της μοτοσυκλέτας δήλωσε ότι ήλπιζε να την κληροδοτήσει στις μελλοντικές γενιές, προσθέτοντας ότι αποτελεί αναντικατάστατο κομμάτι του παρελθόντος της οικογένειάς του και συγκεκριμένα δήλωσε:

“Δεν πιστεύω ότι κάποιος συλλέκτης θα την αγόραζε εν γνώσει του, αλλά όσο περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν για την κλοπή της, τόσο το καλύτερο. Θα προσφέρω αμοιβή για την επιστροφή της μοτοσυκλέτας. Σημαίνει πολλά για την οικογένεια. Είναι ένα μεγάλο πλήγμα, γιατί είναι η μόνη στο Ηνωμένο Βασίλειο και η μόνη άλλη βρίσκεται στον Καναδά.

Ο προπάππος μου ίδρυσε την εταιρεία, αγοράσαμε μια εταιρεία ποδηλάτων που ονομαζόταν Bonnick Bicycles και μετά ήρθαν οι μοτοσυκλέτες ως το επόμενο βήμα. Η οικογενειακή επιχείρηση μεταπήδησε από τα ποδήλατα στις μοτοσυκλέτες και στη συνέχεια στα αυτοκίνητα. Ήμασταν εκεί μέχρι τη δεκαετία του 1970.

Riley

Με λίγη τύχη, θα το επιστρέψουν για την αμοιβή, αντί να το κάψουν ή να το πετάξουν σε έναν θάμνο. Ούτως ή άλλως, δεν θα το βάλουν ποτέ μπροστά. Δεν έχει ιμάντα μετάδοσης κίνησης, αλλά ακόμα και αν είχε, πρέπει να κάνεις πετάλι για να το βάλεις μπροστά. Δεν έχει συμπλέκτη, οπότε όταν γυρίζει ο κινητήρας, γυρίζει και ο τροχός. Έχεις ένα μοχλό αποσύμπλεξης που τραβάς ενώ κάνεις πετάλι, και όταν πάρεις αρκετή φόρα τον αφήνεις και το εκκινείς με τράνταγμα. Πρέπει να λάβεις υπόψη σου το μίγμα και τον χρονισμό ανάφλεξης - όλα αυτά παίζουν ρόλο”.

Η μοτοσυκλέτα, η αξία της οποίας εκτιμάται σε περίπου 11.500 ευρώ, κλάπηκε μαζί με άλλα αντικείμενα μικρότερης αξίας, μετά από διάρρηξη ενός κλειδωμένου trailer, το οποίο βρισκόταν μέσα σε κλειδωμένο κτήριο, με κλειδωμένη την περίφραξη.

Η κλοπή θεωρείται ότι ήταν ευκαιριακή και όχι στοχευμένη, καθώς τις τελευταίες εβδομάδες έχουν κλαπεί κι άλλα αντικείμενα από αρκετές αγροτικές ιδιοκτησίες στην περιοχή.

Ας ελπίσουμε ότι η αγαπημένη μοτοσυκλέτα του Bill Fellowes θα βρεθεί γρήγορα.