Suzuki: Αποκαλύπτει τα μυστικά της κατασκευής των DR-Z4S και GSX-R1000R - Ένα MADE IN JAPAN: [Video]

Μέλη της ομάδας της Ιαπωνικής εταιρείας μας δίνουν τα φώτα τους
R1000R
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/1/2026

Ακολουθεί μια ματιά στα παρασκήνια της κατασκευής της κορυφαίας Superbike της Suzuki από το τμήμα μηχανικής μοτοσυκλετών της εταιρείας, όπου μπορούμε να δούμε πώς το τμήμα μηχανικής της εταιρείας κατασκεύασε την Superbike τελευταίας γενιάς. 

Η Suzuki αποκαλύπτει μερικές βασικές λεπτομέρειες για τη GSX-R1000R σε ένα βίντεο, όπου παρουσιάζει επίσης μια ματιά στα παρασκήνια και για το μοντέλο DR-Z4S.

Ξεκινώντας με το πλαίσιο που αναπτύχθηκε για πρώτη φορά για το μοντέλο του 2017, η Suzuki ήθελε να κατασκευάσει ένα πλαίσιο που θα επέτρεπε στη Superbike 1.000 κ.εκ. να επιτυγχάνει καλύτερη απόδοση στις στροφές, πράγμα που σήμαινε ότι χρειαζόταν μεγαλύτερη ευελιξία και πιο ισορροπημένη ακαμψία.

Στο βίντεο, το οποίο μπορείτε να δείτε παρακάτω, η Suzuki ισχυρίζεται ότι το νέο πλαίσιο καταφέρνει τα παραπάνω μέσω μιας ειδικής διαδικασίας συγκόλλησης. Ωστόσο, αυτό συνοδεύεται από ορισμένες προκλήσεις, καθώς η συγκόλληση μπορεί να προκαλέσει θερμική παραμόρφωση. Σε βιομηχανική γραμμή παραγωγής οτιδήποτε έχει μικρό περιθώριο λάθους πρέπει να αποφεύγεται, διαφορετικά εγγυμονεί αυξημένο κόστος. Ωστόσο η Suzuki το προχώρησε.

 

Ο Masakazu Enyama, βασικό μέλος του Τμήματος Συγκόλλησης της Suzuki, είπε τα εξής για τον τρόπο με τον οποίο η Suzuki ανέπτυξε το νέο πλαίσιο:

“Για να επιτύχουμε καλύτερη απόδοση στις στροφές σε σχέση με τα προηγούμενα πλαίσια, έπρεπε να κατασκευάσουμε ένα πλαίσιο που να είναι ταυτόχρονα ευέλικτο και καλά ισορροπημένο ως προς την ακαμψία.

Έτσι αναπτύχθηκε το πλαίσιο της GSX-R1000R με τον μοναδικό σχεδιασμό της δομής δύο τεμαχίων με συγκόλληση, που μάλιστα είναι φτιαγμένα από διαφορετικούς τύπους αλουμινίου. Δεν υπήρχαν πολλά πλαίσια σαν αυτό στο παρελθόν και ακόμη και σήμερα εξακολουθεί να ξεχωρίζει ως μοναδικός σχεδιασμός”.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.