Suzuki Burgman: Το κύκνειο άσμα!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/2/2020

Όπως δείχνουν τα πράγματα, φέτος θα είναι η τελευταία χρονιά ύπαρξης της οικογένειας Burgman, τουλάχιστον με αυτή την γκάμα που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, καθώς οι νέες αυστηρότερες προδιαγραφές Euro5 αναγκάζουν την Suzuki να διερευνήσει νέες επιλογές για την αστική μετακίνηση. Η γκάμα των Burgman, που πλέον δεν ανταποκρίνεται στις εμπορικές προσδοκίες των ανθρώπων του Hamamatsu, προφανώς θα αντικατασταθεί από καινούργια μοντέλα τα οποία θα παρουσιαστούν μέσα στους επόμενους μήνες, και θα προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα.

Ο ανταγωνισμός στην κατηγορία των scooters, τόσο από την Ασία με τα Honda PCX και Yamaha NMAX που κατέχουν μεγάλο μερίδιο αγοράς παγκοσμίως, όσο και από την Ευρώπη μέσω της γκάμας της Piaggio, είναι ιδιαίτερα σκληρός. Τώρα, που στους παράγοντες που κάνουν ακόμη πιο δύσκολο το έργο τους προστέθηκαν οι Euro5 προδιαγραφές, πολλά από τα λιγότερο εμπορικά μοντέλα τίθενται υπό το καθεστώς διακοπή της παραγωγής τους, καθώς το κόστος για την αναβάθμιση των κινητήρων τους δεν κρίνεται συμφέρον.

Αυτή είναι η μοίρα που περιμένει πολλά μέλη της οικογένειας των Burgman, σύμφωνα με τα όσα είπε ο Guillaume Vuillardot της Suzuki Γαλλίας σε συνέντευξή του στο γαλλικό "Moto Station", ο οποίος δήλωσε πως μόνο το Burgman 400 θα συνεχίσει την παραγωγή του έχοντας δεχθεί αναβαθμίσεις, ενώ η υπόλοιπη οικογένεια θα αντικατασταθεί από "άλλου τύπου οχήματα". Πιο συγκεκριμένα είπε πως "το μόνο που μπορώ να πω προς το παρόν είναι ότι η Suzuki θα αναθεωρήσει πλήρως την στρατηγική της σε ότι αφορά την αστική μετακίνηση. Σίγουρα κάποια μοντέλα θα σταματήσουν να παράγονται και κάποια νέα θα παρουσιαστούν. Το Burgman 400 θα συνεχίσει και θα προσαρμοστεί στις Euro5 προδιαγραφές. Η υπόλοιπη οικογένεια θα σταματήσει και θα αντικατασταθεί από άλλου είδους οχήματα."

Αυτή η τελευταία φράση αφήνει πολλά περιθώρια ερμηνείας σχετικά με το τι θεωρεί η Suzuki αστική μετακίνηση (commuting ελληνιστί…) και πώς θα αναθεωρήσει την στρατηγική της στον συγκεκριμένο τομέα. Τις περισσότερες πιθανότητες συγκεντρώνει η εξέλιξη ηλεκτρικών μοτοσυκλετών και scooters, αφού η παγκόσμια τάση δείχνει ξεκάθαρα προς αυτή την κατεύθυνση. Από την άλλη, θα περιμένουμε να δούμε και την αναβαθμισμένη μορφή του Burgman 400 και αν τελικά θα περιοριστεί σε αλλαγές στον κινητήρα, ή θα δούμε κάτι ριζικά ανανεωμένο.

https://bit.ly/MOTO_679

Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.