Suzuki - Εξαιρετικές παγκόσμιες οικονομικές επιδόσεις, με την Ινδία στον ρόλο της κότας με τα χρυσά αυγά

Η απόλυτη στοχοπροσήλωση σε περικοπή εξόδων και η παραγωγή χρηστικών και οικονομικών οχημάτων αποδίδει καρπούς
Suzuki - Εξαιρετικές πωλήσεις χάρη στην ινδική αγορά
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/11/2024

Η πάντα συντηρητική Suzuki είχε κάνει σωστά τις προβλέψεις και τους λογαριασμούς της εδώ και χρόνια, με την απόσυρση από την αγωνιστική δράση, το φρένο στην εξέλιξη νέων μεγάλων μοτοσυκλετών και με την εξέλιξη και παραγωγή οικονομικών μικρών scooter και μοτοσυκλετών για την ινδική πρωτίστως αγορά, με τμήμα R&D και εργοστάσια στην ινδική ήπειρο. Οικονομικά scooter για καθημερινές μεταφορές που αργότερα μεταφέρθηκαν και στην Ευρώπη -της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης-, και μεγάλη προσοχή σε οικονομικά ανοίγματα απέδωσαν καρπούς, με το Hamamatsu να επιδεικνύει εύρωστα οικονομικά αποτελέσματα τόσο για το 2023, όσο και για τα πρώτα δύο οικονομικά τρίμηνα του 2024.

Συγκεκριμένα, για το 2ο οικονομικό τρίμηνο του 2024 (στο ιαπωνικό οικονομικό έτος που ξεκινά τον Απρίλιο αυτό αφορά στο διάστημα Ιούλιος-Σεπτέμβριος 24) τα έσοδα της Suzuki συνολικά φτάνουν τα 2,885 δις. Γιεν, που σε σύγκριση με τα 2,556.1 δις. Γιεν του αντίστοιχου διαστήματος του 2023 μεταφράζονται σε άνοδο 11,7%, άνοδο που είναι η τέταρτη συνεχόμενη σε αντίστοιχα οικονομικά τρίμηνα! Άνοδο έχουμε και στα λειτουργικά έσοδα (40,7%), στα έσοδα προ φόρων (+30,7%), και στα τελικά έσοδα των 217,5 δις Γιεν (+43,9%).

Όσον αφορά στα αυτοκίνητα (έσοδα 1,665 δις. Γιεν), αυτά παρουσίασαν άνοδο 2% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2023, ενώ στις μοτοσυκλέτες τα έσοδα του 1,022 δις. Γιεν μεταφράζονται σε άνοδο 6,7% σε σχέση με το περυσινό αντίστοιχο χρονικό διάστημα, με άνοδο κυρίως σε Ινδία, Λατινική Αμερική, κ.α.

Στις μοτοσυκλέτες, το 2ο οικονομικό τρίμηνο του 2024 οι πωλήσεις MONO στην Ινδία αυξήθηκαν στις 496.000 (+20.1% YoY), με μεγάλο ατού τις δυνατές πωλήσεις των Access και V-Strom250SX!

Για να πάρουμε μια ιδέα για τη δύναμη της Ινδίας και των υπόλοιπων ασιατικών αγορών ΠΛΗΝ της Ιαπωνίας, ας δούμε τις πωλήσεις δικύκλων του 2ου τριμήνου ανά γεωγραφική περιοχή.

  • Ινδία: 496.000
  • Ασία (Ινδονησία, Βιετνάμ, Ταϊλάνδη, κ.α.): 348.000
  • Άλλες χώρες (Λατινική Αμερική, κ.α.): 120.000
  • Ευρώπη: 23.000
  • Βόρεια Αμερική: 18.000
  • Ιαπωνία: 18.000

Σημειώστε πως και στο αυτοκίνητο η κατάσταση είναι παρόμοια στη σειρά σημαντικότητας των αγορών (αν και εδώ αναλογικά σε σχέση με το δίκυκλο Ιαπωνία, Ευρώπη και Αμερική στέκονται πολύ καλύτερα), με τη Suzuki να πουλά το 2ο οικονομικό τρίμηνο του 2024 861.000 αυτοκίνητα στην Ινδία, 343.000 στην Ιαπωνία, 155.000 σε Αμερική κ.α., 118.000 στην Ευρώπη, και 89.000 στην υπόλοιπη Ασία.

Πολύ καλά όμως τα πηγαίνει η Suzuki στις πωλήσεις δικύκλων και στην μικρή αγορά της Ελλάδας, αφού το πρώτο 10μηνο του 2024 έχουν σημειωθεί 576 ταξινομήσεις, που σε σχέση με τις 374 του αντίστοιχου χρονικού διαστήματος του 2023 μεταφράζονται σε άνοδο 54%!

Να περάσουμε τώρα στην πρόβλεψη για τα αποτελέσματα του 2024, με τους Ιάπωνες να κάνουν λόγο για προβλεπόμενα έσοδα 5,600.00 δις. Γιεν (+4,5% σε σχέση με πέρυσι), ενώ άνοδος προβλέπεται τόσο στα λειτουργικά έσοδα (550.0 δις. Γιεν +11,4%), και στα τελικά έσοδα των 350.0 δις. Γιεν (+10,4%).

Συνολικά για το 2024, οι προβλέψεις κάνουν λόγο για παραγωγή 3.315.000 και για πωλήσεις 3.244.000 αυτοκινήτων, και για παραγωγή 1.817.000 και πωλήσεις 2.008.000 δικύκλων. Αξίζει να σημειωθεί πως την ώρα που άλλες ιαπωνικές και ευρωπαϊκές εταιρείες παραγωγής κάνουν αναπροσαρμογή των προβλέψεών τους προς τα κάτω, η Suzuki στις μοτοσυκλέτες αναπροσαρμόζει τις προβλέψεις της προς τα πάνω από την προηγούμενη πρόβλεψη για πωλήσεις 1.892.000 δικύκλων!

Ινδία λοιπόν και ξερό ψωμί για τη Suzuki, που έχει μεταφέρει εκεί και R&D κέντρα και εργοστάσια, απολαμβάνοντας τους καρπούς της "απόβασής" της στην τεράστια σε μέγεθος τοπική αγορά. Κρατώντας κόστη εξέλιξης και παραγωγής χαμηλά, η ιαπωνική εταιρεία στοχεύει με προσήλωση σε λογικές και χρηστικές προτάσεις, που μπορεί στα χαρτιά να μην εξιτάρουν το ίδιο με μοτοσυκλέτες 200+ hp και 40.000 ευρώ, όμως οδηγούν την εταιρεία σε οικονομική ευμάρεια, σε μια δύσκολη για τους περισσότερους οικονομική χρονική περίοδο.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.