Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

Εμφάνιση που παραπέμπει σε αγώνες dragster, με πάρα πολλά custom εξαρτήματα
motomagSuzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

7/6/2024

Μία μοναδική και ξεχωριστή cult έκδοση του ιστορικού Hayabusa πρώτης γενιάς έβγαλε σε δημοπρασία ο οίκος Bring a Trailer, βαμμένη στα ιστορικά χρώματα της Gulf Racing που μας ταξιδεύουν στον 24ωρο του Le Mans του 1968 και το νικηφόρο Ford GT, με την τιμή που τελικώς έπιασε η μοτοσυκλέτα να αγγίζει τα 14.250 δολάρια (13.085€), ενώ παρά την ξεχωριστή της εμφάνιση έχει όλα τα απαραίτητα για κυκλοφορία στον δρόμο…

Υπεύθυνος για την δημιουργία της συγκεκριμένης έκδοσης είναι ο Hank Young των Young Choppers και Hot Rods στην Marietta της Georgia των Η.Π.Α. Χρησιμοποιώντας ως βάση μία Suzuki Hayabusa του 2002, ο Young προχώρησε, αλλάζοντας σχεδόν τα πάντα πάνω της, με πιο χαρακτηριστικά σημεία το μπροστινό φτερό και το ιδιαίτερο χειροποίητο μακρύ ψαλίδι πίσω. Στην συνέχεια, η Platinum ATL Customs, που βρίσκεται στην ίδια περιοχή, ανέλαβε να ολοκληρώσει το δημιούργημα του Young, βάφοντάς το στα αγωνιστικά χρώματα της Gulf Racing, αντλώντας έμπνευση από το Gulf-JW Automotive Ford GT που το 1968 κατέκτησε τον 24ωρο αγώνα του Le Mans, ενώ παντού πάνω στο φαίρινγκ βρίσκουμε τον αριθμό 69 και το λογότυπο της Gulf.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

Από που να ξεκινήσει κανείς, να μιλάει για αυτή την μοτοσυκλέτα. Κοιτάζοντάς την, το μάτι πέφτει απευθείας στο μπροστινό φτερό, το οποίο κρύβει σχεδόν ολόκληρο τον μπροστινό τροχό της μοτοσυκλέτας, θυμίζοντας ελαφρώς τα “dustbin” φαίρινγκ, που έκαναν την εμφάνισή τους στους αγώνες μοτοσυκλέτας την δεκαετία του ’50, ενώ είναι ένα χαρακτηριστικό που έχουμε συναντήσει και σε μοτοσυκλέτες που έχουν επισκεφθεί τις Salt Flats του Bonneville, όπου γίνονται οι απόπειρες για το ρεκόρ ταχύτητας στην ξηρά. Πάνω σε αυτό το κάλυμμα είναι ενσωματωμένα δύο φωτιστικά σώματα, τα οποία εκτελούν χρέη προβολέα, μιας και αυτός έχει αφαιρεθεί από το χειροποίητο ενιαίο φαίρινγκ και στην θέση του έχει μπει ο αριθμός 69 σε στρογγυλό λευκό φόντο.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

 

Το επόμενο στοιχείο που ξεχωρίζει είναι το… εξεζητημένο χειροποίητο μακρύ ψαλίδι, που δένει πάνω σε έναν… ακτινωτό τροχό 18 ιντσών πίσω που συνδυάζεται με ένα τεράστιο ελαστικό Metzeler ME880 Marathon διαστάσεων… 240/80-18. Οι επιδράσεις από τις chopper μοτοσυκλέτες, με τις οποίες ασχολούνταν τότε κατά βάση ο Young – όταν δεν έφτιαχνε πεπαλαιωμένα hot rod αυτοκίνητα – δεν κρύβονται, καθώς δεν θυμόμαστε να έχουμε δει ξανά ακτινωτό τροχό σε Hayabusa και μάλιστα με ελαστικό τόσο μεγάλων διαστάσεων! Η βάση της πινακίδας έχει μετακομίσει αριστερά, αφήνοντας τον θηριώδη τροχό να αναδειχθεί σε όλο του το μεγαλείο. Παραδόξως, ο μπροστινός χυτός τροχός των 17 ιντσών, φαίνεται να έρχεται αυτούσιος από το μοντέλο βάσης, με το ελαστικό να είναι της Avon.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

 

To Haybusa Gulf Edition δεν δείχνει απλώς γρήγορο, αλλά είναι κιόλας, καθώς ο υγρόψυκτος τετρακύλινδρος κινητήρας των 1.299 κυβικών έχει εξοπλιστεί με ένα Dynojet Power Commander III. Σύμφωνα με το χαρτί της δυναμομέτρησης, 152 ίπποι φτάνουν στον πίσω τροχό, μέσα από ένα κιβώτιο 6 σχέσεων που συνεργάζεται με συμπλέκτη της Versha. Τα δύο τελικά που δεν θυμίζουν σε τίποτα αυτά με τα οποία εξόπλιζε το εργοστάσιο του Hamamatsu την μοτοσυκλέτα, αφήνουν σε κοινή θέα το ιδιαίτερα ξεχωριστό ψαλίδι, ενώ υποπτευόμαστε ότι θα κάνουν και αρκετή φασαρία. Φρένα και πλαίσιο μοιάζει να έρχονται αυτούσια από το μοντέλο βάσης.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

 

 

Την ξεχωριστή αυτή δημιουργία ολοκληρώνουν μία φιμέ ζελατίνα μπροστά, ένας μικρός καθρέπτης στο αριστερό τμήμα του φαίριγνκ και οι ξεχωριστές δερμάτινες σέλες αναβάτη και συνεπιβάτη της Duane Ballard Custom Leather, ενώ υπάρχει και κάλυμμα της πίσω σέλας στα χρώματα της μοτοσυκλέτας, για ακόμα πιο επιθετική εμφάνιση. Στα αναλογικά όργανα που έρχονται αυτούσια από το μοντέλο βάσης, βλέπουμε ότι ο ολικός χιλιομετρητής γράφει 10.615 μίλια (17.083 χιλιόμετρα), με τον τελευταίο ιδιοκτήτη να έχει κάνει τα 3.200 από αυτά (5.149 χιλιόμετρα).

Το κατά πόσο εύκολο είναι στην οδήγηση το συγκεκριμένο Hayabusa είναι κάτι που δυστυχώς δεν θα μπορέσουμε να μάθουμε εμείς. Θα μπορέσει όμως να διαπιστώσει αυτός που έδωσε τα 14.250 δολάρια ( 13.085€), που ήταν και η υψηλότερη προσφορά. Να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη δημοπρασία δεν είχε συγκεκριμένη τιμή εκκίνησης, επομένως οι πλειοδότες μπορούσαν να ξεκινήσουν ακόμα και από το 1 δολάριο. Καθόλου άσχημη τιμή για μία μοτοσυκλέτα 22 ετών, ταυτόχρονα όμως όχι και τόσο υψηλή, όσο η μοναδικότητά της.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.