Suzuki Hayabusa 860 άλογα: O Guy Martin στην τελική ευθεία για τα 482Km/h!

Έτοιμος για το αγγλικό ρεκόρ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/5/2021

Ο Guy Martin δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις παρόλο που αποσύρθηκε από τους αγώνες το 2017, και συγκεκριμένα από το Isle of Man TT όπου είχε γίνει ένας από τους ήρωές του, εξαιτίας της προσωπικότητάς του και των τολμηρών δηλώσεών του.

Οι αγώνες του θύμιζαν μετά από ένα σημείο την ημέρα της «μαρμότας» όπως είπε, κι έτσι αποφάσισε την τελευταία πενταετία να ασχοληθεί με άλλα πράγματα στην ζωή του, ένα από αυτά ήταν να διασχίσει την αμερικάνικη ήπειρο με ποδήλατο. Η ταχύτητα όμως του είχε λείψει και την κυνήγησε με όλα τα μέσα, ακόμη και τρακτέρ, καταλήγοντας το 2019 με μία Hayabusa Turbo προετοιμασμένη από την Holeshot Racing.

Πέρσι η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έφτασε τα 830 άλογα και πλέον, σύμφωνα με τον Martin, ξεπερνά τους 860 ίππους χωρίς όμως να είναι βέβαιο αν η Holeshot Racing συνεχίζει να τον υποστηρίζει. Η Holeshot Racing ήταν εκείνη που προετοίμασε την Hayabusa του Martin φτάνοντας τα 270mp/h (περίπου 435km/h) πίσω στο 2019.

Τώρα ο πήχης για τον Martin είναι να ξεπεράσει τα 300μίλια, δηλαδή τα 482,8Km/h, ένα ρεκόρ που μετρά από εκκίνηση και για τον σκοπό αυτό δεν βελτίωσε μόνο την ιπποδύναμη αλλά κυρίως την αεροδυναμική πηγαίνοντας την μοτοσυκλέτα σε αεροσύραγγα. Το φαίριγνκ κρατά κάποιες βασικές σχεδιαστικές γραμμές της Hayabusa που παραμένουν αμυδρά στο προσκήνιο, θυμίζοντας πως αυτή η μοτοσυκλέτα έχει φτιαχτεί για τον σκοπό αυτό.

Τον περασμένο Φεβρουάριο ο Martin έκανε μία κάπως μακάβρια δήλωση, λέγοντας πως θα πέθαινε για να το πετύχει κάτι που προφανώς ο καθένας απεύχεται, αλλά είναι χαρακτηριστικό της επιμονής που δείχνει στην επίτευξη αυτού του στόχου.

Η Suzuki Hayabusa που αγοράστηκε πριν από τρία χρόνια έναντι 6.000 Ευρώ σε μέτρια κατάσταση, έχει περάσει την ζωή της από τότε κάνοντας επιταχύνσεις και, είναι έτοιμη για την νέα προσπάθεια με την αναβαθμισμένη ιπποδύναμή της. Το μόνο που μένει πλέον είναι να θέσει ο Martin την ημερομηνία, κάτι που θα κάνεις μόλις αισθανθεί πως όλα είναι «ΟΚ». Όπως έχει δηλώσει, επίσης τον περασμένο Φεβρουάριο, μέχρι τα 400Km/h είναι όλα καλά, από εκεί και πάνω η αδρεναλίνη τον κρατά ξύπνιο για δύο μέρες, ενώ αντίστοιχα δύσκολη σωματικά και πνευματικά είναι και η προετοιμασία. Μην ξεχνάμε πως η απόσταση είναι συγκεκριμένη και η πίστα του αεροδρομίου τελειώνει, δεν μιλάμε για ρεκόρ στην αχανή Bonneville και τα λάθη έχουν μικρότερα περιθώρια για διόρθωση.

 

 

Απαγόρευση μοτοσυκλετών στο Nürburgring – Αναβάτης μαζεύει υπογραφές για την άρση της

Έχουν συγκεντρωθεί μέχρι στιγμής 5.200 υπογραφές και 1.300 ευρώ
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/2/2026

Τέτοιον καιρό πέρυσι μαθαίναμε πως οι μοτοσυκλέτες θα απαγορεύονταν στην κλασσική διαδρομή του Nürburgring που ήταν ανοικτή με σύστημα διοδίων, περιορισμένες μόνο σε ημέρες με οργανωμένα trackdays.

Βέβαια όπως είναι λογικό, αυτό το ημίμετρο δεν είναι αρκετό για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές και ένας από αυτούς, ονόματι Ralf Bollinger, ξεκίνησε πριν έναν χρόνο να μαζεύει υπογραφές για να πιέσει προς την αναίρεση της απόφασης αυτής που εξοβελίζει τις μοτοσυκλέτες από τον Nordschleife, τον θρυλικό Βόρειο Γύρο του Nurburgring.

Ένα χρόνο αργότερα, το εγχείρημα έχει συγκεντρώσει 5.200 υπογραφές. Ο Ralf Bollinger έχει απευθυνθεί και σε ένα δικηγορικό γραφείο, με το κόστος της υπόθεσης να υπολογίζεται στα 10.000 ευρώ και τον Ralf να έχει ανοίξει μία σελίδα για χρηματοδότηση από άλλους αναβάτες. Μέχρι στιγμής, τα πράγματα στον τομέα αυτόν δεν πάνε ιδιαίτερα καλά, αφού 12 μήνες αργότερα έχουν μαζευτεί μόλις 1.300 ευρώ.

MOTO

Ο Ralf  δεν είναι κάποιος τυχαίος, αφού οδηγεί στο Nürburgring τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ οι πρώτοι γύροι Touristenfahren - οι οποίοι ήταν ανοικτοί σε οποιονδήποτε διέθετε αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα με άδεια κυκλοφορίας, ακόμη και τουριστικά λεωφορεία ή αυτοκινούμενα - χρονολογούνται από το 1927.

Το MOTO έχει βρεθεί πολλές φορές στην Γερμανική πίστα και μάλιστα είχαμε προτείνει στους υπεύθυνους ασφαλείας του Nürburgring μια λύση που θα άφηνε τους πάντες ευχαριστημένους και αυτή δεν είναι άλλη από το να χωρίζουν σε ομάδες τις μοτοσυκλέτες που πηγαίνουν κάθε φορά εκεί και να μπαίνουν μόνες τους, με τα αυτοκίνητα να μπαίνουν μετά από αυτές, απλά περιμένοντας πέντε λεπτά περισσότερο από το συνηθισμένο.

Μένει να δούμε αν αυτή η ενέργεια μπορεί να φέρει κάποια ανατροπή στην υπόθεση ή η διοίκηση της πίστα θα συνεχίζει να περιφρονεί τους μοτοσυκλετιστές.