SYM MIDDLE EAST​: Στους δρόμους της Μέσης Ανατολής, με SYM Joyride 300 - Μέρος 1

Ισραήλ-Ιορδανία
SYM Middle East ταξιδιωτικό με τον Κ. Μητσάκη
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/1/2023

Το 2021 ήταν η πρώτη φορά που ταξίδεψα με scooter (SYM HD 300) -προορισμός μου ήταν τότε το μακρινό Nordkapp της Νορβηγίας. Δυο χρόνια αργότερα, το ξεκίνημα του 2023 με βρήκε να φορτώνω αποσκευές και όνειρα πάλι σ’ ένα scooter (SYM JOYRIDE 300) και να χαράζω μια πορεία 4000 χλμ. μέσα στα γεωγραφικά όρια της πολυτάραχης Μέσης Ανατολής.

Τέσσερεις χώρες (Ισραήλ, Ιορδανία, Ιράκ, Τουρκία) θα αποτελούσαν το πεδίο ταξιδιωτικής δράσης του μαύρου SYM JOYRIDE 300, ενώ η χρονική διάρκεια του ταξιδιού “SYM MIDDLE EAST” θα άγγιζε τις 20 ημέρες. Ως αφετηρία του ταξιδιού τέθηκε η πόλη-λιμάνι Haifa (Ισραήλ), εκεί όπου κατέπλευσε ακτοπλοϊκώς από την Ελλάδα το SYM JOYRIDE 300 – αντίθετα, η δική μου μετάβαση στην Haifa έγινε αεροπορικώς.

Ισραήλ

Μετά τις χρονοβόρες και πολυδάπανες γραφειοκρατικές διαδικασίες στο λιμάνι της Haifa, ανέβηκα στην σέλα του SYM JOYRIDE 300 έτοιμος να περιηγηθώ στα μνημεία των πανάρχαιων πολιτισμών της Μεσοποταμίας, να ακολουθήσω το υδάτινο αποτύπωμα του Τίγρη και του Ευφράτη, να πορευτώ μέσα στην αφιλόξενη έρημο της Ιορδανίας και να οδηγήσω στους δρόμους της μισοκατεστραμένης –από τους τζιχαντιστές του ISIS– Μοσούλης.

Ισραήλ

Και μετά από την διήμερη παραμονή μου στην παραθαλάσσια πόλη του ισραηλινού Βορρά, το ταξίδι μου στους δρόμους την Μέσης Ανατολής ξεκίνησε! Γυρνώντας την πλάτη στην Μεσόγειο εγκατέλειψα την Haifa και μετά από μόλις 77 χλμ. αποχαιρέτησα οριστικά το Ισραήλ. Σύντομη η οδική αποστολή μου στο Ισραήλ, με την Ιορδανία να γίνεται η δεύτερη οικοδέσποινα-χώρα μου.

Ιορδανία

Οι κυριότερες στάσεις γνωριμίας που πραγματοποίησα στην Ιορδανία αφορούσαν την συνοριακή πόλη Irbid, τον αρχαιολογικό χώρο της Jerash (Γέρασα ή Αντιόχεια επί Χρυσορρόη) και την πρωτεύουσα Αμμάν. Η ελληνιστική πολιτεία Γέρασα ανοικοδομήθηκε από τον βασιλιά Αντίοχο Γ' το πρώτο μισό του 2ου π. Χ. αιώνα και ήταν μια από τις 30 Αντιόχειες που κτίστηκαν στην επικράτεια του βασιλείου των Σελευκιδών. Το Αμμάν αντίθετα, με κυρίαρχη την αραβική κουλτούρα, διατηρούσε την όψη και την ατμόσφαιρα μιας ανατολίτικης πόλης, ενώ εντυπωσιακές ήταν οι σύγχρονες αρχιτεκτονικές κατασκευές που αντίκρισα στις δυτικές συνοικίες της πόλης.

Ιορδανία

Μόλις 870 χλμ. χώριζαν το Αμμάν Amman από την Βαγδάτη, την πολύπαθη πρωτεύουσα του Ιράκ, με τις ιρακινές συνοριακές εγκαταστάσεις (Al Karama) να με καρτερούν περίπου 330 χλμ. ανατολικά του Αμμάν. Η συγκεκριμένη διαδρομή διέσχιζε όλη την ιορδανική έρημο και είχε ελάχιστα αστικά κέντρα καθ οδόν, αναμφίβολα σημεία ανεφοδιασμού και «ταλαιπωρημένη» άσφαλτο.

Ιορδανία

Καθ οδόν για τα ιρακινά σύνορα, κλήθηκα να αντιμετωπίσω επίσης τις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα (3–4 βαθμούς Κελσίου), την απεραντοσύνη της ιορδανικής ερήμου και την μοναξιά του κράνους. Ευτυχώς, η χαμηλή κατανάλωση του SYM JOYRIDE 300 μού πρόσφερε μια ικανοποιητική αυτονομία στο μοναχικό ταξίδι της ερήμου, ενώ μετά από 5 ώρες πορείας (αφότου αποχαιρέτησα το Αμμάν) αντίκρισα με ανάμεικτα συναισθήματα τους πάνοπλους Ιρακινούς στρατιώτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες