Σύμπραξη Kawasaki-Suzuki και Ducati για απόλυτη κυριαρχία σε Δύση και Ανατολή!

Έρχεται τo MULTIMAKI 1450R 2023!
Από το

motomag

1/4/2022

Αναβιώνει η εποχή των V-Strom 1000 και KLV 1000 όταν Suzuki και Kawasaki έβγαλαν την ίδια ακριβώς μοτοσυκλέτα αλλά με ιταλικό αυτή τη φορά παρονομαστή καθώς στο παλαιό σχήμα προστίθεται και η Ducati.

Πίσω στο 2004 η Kawasaki βγάζει για πρώτη φορά μία μοτοσυκλέτα αυτής της κατηγορίας ύστερα από σύμπραξη με την Suzuki κοπιάροντας το πετυχημένο της DL1000 V-Strom. Παρότι οι μοτοσυκλέτες είναι πανομοιότυπες και μάλιστα κατασκευάζονται από την Suzuki, το Ελληνικό κοινό που αρέσκεται να ενημερώνεται από τους ιδιοκτήτες στα δευτερόλεπτα που διαρκεί το κόκκινο φανάρι, χτίζει την ισχυρή πεποίθηση πως το KLV1000 της Kawasaki είναι ισχυρότερο.

Κανείς δεν αρνείται την κοινή πορεία των μοτοσυκλετών, και πώς θα μπορούσε άλλωστε καθότι πανομοιότυπες σε εμφάνιση μέχρι βίδας, ωστόσο τον πρώτο χρόνο κυκλοφορίας  της KLV1000, ένα χρόνο μετά την παρουσίαση του DL1000, καλλιεργείται σταδιακά η αντίληψη πως η Kawasaki έχει μεγαλύτερη ιπποδύναμη. Πρώτα γιατί οι “Kawasakiκοι» δεν μπορούν να χωνέψουν το γεγονός πως το σήμα τους έχει τοποθετηθεί πάνω σε μία Suzuki χωρίς κάποια αλλαγή κι έπειτα γιατί κάποιος ρώτησε έναν ιδιοκτήτη σχετικά, όταν τον πέτυχε στο φανάρι κι εκείνος του απάντησε ενώ κούμπωνε πρώτη, έχοντας ανάψει το πράσινο πως «είναι δυνατότερο». Εκ των υστέρων κριτές της ιστορίας δεν αποκλείουν το γεγονός ο ερωτηθείς να απάντησε κάτι τελείως διαφορετικό, όπως για παράδειγμα «πάω συνεργείο το συντομότερο» αλλά με τα κιβώτια της εποχής που ξυπνούσαν τα πουλάκια στα δέντρα όταν κούμπωναν την πρώτη και τα υπόλοιπα μη ηλεκτρικά και περισσότερο θορυβώδη οχήματα που κατέκλυζαν τότε τους δρόμους, η απάντηση αυτή μπορεί να αλλοιώθηκε, ξεκινώντας τον μύθο περί διαφορετικής ιπποδύναμης.

Αναμφισβήτητο είναι πως η Kawasaki θα είχε πρόβλημα να βάλει το σήμα της σε μία Honda αλλά δεν θα την ενοχλούσε σε μία Suzuki και παραμένει γεγονός πως πίσω στο 2004 ευοδώθηκε μία σύμπραξη που δυστυχώς όμως δεν συνέχισε για πολύ. Κυρίως γιατί το κοινό δημιουργούσε εντυπώσεις όπως οι παραπάνω, που οι δύο Ιαπωνικές εταιρείες εκείνη την εποχή δεν μπορούσαν να τις κατανοήσουν για να απαντήσουν σχετικά. Με αποτέλεσμα να μην συνεχίσει αυτή η συνεργασία.

Ερχόμαστε έτσι στο παρόν που με πρωτοβουλία της Ducati ξυπνά και πάλι η αναβίωση αυτής της ιστορικής σύμπραξης, σχεδόν είκοσι χρόνια μετά! Στόχος της Ducati είναι να κερδίσει το κοινό της Ασίας καθώς η διείσδυσή της στην αγορά εκεί είναι μικρή και ταυτόχρονα να αποκτήσει άλλη μία έκδοση από την στιγμή που έχει λίγες Multistrada στην γκάμα της.

Η Kawasaki Motors διέκρινε στην νέα σύμπραξη μία ευκαιρία να αυξηθούν τα κέρδη της μητρικής εταιρείας που κατασκευάζει τάνκερ και βαριές εγκαταστάσεις διύλισης αργού πετρελαίου μέσα από την αύξηση κατανάλωσης λαδιού που θα υπάρχει από τις πωλήσεις του νέου μοντέλου, καθώς την κατασκευή αναλαμβάνει η Ducati ενώ η Suzuki χαιρέτησε την ιδέα καθώς της αφαιρεί τον βραχνά να κατασκευάζει μοτοσυκλέτες για την Ευρωπαϊκή αγορά και τις αυστηρές Euro5 προδιαγραφές, όταν μπορεί απλά να επικεντρώνεται στην σιγουριά της μαζικότητας της τεράστιας αγοράς της Ασίας, πουλώντας εκατομμύρια V-Strom 250 και 125 αντί για μερικές χιλιάδες 650 και 1.000 με πολλαπλάσιο κόστος εξέλιξης.

Οι τρεις κατασκευαστές βλέπουν πως ενώνοντας τις δυνάμεις τους μπορούν να προσφέρουν μία νέα μοτοσυκλέτα φτάνει αυτή την φορά να μην επαναλάβουν το λάθος του παρελθόντος δίνοντάς τους διαφορετικά ονόματα. Επιλέχτηκε έτσι ένα όνομα που έχει σαφή αναφορά σε όλους και ταυτόχρονα δημιουργεί ένα λογοπαίγνιο καθώς πλέον το «Multi» δεν αναφέρεται στα διαφορετικά εδάφη στα οποία θα κινείται αλλά στους διαφορετικούς κατασκευαστές μέσα από τους οποίους θα διατίθεται.

Από την πλευράς να ευχηθούμε σε όλους τους αναγνώστες, Καλό Μήνα και Καλή Πρωταπριλιά!

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.