Tamburini F43 Tributo - Απογοήτευση...

Δεν είναι αυτό που νομίζαμε
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/11/2022

Στις 28/11/2022, την ημέρα των γενεθλίων του θρυλικού σχεδιαστή, εκλιπόντα Massimo Tamburini που απεβίωσε το 2014, ο γιος του Andrea έκανε στα social media μια συγκινητική ανάρτηση για τον πατέρα του, αφιερώνοντας του την επερχόμενη Tamburini F43 Tributo, ως δώρο και ως φόρο τιμής. Αυτή ήταν η αφορμή για περαιτέρω αναζήτηση, που όμως μας άφησε με μια πικρή γεύση στο στόμα.

Ο Massimo Tamburini είχε σχεδιάσει μεταξύ άλλων και τα εμβληματικά μοντέλα Ducati 916 & MV Agusta F4, ενώ τον Οκτώβριο του 2021 ο γιος του, Andrea, είχε δώσει στη δημοσιότητα μια φωτογραφία μιας μοτοσυκλέτας με το όνομα F43 Tributo, που θα απέτινε φόρο τιμής στον πατέρα του. Μαζί είχε δείξει μία ακόμη σπορ μοτοσυκλέτα, την Τ01, σχεδιάζοντας να συνεχίσει το έργο του πατέρα του, μέσα από την εταιρεία Tamburini Corse που είχε ιδρυθεί το 2009.

Η μεν F43 Tributo εμπνέεται από τις MV Agusta F3 & F4, ενώ η δε Τ1 από τις MV Agusta Brutale. Αρχικά, ο Andrea είχε ανακοινώσει πως η T1 θα παρουσιαζόταν πριν το τέλος του 2021, και η Tributo στα τέλη του 2022, σε περιορισμένη παραγωγή 25 μοτοσυκλετών.

Ο χρόνος πέρασε, και τα χρονικά πλάνα δεν ευοδώθηκαν, με αμφότερα τα μοντέλα να βρίσκονται στο στάδιο των ψηφιακών απεικονίσεων -renders.

Αφορμή για να αναμοχλεύσουμε το θέμα ήταν μια συγκινητική ανάρτηση του Andrea Tamburini στο διαδίκτυο, ανήμερα των γενεθλίων του πατέρα του, όπου έγραφε: “Αγαπητέ Άγιε Βασίλη (σσ. αναφέρεται στον πατέρα του), ήθελα να σου στείλω ευχές για χαρούμενα γενέθλια. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην είμαι λυπημένος σήμερα, όμως είναι αδύνατο για εμένα, τη μητέρα, τις κόρες, τα εγγόνια, τους φίλους και τους συνεργάτες σου να μη μας λείπεις. Αυτή τη μέρα, και αυτή την ιδιαίτερη στιγμή, ήθελα να σε ευχαριστήσω για όλα όσα έκανες για εμάς, σε ευχαριστώ για τις συμβουλές σου, για τα λόγια σου, τα μαθήματα που μου έδωσες, για τα χαμόγελα σου, για τις φορές που με μάλωσες, για το ταλέντο σου, σε ευχαριστώ για αυτό που υπήρξες. Ένας υπέροχος πατέρας, ένας γενναιόδωρος άνδρας, ένα παράδειγμα για να ακολουθώ στην καθημερινή μου ζωή και στη δουλειά μου. Αν ήσουν εδώ θα σου έλεγα ‘Άγιε Βασίλη ας γιορτάσουμε σήμερα’! Και είμαι σίγουρος πως θα μου απαντούσες ‘δημιουργούμε μοτοσυκλέτες, πάντα γιορτάζαμε!’. Αυτό είναι το δώρο μου για σένα, η F43 Tributo. Φτιάχτηκε αποκλειστικά για σένα! Συγχαρητήρια Άγιε Βασίλη.”

Στην ανάρτηση περιλαμβάνονταν και ένα render από την F43 Tributo, σε κατακόκκινο χρώμα.

Αφού διαβάσαμε την ανάρτηση, συνεχίσαμε με παλαιότερες αναρτήσεις του Andrea στη σελίδα facebook της Tamburini Corse, και πάθαμε ένα μικρό σοκ όταν σε ανάρτηση της 26ης Οκτωβρίου διαβάσαμε πως η F43 Tributo είναι διαθέσιμη για παραγγελία!

Διαβάζοντας παρακάτω, την έκπληξη διαδέχθηκε η απογοήτευση, όταν συνειδητοποιήσαμε πως δεν πρόκειται για κάποια εξελιγμένη υπέρ-μοτοσυκλέτα, αλλά για… κιτ αισθητικής αναβάθμισης, σχεδιασμένο για MV Agusta F4 κατασκευής από 2010 και μετά! Καλά. Η σχεδίαση του φέρινγκ πήρε δηλαδή έναν χρόνο, ενώ δεν έχουμε ακόμα ούτε μία πραγματική φωτογραφία του;! Αλλιώς περιμέναμε την Tributo, αλλιώς μας βγήκε.

Το κιτ θα διατεθεί σε 5 βαφές (Tamburini / Veltro / Mamba / Serie Oro / Viper) και σε συνολικά 25 αντίτυπα για τα 25 χρόνια της ιστορίας του F4 Project, ενώ πρέπει να είναι το πιο ακριβό φέρινγκ-κιτ στην ιστορία της μοτοσυκλέτας, καθώς κοστίζει… 16.000 ευρώ χωρίς τον ΦΠΑ! Περιλαμβάνει βαμμένο carbon φέρινγκ, carbon ζελατίνα, σέλα από δέρμα / alcantara, βαμμένο ρεζερβουάρ, και πιστοποιητικό γνησιότητας, ενώ αν δεν έχετε μια F4 στο γκαράζ σας, υπάρχει η δυνατότητα να παραγγείλετε μοτοσυκλέτα & κιτ μαζί. Μα ούτε μια μηχανική βελτίωση; Μια τεχνολογικά εξεζητημένη λύση; Τίποτα;

Ελπίζουμε στο μέλλον να δούμε πολύ πιο φιλόδοξα project από την Tamburini Corse.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.