Ταξίδι "DAYTONA DAKAR": Μαυριτανία-Σενεγάλη (Γ' Ανταπόκριση)

Από τον

Κωνσταντίνο Μητσάκη

8/7/2022
Την τελευταία μου νύχτα στην μαυριτανική πρωτεύουσα Nouakchott δεν μου κόλλαγε ύπνος. Ένταση, άγχος αγωνία, όλα με διακατείχαν σε υπέρμετρο βαθμό. Την επομένη, αν όλα πήγαιναν δεξιά, θα έβαζα ρόδα στο Dakar, τον απώτατο προορισμό του δικού μου ταξιδιωτικού rally «DAYTONA DAKAR». Απείχα από το όνειρο μόλις 526 χιλιόμετρα! Ήταν πολλά;
 
Πολλά δεν ήταν, αλλά αποδείχθηκαν τελικά δύσκολα και απρόβλεπτα.  Επιλέγοντας να εισέλθω στην Σενεγάλη από την συνοριακή είσοδο Diama (236 χλμ. νότια της πρωτεύουσας Nouakchott), κλήθηκα να οδηγήσω την μαύρη DAYTONA ROCKSTAR 500 σ’ ένα δύσκολο χωματόδρομο μήκους 60 χλμ., ο οποίος διέσχιζε τα όρια του Εθνικού Πάρκου Diawling National Park. Μετά από μιάμιση ώρα χωμάτινης ταλαιπωρίας, αντίκρισα πανευτυχής τις μεθοριακές εγκαταστάσεις της Σενεγάλης, στις όχθες του ποταμού Senegal. Είχα όμως και μια απώλεια: η πινακίδα κυκλοφορίας της μοτοσυκλέτας κόπηκε και την πήρα –κυριολεκτικά- στα χέρια! 
Διασχίζοντας τη γέφυρα του ποταμού Senegal, σύντομα βρέθηκα μπροστά στην κατεβασμένη συνοριακή μπάρα της Σενεγάλης –πατούσα πλέον σε σενεγαλέζικο έδαφος. Και όταν μετά από μια ώρα ολοκληρώθηκαν οι συνοριακές διαδικασίες, γεμάτος ανυπομονησία και κρυφό ενθουσιασμό ξεκινούσα για το Dakar (290 χλμ.).
Όσο πλησίαζα στη πρωτεύουσα της Σενεγάλης, τόσο πύκνωνε η κίνηση των οχημάτων στον κεντρικό οδικό άξονα. Το πέρασμα μέσα από τα χωριά της διαδρομής ήταν ένας εφιάλτης (τρομερή κίνηση και απρόβλεπτες ενέργειες από τους διερχόμενους οδηγούς), ενώ μεγάλη προσοχή ήθελαν οι πεζοί και τα ζώα που κάθε τόσο πετάγονταν στο δρόμο. Καταστάσεις για γερά νεύρα και γρήγορα αντανακλαστικά!
 
Όλα αυτά όμως –όπως και όλες οι δυσάρεστες αναμνήσεις των προηγούμενων ημερών– σβήστηκαν μεμιάς από τα κύτταρα της μνήμης μου όταν προσέγγισα τις πρώτες γειτονιές του Dakar και το κοντέρ της DAYTONA ROCKSTAR 500 έδειχνε 4.250 χλμ. από την αρχή του ταξιδιού. Κάπου εδώ αντίκρισα να ανεμίζει η καρό σημαία του τερματισμού στο δικό μου rally «DAYTONA DAKAR». Εξυπακούεται πως ήμουν απόλυτα συνεπαρμένος και πανευτυχής με το άγγιγμα ενός ακόμα ταξιδιωτικού ονείρου.
Το πολύβουο Dakar, που αντιπροσώπευε την «Ιθάκη» μου στην Δυτική Αφρική, με φιλοξένησε τις δυο επόμενες μέρες και μου συστήθηκε μέσα από τα πιο εμβληματικά αξιοθέατά της (τζαμί Mosque of the Divinity, μνημείο African Renaissance Monument, πολιτιστικός πολυχώρος Place du Souvenir Africain). Επιβεβλημένη ήταν ωστόσο η επίσκεψη στην απέραντη αμμουδερή παραλία Yoff, το σημείο που κάποτε τερμάτιζε το φημισμένο rally Paris-Dakar.
Και τώρα, τα μπρός-πίσω! Εκείνα τα ξημερώματα, μοτοσυκλέτα και αναβάτης ήμασταν έτοιμοι στην εκκίνηση για την επιστροφή στα πάτρια εδάφη. Το μεγάλο ταξίδι του γυρισμού ξεκινούσε –αυτήν την φορά– από το Dakar και είχε για τερματισμό την μακρινή Αθήνα… 

Απαγόρευση μοτοσυκλετών στο Nürburgring – Αναβάτης μαζεύει υπογραφές για την άρση της

Έχουν συγκεντρωθεί μέχρι στιγμής 5.200 υπογραφές και 1.300 ευρώ
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/2/2026

Τέτοιον καιρό πέρυσι μαθαίναμε πως οι μοτοσυκλέτες θα απαγορεύονταν στην κλασσική διαδρομή του Nürburgring που ήταν ανοικτή με σύστημα διοδίων, περιορισμένες μόνο σε ημέρες με οργανωμένα trackdays.

Βέβαια όπως είναι λογικό, αυτό το ημίμετρο δεν είναι αρκετό για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές και ένας από αυτούς, ονόματι Ralf Bollinger, ξεκίνησε πριν έναν χρόνο να μαζεύει υπογραφές για να πιέσει προς την αναίρεση της απόφασης αυτής που εξοβελίζει τις μοτοσυκλέτες από τον Nordschleife, τον θρυλικό Βόρειο Γύρο του Nurburgring.

Ένα χρόνο αργότερα, το εγχείρημα έχει συγκεντρώσει 5.200 υπογραφές. Ο Ralf Bollinger έχει απευθυνθεί και σε ένα δικηγορικό γραφείο, με το κόστος της υπόθεσης να υπολογίζεται στα 10.000 ευρώ και τον Ralf να έχει ανοίξει μία σελίδα για χρηματοδότηση από άλλους αναβάτες. Μέχρι στιγμής, τα πράγματα στον τομέα αυτόν δεν πάνε ιδιαίτερα καλά, αφού 12 μήνες αργότερα έχουν μαζευτεί μόλις 1.300 ευρώ.

MOTO

Ο Ralf  δεν είναι κάποιος τυχαίος, αφού οδηγεί στο Nürburgring τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ οι πρώτοι γύροι Touristenfahren - οι οποίοι ήταν ανοικτοί σε οποιονδήποτε διέθετε αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα με άδεια κυκλοφορίας, ακόμη και τουριστικά λεωφορεία ή αυτοκινούμενα - χρονολογούνται από το 1927.

Το MOTO έχει βρεθεί πολλές φορές στην Γερμανική πίστα και μάλιστα είχαμε προτείνει στους υπεύθυνους ασφαλείας του Nürburgring μια λύση που θα άφηνε τους πάντες ευχαριστημένους και αυτή δεν είναι άλλη από το να χωρίζουν σε ομάδες τις μοτοσυκλέτες που πηγαίνουν κάθε φορά εκεί και να μπαίνουν μόνες τους, με τα αυτοκίνητα να μπαίνουν μετά από αυτές, απλά περιμένοντας πέντε λεπτά περισσότερο από το συνηθισμένο.

Μένει να δούμε αν αυτή η ενέργεια μπορεί να φέρει κάποια ανατροπή στην υπόθεση ή η διοίκηση της πίστα θα συνεχίζει να περιφρονεί τους μοτοσυκλετιστές.