Ταξίδι με UM Renegade Commando 300 - 5 χώρες σε 5 ημέρες [Gallery]

"Βόλτα" στα Βαλκάνια με το cruiser της UM Motorcycles
Ταξιδιωτικό με UM Renegade Commando 300 στα Βαλκάνια
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

9/9/2024

Η ελληνική αντιπροσωπεία της UM Motorcycles εγκαινιάζει τη νέα σειρά ιστοριών UM Road Stories που αφορούν τις εμπειρίες αναβατών με μοντέλα της και κάνει την αρχή με ένα βαλκανικό ταξιδιωτικό με την cruiser Renegade Commando 300.

Ελλάδα, Αλβανία, Σκόπια, Βουλγαρία και Τουρκία περιλάμβανε το μενού για τον αναβάτη της UM Renegade Commando 300 που πέρασε από όλες τις χώρες μέσα σε πέντε ημέρες στη σέλα της μικρομεσαίου κυβισμού cruiser. 

"Ήταν μια πρόκληση για τη μοτοσυκλέτα και τον αναβάτη, αλλά και μια μοναδική ταξιδιωτική εμπειρία, που, παράλληλα, ανέδειξε την αξιοπιστία και τον ταξιδιάρικο χαρακτήρα του νέου cruiser της UM Motorcycles", αναφέρεται στην αρχή του Road Story της UM με τον αναβάτη της να καταθέτει έπειτα την εμπειρία του. Ας δούμε τι έχει να μας πει.

"Το ταξίδι είχε σαν αφετηρία την Αθήνα και γρήγορα το UM Renegade Commando 300 βρέθηκε στον αυτοκινητόδρομο με προορισμό τα Ιωάννινα, καθώς η πρώτη χώρα στο πρόγραμμα ήταν η Αλβανία. Τα 411 χιλιόμετρα αυτοκινητόδρομου έως την πρωτεύουσα της Ηπείρου καλύφθηκαν με ευκολία χάρη στον «ψυχωμένο» 300άρι κινητήρα που κρατούσε με ευκολία μία σταθερή ταχύτητα στα 110 χλμ/ώρα. 

Ταξιδιωτικό με UM Renegade Commando 300 στα Βαλκάνια

Το πέρασμα στην Αλβανία δεν έγινε από το κλασικό συνοριακό πέρασμα της Κακαβιάς, αλλά από το συνοριακό φυλάκιο της Μέρτζανης που έχει μηδαμινή κίνηση και είναι πολύ κοντά στην ορεινή πόλη Λεσκοβίκι, όπου ο ταξιδιώτης μπορεί να δει τέσσερα, από τα ελάχιστα εναπομείναντα, μεγάλα πολυβολεία που κάποτε έλεγχαν την επικράτεια όλης της χώρας. Ένας μικρός, αλλά φρεσκοασφαλτοστρωμένος δρόμος διασχίζει όμορφα ορεινά τοπία, για να καταλήξει στην Κορυτσά, το σημείο της πρώτης διανυκτέρευσης. Σε αυτό το κομμάτι της διαδρομής το Renegate ξεδίπλωσε τα πολύ καλά οδηγικά του στοιχεία, κινούμενο εύκολα στον αυτοκινητόδρομο χάρη στα χαρακτηριστικά της γεωμετρίας του (μεταξόνιο, μεγάλη γωνία κάστερ). Και όλα αυτά με ασφάλεια καθώς το μυστικό βρίσκεται στο συνδυασμό του καλού στησίματος και του χαμηλού κέντρου βάρους. 

Ταξιδιωτικό με UM Renegade Commando 300 στα Βαλκάνια

Τη δεύτερη ημέρα οι τροχοί του μαύρου ματ UM πάτησαν στην γειτονική χώρα, μέσω του συνοριακού περάσματος Stenje, κοντά στη λίμνη Μεγάλη Πρέσπα. Μετά από μια στάση για τη φωτογράφηση των παλαιών αρχοντικών στη Μπίτολα, το ταξίδι συνεχίστηκε δυτικά. Στις μεγάλες ευθείες σε υψίπεδα, αφήνεσαι στους χαλαρούς ρυθμούς που προσφέρει ένα cruiser σαν το UM Renegade Commando 300. Η σχετικά ξαπλωτή θέση οδήγησης με τα πόδια προς τα εμπρός, το ανοικτό τιμόνι και η απουσία των οργάνων από την κλασική τους θέση - στο Renegate ο πίνακας οργάνων με τις ψηφιακές ενδείξεις βρίσκεται πάνω στο ρεζερβουάρ - βοηθά το βλέμμα του οδηγού να ασχολείται απρόσκοπτα με το τοπίο. Αυτή είναι άλλωστε η αξία των cruiser που σου επιβάλλουν χαλαρούς ρυθμούς, με πολλές στάσεις. 

Ταξιδιωτικό με UM Renegade Commando 300 στα Βαλκάνια

Η τρίτη ημέρα ήταν αφιερωμένη στη Βουλγαρία, με οδήγηση σε καταπράσινα τοπία και ορεινά περάσματα που βρίσκονται στο βουλγάρικο κομμάτι της Ροδόπης. Εδώ το σκηνικό είναι ιδανικό για το UM Renegade Commando 300, ώστε να αναδείξει κομμάτι από το σπορ χαρακτήρα του. Για ακόμα μια φορά αρκετό υλικό από τα μαρσπιέ θα μείνει και στη βουλγάρικη άσφαλτο, ενώ παρά τη μεγάλη γωνία κάστερ το Ranegate στρίβει με μεγάλη ευκολία. Ο τετράχρονος μονοκύλινδρος υγρόψυκτος κινητήρας των 300 κυβικών έχει απόδοση 27,6 ίππους, αλλά η ελαστικότητά του είναι που σε βοηθά να κινηθείς γρήγορα, αξιοποιώντας το 6άρι κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ οι αναρτήσεις προσφέρουν ικανοποιητικό κράτημα και άνεση. Τα φρένα, ένα δίσκος 280 χιλιοστών εμπρός και ένας δίσκος 240 χιλιοστών πίσω, κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους παρέχοντας αξιόλογη δύναμη φρεναρίσματος και ασφάλεια λόγω του πολύ καλού ABS. 

Η πρώτη μεγάλη στάση της ημέρας έγινε στην δεύτερη μεγαλύτερη και ίσως πιο ενδιαφέρουσα πόλη της χώρας, τη Φιλιππούπολη. Μια πόλη που έχει πολλά να δείξει στον επισκέπτη της χάρη στο πλούσιο ιστορικό παρελθόν της, όπως άλλωστε πιστοποιούν το όνομά της, αλλά και τα αρχαία μνημεία στο κέντρο της.

Ταξιδιωτικό με UM Renegade Commando 300 στα Βαλκάνια

Η τέταρτη μέρα του ταξιδιού ήταν κυριολεκτικά πλημμυρισμένη από μεθυστικές μυρωδιές και μοναδικές εικόνες, καθώς το UM Renegade Commando 300 έφτασε στην Ανδριανούπολη. Το πιο σημαντικό μνημείο της πόλης - που υπήρξε η πρωτεύουσα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας πριν την Κωνσταντινούπολη - είναι το Σελιμιγιέ Τζαμί, σχεδιασμένο από το μεγαλύτερο αρχιτέκτονα της Τουρκίας, Μιμάρ Σινάν. Φυσικά επιβάλλεται η επίσκεψη στο κλειστό παζάρι του Ali Pasha. Στην Ανδριανούπολη πόλος έλξης για τα βλέμματα δεν ήταν μόνο το παζάρι, τα τζαμιά και τα παλιά αρχοντικά, αλλά και το UM Renegade Commando 300 με το απαράμιλλο στυλ του, που αναδεικνύεται ακόμα περισσότερο από το μαύρο ματ χρώμα, συγκέντρωσε πολλά κολακευτικά σχόλια, όπως και στις υπόλοιπες χώρες. 
 
Η πέμπτη μέρα περιλάμβανε μια τελευταία διανυκτέρευση στη Θεσσαλονίκη. Μία πόλη ιστορική που σφύζει από ζωντάνια, συνώνυμη του καλού φαγητού, μία πόλη που αποτέλεσε τον ιδανικό επίλογο για αυτό το ξεχωριστό οδοιπορικό στις πέντε γειτονικές χώρες των Βαλκανίων."

Η επιστροφή στην Αθήνα μετά από 5 ημέρες ταξιδιού μεταφράστηκε σε 3.000 χιλιόμετρα περισσότερα στο κοντέρ του UM Renegade Commando 300 και σε εκατοντάδες πανέμορφες εικόνες για τον αναβάτη, που μόνο κολακευτικά λόγια έχει να πει για το στιλάτο cruiser της UM, σύμφωνα με την ελληνική αντιπροσωπεία.

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστικαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”