Ταξινομήσεις Ιουλίου 2021: Αύξηση πραγματικών πωλήσεων στο +35,8%

Σχεδόν 8.000 περισσότερα δίκυκλα από πέρσι
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/8/2021

Η εντυπωσιακή πορεία της ελληνικής αγοράς δικύκλων φέτος, συνεχίστηκε και τον μήνα Ιούλιο, φτάνοντας από την αρχή του έτους τις 28.375 ταξινομήσεις έναντι των 20.892 ταξινομήσεων που είχαμε τους πρώτους επτά μήνες το 2020. Αυτή τη στιγμή είναι ξεκάθαρο πως το μόνο εμπόδιο που μπορεί να συναντήσει η ελληνική αγορά σχετίζεται με τη διαθεσιμότητα των δημοφιλών μοντέλων, καθώς οι παραδόσεις των εργοστασίων δεν έχουν ομαλοποιηθεί πλήρως μετά το παρατεταμένο παγκόσμιο lockdown και την αναστάτωση που αυτό έχει προκαλέσει στην αλυσίδα της βιομηχανικής παραγωγής σε παγκόσμιο επίπεδο.

 

Επί την ευκαιρία να αναφέρουμε για άλλη μια φορά πως φέτος είναι από τις ελάχιστες φορές που οι αριθμοί των ταξινομήσεων αντιστοιχούν σε πραγματικές πωλήσεις και δεν περιέχουν μεγάλο αριθμό προταξινομήσεων (δηλαδή δίκυκλων που έχουν βγάλει πινακίδα κυκλοφορίας αλλά παραμένουν απούλητα στις εκθέσεις) όπως συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια λόγω των αλλαγών στις προδιαγραφές της Ε.Ε. και την λήξη των εγκρίσεων τύπου. Επίσης θα ξεκαθαρίσουμε πως οι εταιρικές πωλήσεις των αυτοκινήτων, δεν έχουν καμία σχέση με τις πωλήσεις που κάνουν οι αντιπροσωπείες δίκυκλων προς εταιρείες courier για παράδειγμα.

Οι περισσότερες αντιπροσωπείες αυτοκινήτων έχουν δικές τους εταιρείες ενοικιάσεων/leasing/πώλησης μεταχειρισμένων, δηλαδή πουλάνε μεγάλο όγκο οχημάτων στον… εαυτό τους! Αντιθέτως οι πωλήσεις δίκυκλων σε εταιρείες courier ή ενοικιάσεων είναι μια κλασσική αγοροπωλησία ανάμεσα σε δύο διαφορετικές εταιρείες και αυτό έχει μεγάλη διαφορά, τόσο σε ότι αφορά τον οικονομικό τομέα, όσο και στα κριτήρια επιλογής.

Το ξεκαθαρίζουμε αυτό, διότι πολλές φορές διαβάζουμε σχόλια πάνω σε αυτό το θέμα που αφήνουν να εννοηθεί πως η αλματώδη αύξηση των ταξινομήσεων των δίκυκλων μέσα στην κορύφωση της πανδημίας δεν συνδέεται με την αντίστοιχη αύξηση του μεγέθους της ελληνικής αγοράς και πως είναι πλασματική.

Πίσω στους αριθμούς και στα στοιχεία που λάβαμε από τον ΣΕΜΕ, η Piaggio με το Beverly 300 και τις συνολικά 1.854 ταξινομήσεις του, βρίσκεται πάνω-πάνω στην λίστα του Top 10 και ακολουθεί το Yamaha Crypron-S με 1.230 ταξινομήσεις και  τρίτο είναι το Daytona DY125RS με 1.181 ταξινομήσεις.

Στις μοτοσυκλέτες η Honda με το CB500X και τις 271 ταξινομήσεις του κρατά την πρώτη θέση, ενώ πίσω του με μικρή διαφορά έχουν τις δύο εκδόσεις του δημοφιλούς BMW R1250GS (220) και φυσικά του Yamaha Tracer 9, αν και στους πίνακες που λάβαμε η Yamaha εμφανίζει με διάφορες ονομασίες τα μοντέλα της σειράς των ΜΤ-09 και δεν είναι ξεκάθαρο ποια από αυτά είναι Tracer 9 ή το προηγούμενο Tracer 900 ή το γυμνό MT-09.

 

 

TOP 10 μοντέλα

 

  1. Piaggio Beverly 300 1.854
  2. Yamaha Crypton-S 1.230
  3. Daytona DY125RS 1.181
  4. SYM Symphony ST200 1.067
  5. SYM VF125 654
  6. Honda SH 150i 629
  7. Daytona Cargo 125 574
  8. Piaggio Libery 125 533
  9. SYM VF 185 486
  10. Honda Astrea Grand REVO 476        

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.